Τριτοκοσμικές εικόνες στην Αμφιλοχία: Η σκόνη «πνίγει» μια ολόκληρη γειτονιά και η διοίκηση σιωπά

Η υπομονή των κατοίκων της δυτικής Αμφιλοχίας φαίνεται πως έχει εξαντληθεί. Για περισσότερες από δύο εβδομάδες, ένα πυκνό σύννεφο σκόνης από τις εκφορτώσεις χύδην ζωοτροφών στο λιμάνι καλύπτει σπίτια, δρόμους, αυλές και κοινόχρηστους χώρους, δημιουργώντας συνθήκες που πολλοί χαρακτηρίζουν πρωτοφανείς για μια πόλη που φιλοδοξεί να προβάλλεται ως τουριστικός προορισμός.

Οι εικόνες που καταγράφονται καθημερινά παραπέμπουν περισσότερο σε βιομηχανική ζώνη χωρίς κανόνες παρά σε παραλιακή πόλη. Κάτοικοι αναφέρουν ότι αναγκάζονται να παραμένουν κλεισμένοι μέσα στα σπίτια τους, με πόρτες, παράθυρα και πατζούρια ερμητικά κλειστά, προκειμένου να προστατευθούν από τη σκόνη που εισβάλλει παντού.

Το πρόβλημα δεν είναι καινούργιο. Ωστόσο, σύμφωνα με μαρτυρίες κατοίκων, το τελευταίο διάστημα η κατάσταση έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο. Τα μέτρα περιορισμού της σκόνης είτε δεν εφαρμόζονται είτε αποδεικνύονται ανεπαρκή, ενώ σοβαρά ερωτήματα τίθενται για το κατά πόσο πραγματοποιούνται οι προβλεπόμενοι έλεγχοι και οι μετρήσεις μικροσωματιδίων που οφείλουν να διασφαλίζουν την προστασία της δημόσιας υγείας.

Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι σε ελάχιστη απόσταση από το σημείο των εκφορτώσεων βρίσκονται αθλητικές εγκαταστάσεις και χώροι αναψυχής παιδιών. Το γήπεδο μπάσκετ βρίσκεται κυριολεκτικά δίπλα στο λιμάνι, ενώ η παιδική χαρά απέχει μόλις λίγα μέτρα. Παρ’ όλα αυτά, ουδείς φαίνεται να έχει αναλάβει την ευθύνη να αξιολογήσει τους κινδύνους ή να λάβει προληπτικά μέτρα προστασίας.

Σκόνη παντού και κανένας έλεγχος

Οι καταγγελίες δεν περιορίζονται μόνο στη διάρκεια της εκφόρτωσης. Οι κάτοικοι υποστηρίζουν ότι μετά την ολοκλήρωση των εργασιών και την αναχώρηση των πλοίων, τεράστιες ποσότητες υπολειμμάτων παραμένουν στον χώρο του λιμανιού. Με την πρώτη ριπή ανέμου, η σκόνη μεταφέρεται εκατοντάδες μέτρα μακριά, καταλήγοντας σε μπαλκόνια, αυλές και εσωτερικούς χώρους κατοικιών.

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΜΕ ΕΙΚΟΝΕΣ ΚΑΙ ΔΗΛΩΣΕΙΣ

Το ερώτημα που κυριαρχεί είναι απλό, ποιος ελέγχει την τήρηση των περιβαλλοντικών όρων και ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη όταν μια ολόκληρη γειτονιά μετατρέπεται σε αποδέκτη μιας συνεχούς όχλησης με πιθανές επιπτώσεις στην υγεία;

Γιατί αν υπάρχουν μετρήσεις, οι πολίτες δικαιούνται να τις γνωρίζουν. Αν δεν υπάρχουν, τότε η κατάσταση είναι ακόμη σοβαρότερη.

Η διοίκηση του Δημοτικού Λιμενικού Ταμείου βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο

Η διοίκηση του Δημοτικού Λιμενικού Ταμείου Αμφιλοχίας δεν μπορεί πλέον να παρακολουθεί αμέτοχη. Όταν επί εβδομάδες καταγράφονται καταγγελίες, όταν η σκόνη είναι ορατή με γυμνό μάτι σε μεγάλη ακτίνα και όταν οι κάτοικοι μιλούν για αναπνευστικές και δερματικές ενοχλήσεις, η σιωπή δεν αποτελεί απάντηση.

Η εικόνα που εκπέμπεται είναι αυτή μιας διοίκησης που είτε αδυνατεί να επιβάλει την εφαρμογή των προβλεπόμενων μέτρων είτε επιλέγει να κάνει ότι δεν βλέπει. Και στις δύο περιπτώσεις, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο, η ποιότητα ζωής των πολιτών θυσιάζεται στον βωμό της αδιαφορίας.

Κανείς δεν αμφισβητεί τη σημασία της λειτουργίας του λιμανιού και της εμπορικής δραστηριότητας. Αυτό όμως δεν μπορεί να μεταφράζεται σε ανεξέλεγκτη περιβαλλοντική επιβάρυνση και σε καθεστώς ασυλίας για όσους δεν τηρούν τους κανόνες.

Πλήγμα στην εικόνα της πόλης

Την ίδια ώρα, η Αμφιλοχία προσπαθεί να προβληθεί ως τουριστικός προορισμός μέσα από εκδηλώσεις, δράσεις και καμπάνιες προβολής που κοστίζουν σημαντικά ποσά στους δημότες με μηδενικό θετικό αποτύπωμα.

Όμως η πραγματικότητα είναι αμείλικτη. Καμία διαφημιστική καμπάνια, καμία φιέστα και κανένα πανηγυρικό δελτίο Τύπου δεν μπορεί να κρύψει το γεγονός ότι επισκέπτες και κάτοικοι αντικρίζουν ένα λιμάνι τυλιγμένο στη σκόνη.

Η αντίφαση είναι εκκωφαντική. Από τη μία η προσπάθεια να παρουσιαστεί μια εικόνα ανάπτυξης και εξωστρέφειας και από την άλλη μια καθημερινότητα που θυμίζει εγκαταλελειμμένη βιομηχανική περιοχή.

Οι κάτοικοι ζητούν το αυτονόητο, να λειτουργεί το λιμάνι, αλλά με κανόνες. Με ελέγχους. Με διαφάνεια. Με σεβασμό στη δημόσια υγεία και στην ποιότητα ζωής.

Και όσο αυτό δεν συμβαίνει, η διοίκηση του Δημοτικού Λιμενικού Ταμείου δεν θα μπορεί να κρύβεται πίσω από δικαιολογίες. Διότι όταν μια ολόκληρη γειτονιά αναγκάζεται να ζει με κλειστά παράθυρα μέσα στο κατακαλόκαιρο, δεν πρόκειται για «ενόχληση». Πρόκειται για μια αποτυχία διαχείρισης με ονοματεπώνυμο και συγκεκριμένες ευθύνες.