ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ – Ομιλία Απ. Κοιμήση στο κοινό Συνέδριο ΚΕΔΕ ΕΝΠΕ

Συναδέλφισσες & Συνάδελφοι,

Νομίζω ότι σήμερα δεν γίναμε σοφότεροι από την ομιλία του Υπουργού Εσωτερικών. Θα έλεγα μάλιστα ότι Η ΣΥΓΧΥΣΗ ΕΧΕΙ ΕΠΙΤΑΘΕΙ ακόμη περισσότερο. Έγινε προφανής η ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΑ όλης αυτής της προσπάθειας του κυβερνητικού νομοθετήματος.
Η δε σύγχυση έχει επιταθεί έτι περαιτέρω, καθώς το ζήτημα αρχής “πήγε περίπατο”. Αυτό διότι η δήλωση “καθοσιώσεως” όσον αφορά την απλή αναλογική περιορίστηκε ΜΟΝΟ στην εκλογή των Δημοτικών Συμβούλων, δεν ξέρω εάν θα συμβεί αυτό και για τις Δημοτικές Ενότητες, εάν και πως θα διατηρηθούν, δεν ακούστηκε τίποτα. Κατά τα λοιπά έχουμε σύστημα ενισχυμένης αναλογικής με πλειοψηφικό στις τοπικές κοινωνίες.
Επομένως θέμα αρχής δεν υπάρχει.

Όλα τα άλλα είναι σκοπιμότητες και, κατά την άποψή μου, αφήνουν το πεδίο της συζήτησης ανοιχτό.
Κάνω μία επισήμανση, ότι για 1η φορά, σε ένα τόσο κρίσιμο Συνέδριο, δεν παρίσταται ο Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Εσωτερικών, όταν πριν μία ημέρα έχει κάνει δήλωση και άνοιξε το χωροταξικό. Και αυτό μάλιστα με την έκδοση επίσημου Δελτίο Τύπου, όχι με μία απλή δήλωση.
Σήμερα ο καθ’ ύλην αρμόδιος Υπουργός ενώπιον του συνόλου των Δημάρχων, Περιφερειαρχών, Δημοτικών & Περιφερειακών Συμβούλων της Χώρας, δεν έκανε επ’ αυτού καμία αναφορά.
Επομένως, ΟΛΟ ΤΟ ΠΕΔΙΟ ΕΙΝΑΙ ΑΝΟΙΧΤΟ.
Επιβεβαιώθηκε πλήρως η χθεσινή μου πρόβλεψη ότι δεν θα πάει απευθείας στη Βουλή το ν/σ, καθώς υπάρχει εσωτερικό πρόβλημα και στο ΣΥΡΙΖΑ από ό,τι φαίνεται. Θα δοθεί για διαβούλευση, με επαρκές χρονικό διάστημα -νομίζω ο Υπουργός το υπονόησε μεν, αλλά ήταν σαφές- άφησε δε πολλά θέματα ανοιχτά.
Έχω την εντύπωση ότι αυτή την ευκαιρία θα πρέπει να την ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ.
Το είπα και στο Συνέδριο στα Γιάννενα: ΕΑΝ η Κυβέρνηση είναι διαθέσιμη να νομοθετήσει με βάση προβληματισμό που αναπτύσσεται σε ανθρώπους που έχουν μια δεδομένη εμπειρία στο θεσμό, υπηρετώντας τον με αυταπαρνασιακή διάθεση τα χρόνια της κρίσης, τότε εμείς ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΘΟΥΜΕ.

Έχουμε λοιπόν 3 αποδέκτες στη σημερινή μας συζήτηση.
Το 1ο ακροατήριο είναι το μεταξύ μας (Περιφερειάρχες – Δήμαρχοι), το 2ο η Κυβέρνηση και το 3ο -το πιο σημαντικό- η Χώρα, ο λαός.
Στα τρία ακροατήρια μακάρι να είχαμε ενιαία στρατηγική και λόγο. Νομίζω ότι ο προβληματισμός και τα θέματα μας οδηγούν στο να κάνουμε τρεις διαφορετικούς συλλογισμούς.
Θα περιοριστώ στο 1ο, δηλαδή στις σχέσεις Α’ και Β’ βαθμού Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Καθαρά πράγματα, χωρίς καμία διάθεση να ταράξω νερά και να θέσω θέματα διαφωνιών ή “ζιζάνια”.
Πιστεύω ότι εμείς, οι γεννήτορες του θεσμού των νομαρχιακών και περιφερειακών εκπροσωπήσεων, στο μυαλό μας είχαμε ότι θα πρέπει να υπάρχει ΘΕΣΜΙΚΗ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ, όπως ακριβώς προβλέπει το Άρθρο 102 του Συντάγματος.
ΜΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΤΡΟΠΟ ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΧΕΣΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ Ή ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΗΣ ΕΞΑΡΤΗΣΗΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΔΥΟ ΒΑΘΜΩΝ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ.
Σήμερα υπάρχει.
Ακούστηκε πριν λίγο μια κυβερνητική πρόθεση, που είναι εξαιρετικά επικίνδυνη και θα σας αναφέρω κατωτέρω. Αφορά στο σκέλος των δημοσίων επενδύσεων, όπου σήμερα υπάρχει πλήρης πολιτική εξάρτηση. Αυτή θα πρέπει να λυθεί, κατά την άποψή μου με δύο τρόπους.
Ο ένας όσον αφορά τη δημιουργία ενός ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΥΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ ΓΙΑ ΕΚΑΣΤΟ ΒΑΘΜΟ Τ.Α.
Οι Δήμοι το δικό τους, οι Περιφέρειες το δικό τους.
Επιπροσθέτως, επειδή θεωρώ – το ανέφερα αναλυτικά στη χθεσινή τοποθέτησή μου στην Έκτακτη Γενική Συνέλευση της Κ.Ε.Δ.Ε. – ότι δεν υπάρχει δυνατότητα ο δημόσιος χώρος να μπορέσει να ανταποκριθεί στις αυξημένες ανάγκες χρηματοδότησης των τοπικών δημοσίων επενδύσεων, θα πρέπει να κάνουμε ΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΠΟΡΩΝ ΒΑΣΕΙ ΣΥΝΕΡΓΙΩΝ ΜΕ ΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ.
Να ανοίξουμε ένα νέο κεφάλαιο προβληματισμού, ώστε στη λογική των ΑΝΤΙΣΤΑΘΜΙΣΜΑΤΩΝ να εκμεταλλευτούμε τις επενδύσεις της ιδιωτικής οικονομίας. Προφανώς όχι με την παρούσα δυσλειτουργική δομή του Κράτους, που διώχνει οτιδήποτε πάει να γίνει στη Χώρα. Σε μία βάση υγιούς συνεργασίας, χωρίς φυσικά να τους κάνουμε “να το βάλουν στα πόδια”.

Επιπλέον, θα πρέπει να προσέξουμε πολύ το κομμάτι των αποφαινόμενων οργάνων όσον αφορά τις ΑΔΕΙΟΔΟΤΗΣΕΙΣ. Και εδώ υπάρχει σχέση εξάρτησης.
Εάν οδηγηθούμε σε πλήρη κατάργηση του αποσυγκεντρωμένου Κράτους στην περιφέρεια, δηλαδή εάν καταργήσουμε τις Υπηρεσίες της σημερινής Αποκεντρωμένης Διοίκησης, αυτές οι αρμοδιότητες που θα πάνε ;
Εάν υποθετικώς περάσουν στην Αιρετή Περιφέρεια, η εξάρτηση θα γιγαντωθεί ακόμη περισσότερο.
Κατά την άποψή μας, πρέπει να πάνε στον Α’ βαθμό, ενώ ορισμένες θα έπρεπε να είναι ανεξάρτητες αρχές.
Ένα παράδειγμα ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗΣ Αρχής θα έπρεπε να είναι ο λεγόμενος “ΕΛΕΓΚΤΗΣ ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑΣ”.
Δεν μπορεί να ανήκει στην Κυβέρνηση, εξαρτώμενος από οιοδήποτε Υπουργό.
Δεν μπορεί να ανήκει στην Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση. Αυτό δεν το συζητάμε, ούτε κανείς το υποστηρίζει.
Θα έπρεπε μάλιστα να έχει μια μορφή επιθεωρησιακού ελέγχου. Δεν θα το αναλύσω, το έχω επαναλάβει πάρα πολλές φορές.
Δεν γίνεται να είναι το σημερινό παρωχημένο, πλήρως ξεπερασμένο σχήμα που δημιουργεί εμπλοκές, πολιτικές παρεμβάσεις, χωρίς να έχει ουδεμία σχέση με την τυπική νομική διαδικασία και επιστήμη.
Στο ίδιο σκέλος, θα πρότεινα να εξετάσουμε και το κομμάτι των ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΩΝ ΑΡΧΩΝ, να έχουν μια τελείως ΑΥΤΟΤΕΛΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ.
Αυτές οι παράμετροι, δεν έχουν καμία σχέση με το status, το “προβάδισμα”, το “πρωτόκολλο”, με απλά λόγια ποιος είναι πρώτος και ποιος είναι δεύτερος. Όχι.
Θεωρώ ότι και η Περιφέρεια σήμερα, όπως έχει εξελιχθεί σαν θεσμός, υπολείπεται σημαντικά των δικών μας οραματικών βλέψεων όταν σχεδιάζαμε την ύπαρξη της Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης.
Όταν το ΠΑΣΟΚ ως Κυβέρνηση το 2009 ήθελε να θεμελιώσει το θεσμό, ορισμένοι στο μυαλό τους είχαν το εξής: σύστημα απλής αναλογικής στην εκλογή, έμμεση εκλογή Προέδρου Περιφερειακού Συμβουλίου, όχι Περιφερειάρχη, και απόδοση λίγων χρημάτων “για να έχουν να παίζουν”.
Ορισμένοι δεν είχαν στο μυαλό τους αυτό που τελικά κατετέθη στον “Καλλικράτη” και ισχυροποίησε σε πολύ μεγάλο βαθμό τον Β’ βαθμό Τ..Α, τη λειτουργία των Περιφερειακών Συμβουλίων και Περιφερειαρχών, να έχουν δηλαδή τη δυνατότητα να διαχειρίζονται μεγάλο κομμάτι του ΕΣΠΑ και των Δημοσίων Επενδύσεων.
Αυτό “επεβλήθη” από τους αυτοδιοικητικούς στο κεντρικό πολιτικό σύστημα.
Κάνοντας εδώ μια παρένθεση, πρέπει να ξέρετε ότι η Χώρα θα καταφέρει να ξεφύγει από αυτή την κακοδαιμονία, όταν το κεντρικό πολιτικό σύστημα κατανοήσει ότι ο εχθρός του δεν είμαστε εμείς, δεν είναι όσοι αυτοδιοικητικοί ενδεχομένως εποφθαλμιούν θέσεις μετάβασής τους στην κεντρική πολιτική σκηνή.

Ο “ΕΧΘΡΟΣ” ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΔΙΚΕΣ ΤΟΥΣ ΑΔΥΝΑΜΙΕΣ.
Οι δικές τους αδυναμίες ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ που διέπει τη δική τους λειτουργία.
Το Κοινοβούλιο “στενάζει” όπως είναι σήμερα ο κανονισμός λειτουργίας του. Οι Βουλευτές έχουν μεταβληθεί σε απλούς “επικροτητές” ή αρνητές των σκέψεων της κεντρικής γραφειοκρατίας που διοχετεύονται εντός των νομοσχεδίων στη Βουλή και γίνονται διατάξεις νόμου.
Αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα της Χώρας.
Και αυτό παλεύεται, καταστρέφεται, διαλύεται, μόνο με την ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΣΗ.
Οι Περιφέρειες έχουν έναν πολύ ισχυρό ρόλο να αναλάβουν: την ΠΡΟΣΕΛΚΥΣΗ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ.
Δεν έχει καμία δουλειά ο επενδυτής να τρέχει στα Υπουργεία, σε ποια Χώρα άλλωστε συμβαίνει αυτό ;
Εάν όμως δεν γίνεται έτσι, τότε πολύ μεγάλο κομμάτι της κεντρικής γραφειοκρατίας θα πάψει να υπάρχει.
Υπάρχουν πολλά Υπουργεία που σήμερα δεν έχουν κανέναν απολύτως ρόλο.
– Έχετε σκεφθεί εάν χρειάζεται να υπάρχει το Υπουργείο Διοικητικής Ανασυγκρότησης ; Δεν χρειάζεται.
– Το Υπουργείο Εσωτερικών με τη μορφή που λειτουργεί σήμερα, χρειάζεται να υπάρχει; Δεν χρειάζεται. Ουσιαστικά παίρνει τα λεφτά από το Υπουργείο Οικονομικών για να μας τα μοιράσει στη συνέχεια μέσω του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων, έχει και τις αρμοδιότητες περί ιθαγένειας, κάνει και τις εκλογές.
Αυτά θα μπορούσαν να συγκεντρωθούν σε ένα Υπουργείο Εσωτερικών Υποθέσεων, μαζί με τα θέματα τάξης.
Ιδίως όμως, η πλειοψηφία αυτών είτε να καταργηθούν (όπως οι άσκοπες χρονοβόρες διαδικασίες πολλαπλών συνυπογραφών) είτε να περάσουν στις Περιφέρειες και τους Δήμους, όπως ήδη γίνεται σε άλλα Κράτη, για να υπάρχει δυνατότητα άμεσης παρέμβασης ακόμη και σε θέματα τάξης.
Δεν μιλάω βεβαίως για ζητήματα που έχουν εθνικές διαστάσεις.
Με ποιον να μιλήσεις όμως για αυτά ;
– Με αυτούς που βλέπουν να ανεβαίνει το νέο ανθρώπινο δυναμικό, οι νέοι επιστήμονες με τα διδακτορικά, και τους κρατάνε “με το κεφάλι μέσα στο νερό” για να μην τους πάρουν τις θέσεις;
– Με όσους πιστεύουν σε μια επετηρίδα εξελισσόμενη μόνο βάσει των χρόνων εμπειρίας; Σε μισθούς δεν έχουν καμία σχέση με τις επιδόσεις; Στην πλήρη έλλειψη κινήτρων που θα παρείχαν προοπτικές ανέλιξης σε ανθρώπινο δυναμικό που διαθέτει στοιχεία καινοτομίας, επιτυχίες στον τομέα του και δείγματα γραφής ; Όλα αυτά ξορκίζονται.
– Με τις “ψυχώσεις”, οι οποίες ενδεχομένως προκύπτουν από αφετηριακές ΙΔΕΟΛΗΨΙΕΣ, παλιές καταβολές κομμάτων που σήμερα δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα και τη ζωή που εξελίσσεται με κινηματογραφική ταχύτητα στη σημερινή εποχή ;
Πως να τα πολεμήσεις αυτά ;
Όλα αυτά και πάρα πολλά άλλα δεν διορθώνονται. Θέλουν ΚΑΤΕΔΑΦΙΣΗ.
Συνεχίζω τώρα στα δικά μας.
Έχουμε τεράστια ΕΥΘΥΝΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΕΣ ΠΟΥ ΕΦΥΓΑΝ από εμάς και πήγαν στους Περιφερειάρχες.
Γιατί όταν εμείς, ως Αιρετοί του Α’ βαθμού, λέμε ότι θέλουμε να κρατήσουμε μόνον εκείνες τις αρμοδιότητες που μας “περιποιούν τιμή” απέναντι στο οικείο εκλογικό ακροατήριο και επιθυμούμε να διώξουμε τη “λάντζα”, τότε προφανώς έχουμε τεράστια ευθύνη.
Έχω χαρακτηριστικά κατ’ επανάληψη πει ότι -προφανώς ως σχήμα λόγου, δεν θέλω να υπερβώ το αρ.102 του Συντάγματος- ας πάρουμε αρμοδιότητες ακόμη και χωρίς λεφτά. Και υφίσταμαι κριτική για αυτό. Το λέω όμως διότι ΟΤΑΝ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΝΑ ΙΣΧΥΣΕΙ Η ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΕΓΓΥΤΗΤΑΣ, ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΜΙΑ ΣΥΝΕΠΕΙΑ.
Δεν γίνεται να κρατάμε ό,τι νομίζουμε πως μας συμφέρει.
Πρέπει να επιδιώκουμε και να ζητάμε αυτά που πρέπει να έχουμε ως τοπική δημόσια εξουσία.
Το πλαίσιο εντός του οποίου λειτουργούμε μπορεί να εξασφαλίσει την απρόσκοπτη λειτουργία του θεσμού ; Και μόνο η ερώτηση προκαλεί θυμηδία.
Θα ήταν πράγματι πιο “έντιμο” μια Κυβέρνηση να αποδεχτεί την επιθυμία εξασφάλισης πόρων του Π.Δ.Ε. για να κάνει εκλογές και όχι να θεσπίζει “ό,τι να’ ναι” με συνέπεια να μην μπορεί να υλοποιηθεί τελικώς τίποτα.
Στην πράξη, ενώπιον του προφανούς στόχου να διατηρηθεί το Π.Δ.Ε. ανέγγιχτο, τινάζεται στον αέρα όλη η υπόλοιπη λειτουργία, συμπαρασύρεται σε ένα σπιράλ ύφεσης -όπως ανέλυσα και χθες- ένα ολόκληρο σύστημα.
Όλο αυτό γίνεται γιατί αυτοί που νομοθετούν έχουν “μαύρα μεσάνυχτα”, οι άνθρωποι “κοιμούνται όρθιοι”…
Μια Χώρα προνομιακή στενάζει κάτω από τη ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΑ ΑΝΤΙΛΗΨΕΩΝ και ΔΟΞΑΣΙΩΝ που μας έχουν “ταπώσει”.

Φέρουμε και άλλη ευθύνη ως Αιρετοί του Α’ βαθμού.
Δεν έχουμε μια ξεκάθαρη στρατηγική για την κατεύθυνση όπου πρέπει να οδηγηθεί ο αυτοδιοικητικός θεσμός, δεν την έχουμε εξειδικεύσει τουλάχιστον.
Θα έπρεπε να γίνει αυτό και σήμερα.
Εντοπίζω δε και μια αντινομία. Οφείλεται στην πολυσπερμία των διαφόρων θεσμών που έχουν δημιουργηθεί. Τελευταία έχουμε έναν απίστευτο ΝΕΟ-ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΤΙΣΜΟ, “δεν παίρνει κανείς μυρωδιά” τι γίνεται. Άλλα λέει ο ένας, άλλα κάνει ο άλλος, ο ένας αναιρεί τον άλλο.
Ακόμα και ελεγκτικοί μηχανισμοί έχουν “τρελαθεί” για το τι πρέπει να εφαρμόζουν.
Η διαδικασία των ελέγχων έχει οδηγήσει σε ένα “φρακάρισμα” τη διοικητική μηχανή, με αποτέλεσμα να μην κάνει τίποτα το δημιουργικό και παραγωγικό, ασχολούμενη μόνο με διαδικαστικά προβλήματα.
Επισημαίνω λοιπόν ότι ο Αναπλ. Υπουργός Οικονομίας & Ανάπτυξης, κ. Χαρίτσης, έχει πριν λίγο καιρό ορθώς αναφερθεί στην αναγκαιότητα ύπαρξης ενός επενδυτικού προγράμματος ειδικά για τον Α’ βαθμό Τ.Α., αλλαγή του θεσμικού πλαισίου για διαχείριση ενός προγράμματος δημοσίων επενδύσεων απευθείας στους Δήμους χωρίς μεσολάβηση των Περιφερειών.

Η εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ τι είπε εδώ σήμερα ;
Ας αφήσουμε στους Δήμους τα κοινωνικο-προνοιακά και όλο το κομμάτι της διαχείριση των Δημοσίων Επενδύσεων να πάει στις Περιφέρειες !
Άντε και – απολύτως υποθετικά – περνά στις Περιφέρειες, με ποιο μηχανισμό πρακτικά θα εφαρμοστεί;
Είναι απίστευτο πως το μυαλό ενός δημοσίου προσώπου τελικώς μπορεί να επηρεάσει αυτά τα οποία ψηφίζονται και μετά εμείς να “τρέχουμε”…
Συνάδελφοι, έχω την αίσθηση ότι ο θεσμός της Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης θα πρέπει να εξελιχθεί έτι περαιτέρω.
Οι Περιφέρειες να αποκτήσουν -στα πλαίσια της συνταγματικές μεταρρύθμισης- ΟΙΟΝΕΙ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΕΣ ΕΞΟΥΣΙΕΣ.
Να αποκτήσουν εξουσία ΠΡΟΣΕΛΚΥΣΗΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ.
Με διαφορετικά κίνητρα ανά Περιφέρεια.
Επί παραδείγματι, η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, που έχει ένα βασικό παραγωγικό πλεονέκτημα όσον αφορά την κτηνοτροφία, θα πρέπει να έχει δυνατότητες προσέλκυσης περισσότερων συναφών επενδύσεων από π.χ. την Περιφέρεια Αττικής που κάνει εισαγωγές κρεάτων από το εξωτερικό.
Είναι σημαντικό να δοθεί στην Περιφέρεια η δυνατότητα προσέλκυσης επενδύσεων μέσα από το Πρόγραμμά της. Η Περιφέρεια να έχει ένα σοβαρό αναπτυξιακό σχεδιασμό, ώστε να είναι σε θέση ΠΡΟΣΕΛΚΥΣΗΣ ΤΗΣ ΥΓΙΟΥΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ, στα πλαίσια της εθνικής προσπάθειας.
Οι Περιφέρειες θα μπορούσαν, κατά τη γνώμη μου, να ασκούν “ΤΟΠΙΚΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ”. Πιστεύω ότι η τοπική διπλωματία θα ήταν πιο αποτελεσματική από το Υπουργείο Εξωτερικών σε πολλά θέματα. Γιατί τα ζητήματα δεν γίνονται πλέον με την επικοινωνιακή διαχείριση και το πως “ζυμώνεις” το εθνικό ακροατήριο. Επί εθνικών θεμάτων, θα μπορούσαν αυτοδιοικητικά να έχουν χτιστεί συμμαχίες τέτοιες που να κάνουν την πυραμίδα να στέκεται στη βάση της και όχι σβούρα που τη γυρνάς εδράζοντάς την στην κορυφή.
Κλείνοντας, θεωρώ ότι, σε αυτό το πλαίσιο θα πρέπει να πάμε στο Υπουργείο Εσωτερικών ως ΜΙΑ ΓΡΟΘΙΑ και να πούμε ότι το κομμάτι του εκλογικού συστήματος -ακόμα και εάν έχει τώρα μέσα μια πολιτική ιδιοτέλεια- πρέπει ΝΑ ΤΟ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΠΑΡΕΑ για να ισχύσει ΑΠΟ ΤΙΣ ΜΕΘΕΠΟΜΕΝΕΣ αυτοδιοικητικές εκλογές. ΌΧΙ σε αυτές εδώ.
Πως είναι στις βουλευτικές εκλογές, όπου το Σύνταγμα ορίζει ότι ψηφίζεται με αυξημένη πλειοψηφία, αλλά θα ισχύσει για τις μεθεπόμενες εκλογές ; Οι θεσμοί μας γιατί να πρέπει να πειραματιστούν ;
Γιατί να εφαρμοστούν πειραματισμοί και να μην έχουμε μια ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ για να μπορέσεις να έχεις μια εδραία πολιτική παρουσία στη θητεία σου, που να μην αναιρείται από κανένα εκλογικό σύστημα, από κανέναν συμβιβασμό που θα αναγκαστείς να κάνεις
Το ανέφερα και χθες, ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΑΚΥΡΩΝΕΙΣ ΤΗ ΘΗΤΕΙΑ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ, να την προ-ακυρώνεις με διαδικασίες οι οποίες εκ των πραγμάτων είναι ΘΝΗΣΙΓΕΝΕΙΣ.
Να ενισχυθεί αυτή η προσπάθεια όσον αφορά τη σύσταση κοινής Επιτροπής. Να προχωρήσει σε περαιτέρω επεξεργασία θέσεων και προτάσεων.
Ας κρατήσουμε διευκρινιστικού – διαχειριστικού χαρακτήρα ζητήματα, που είναι πάρα πολλά, άκουσα και θετικές προτάσεις τις οποίες έκανε ο Υπουργός Εσωτερικών, να επεξεργαστούν για την επονομαζόμενη “μεταρρύθμιση”.
Aν και η λέξη “μεταρρύθμιση” έχει λάβει αρνητική χροιά για τον πολίτη, ακούει μεταρρύθμιση και “το βάζει στα πόδια” …
Θα πρέπει να επιλυθούν θέματα, να περιοριστεί η υποχώρηση των δύο θεσμών.
Ας κοιτάξουμε να “βάλουμε πλάτη” ΑΠΟ ΚΟΙΝΟΥ για να φτιάξουμε τη Χώρα. Απευθυνόμενοι επιπλέον και στα πολιτικά κόμματα, αυτά βεβαίως που ασπάζονται τη δημοκρατική νομιμότητα, Να πείσουμε και τα πολιτικά κόμματα ότι, και για τη δική τους πολιτική επιβίωση και παρουσία, Η ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΣΗ ΜΕ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ.
Συνάδελφοι, έχουμε πολύ δρόμο μπροστά να διανύσουμε.
Εάν καταφέρουμε να το κάνουμε ΜΕ ΚΟΙΝΟ ΒΗΜΑΤΙΣΜΟ, τότε τα αποτελέσματα θα είναι θεαματικά και θα υλοποιηθούν γρήγορα, δεν θα αργήσουμε μαζί να πετύχουμε μια αισθητή ανάκαμψη.

Ευχαριστώ πάρα πολύ

ΓΙΑ ΤΟ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΟΙΜΗΣΗΣ
ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΑΜΦΙΛΟΧΙΑΣ
ΜΕΛΟΣ Δ.Σ. Κ.Ε.Δ.Ε.