40 Χρόνια… πότε πέρασαν….

Μου το είπαν τα παιδιά από τον ‘’Μαΐστρο’’:
«Άφησε ο Πάνος ο Τριανταφύλλης μια πρόσκληση για να παραστείς, στις 18/7, στην εκδήλωση , στα πλαίσια των Πανακαρνανείων , απονομής βραβείου προσφοράς, για την προσφορά σου ως πρόεδρος του Π.Κ.Α.»
Δεν το κρύβω ότι δάκρυσα…
Την ίδια στιγμή μου ήρθαν στο μυαλό –κινηματογραφική ταινία- οι ώρες , οι εποχές της ιδιότητας μου, δυο φορές προέδρου του Π.Κ.Α. Του μεγάλου αυτού κοινωνικού και πολιτιστικού οργανισμού που γιορτάζει φέτος τα 40 (!!!) χρόνια από την ίδρυση και αποτελεί τον σημαντικότερο εκπρόσωπο του Αμφιλοχιώτικου κοινωνισμού και πολιτισμού.
Και χρησιμοποιώ την λέξη ‘’κοινωνισμός’’ γιατί όλα τα διατελέσαντα μέλη έως τους σημερινούς διοικούντες του συλλόγου, προεξαρχόντων , βεβαίως, των προέδρων έβαλαν ΟΛΟΙ την ατομική τους υπόθεση μερίδιο στη συνολική προσφορά.
Μ ΄ αυτές τις γραμμές θέλω να εκφράσω άλλη μια φορά την συγκίνησή μου και την ευχάριστη έκπληξη μου για την ενέργεια του Δ.Σ. του συλλόγου και ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ ΤΙΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ ΜΟΥ για την τιμή που μου/μας κάνουν.
Κι ο νους μου πάει πολύ πίσω στην ροδαυγή της δεκαετίας του ’80, τότε που πρωτομπήκα στο σύλλογο..
Εκλογές του ’82 δεύτερο συμβούλιο του Π.Κ.Α.!!! Εποχές αξέχαστες.
Ο ένας για όλους και όλοι για τον έναν!!!
Κι ο νους μου πάει στον Κώστα Τριαντάφυλλο –τον Νέστωρα- όπως τον αποκαλούσαμε, τον Πάνο Κηρύκο, το Μιχάλη Λάμπρου, τον πρόωρα και αδικοχαμένο Κώστα Μαργάρη, χωρίς να εξαιρώ από την μνήμη μου και το νοερό μνημόσυνο και την απότιση φόρου τιμής σε όλους όσους –διαχρονικά- άφησαν απορφανισμένο τον σύλλογο.
Σταματώ εδώ διατυπώνοντας και πάλι τις ευχαριστίες μου και την υποχρέωση μου στον Δ.Σ. του Π.Κ.Α. ευχόμενος στον καθένα υγεία προσωπική και οικογενειακή.

Με αγάπη
Θ.Κ.