Μεσολόγγι: «Σήμερα το νοσοκομείο πενθεί» – Θλίψη για τον αιφνίδιο θάνατο 48χρονου αναισθησιολόγου

Βαρύ πένθος έχει σκεπάσει το Νοσοκομείο Μεσολογγίου μετά τον αιφνίδιο θάνατο του 48χρονου αναισθησιολόγου Ερρίκου Τσιαγκούρη, ο οποίος έφυγε από τη ζωή ενώ βρισκόταν σε εφημερία.

Η είδηση του θανάτου του έχει προκαλέσει βαθιά συγκίνηση στους εργαζόμενους του νοσοκομείου, αλλά και στην τοπική κοινωνία, καθώς ο 48χρονος γιατρός είχε κερδίσει μέσα στα χρόνια της παρουσίας του την εκτίμηση συναδέλφων και ασθενών.

Εντοπίστηκε χωρίς τις αισθήσεις του

Σύμφωνα με τις πληροφορίες, συνάδελφός του που πήγε να τον αντικαταστήσει στη βάρδια μπήκε στο δωμάτιο των γιατρών και τον εντόπισε χωρίς τις αισθήσεις του, στο πάτωμα δίπλα από το κρεβάτι.

Άμεσα ειδοποιήθηκαν γιατροί που βρίσκονταν στο νοσοκομείο και έσπευσαν στο σημείο, ωστόσο για τον Ερρίκο Τσιαγκούρη ήταν ήδη αργά.

Ο 48χρονος βρισκόταν σε εφημερία και το προηγούμενο βράδυ είχε συμμετάσχει κανονικά στο πρόγραμμα λειτουργίας του νοσοκομείου. Λίγες ώρες αργότερα ήρθε η τραγική είδηση του θανάτου του.

«Σήμερα το Νοσοκομείο Μεσολογγίου πενθεί»

Συγκλονισμένοι είναι οι συνάδελφοί του, οι οποίοι τον αποχαιρετούν με λόγια αγάπης και βαθιάς εκτίμησης.

Η ακτινολόγος του νοσοκομείου και πρώην πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου, Ζιζή Φούντα, έγραψε σε συγκινητική ανάρτησή της:

«Σήμερα το Νοσοκομείο Μεσολογγίου πενθεί…

Πενθούν οι άνθρωποι που σε γνώρισαν, συνεργάστηκαν και σε αγάπησαν.

Τυχερή που σε γνώρισα, Ερρίκο…

Σε ευχαριστώ για όλα όσα έκανες για μένα.

Δεν θα σε ξεχάσω ποτέ».

Η ανάρτηση γέμισε μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα με μηνύματα αποχαιρετισμού από συναδέλφους και ανθρώπους της τοπικής κοινωνίας.

«Έφυγε ένας καλός επιστήμονας αλλά και καλός άνθρωπος. Καλό ταξίδι Ερρίκο», αναφέρει συνάδελφός του.

Σε άλλο μήνυμα αναφέρεται: «Άνθρωπος και επιστήμονας. Μεγάλη απώλεια για το νοσοκομείο μας. Καλό ταξίδι Ερρίκο μας».

Ένας γιατρός πάντα δίπλα στους συναδέλφους του

Ο Ερρίκος Τσιαγκούρης υπηρετούσε στο Νοσοκομείο Μεσολογγίου τα τελευταία περίπου τρία χρόνια.

Σε αυτό το διάστημα είχε καταφέρει να κερδίσει την αναγνώριση των ανθρώπων με τους οποίους συνεργαζόταν για την επιστημονική του συνέπεια, την ευσυνειδησία και την αφοσίωσή του στους ασθενείς.

Συνάδελφοί του θυμούνται έναν γιατρό που δεν περιοριζόταν απλώς στις ώρες της υπηρεσίας του. Ακόμη και όταν βρισκόταν εκτός βάρδιας, ήταν πρόθυμος να επιστρέψει στο νοσοκομείο όταν υπήρχε ανάγκη και να συνδράμει στην αντιμετώπιση έκτακτων περιστατικών.

Ο αιφνίδιος χαμός του αφήνει ένα μεγάλο κενό στο Νοσοκομείο Μεσολογγίου, αλλά πάνω απ’ όλα στην οικογένειά του. Ο 48χρονος ήταν πατέρας ενός παιδιού ηλικίας μόλις οκτώ ετών.