Δημοσιογραφική αλητεία δίχως τέλος

Δεν έχουν προηγούμενο όσα διαδραματίζονται τις τελευταίες ώρες στη χώρα μας και φυσικά δεν αναφέρομαι στις καταιγιστικές πολιτικές εξελίξεις αλλά στις δημοσιογραφικές κλίκες που μειοδοτούν ασύστολα σε βάρος της Ελλάδας. Τι να μας πει ο Μπερλουσκόνι και ο δικτάτορας της Βόρειας Κορέας Κιμ Γιονγκ Ουν οι οποίοι έχουν κατηγορηθεί ότι χειραγωγούν τα Μ.Μ.Ε. στη χώρα τους! Ας έρθουν στην Ελλάδα όπου εντεταλμένοι δημοσιογράφοι βάλλουν εναντίον μιας κυβέρνησης η οποία αποφάσισε να εκτελέσει τη λαϊκή εντολή που έλαβε για αντίσταση εναντίον των μνημονίων. Η εμετική υπεράσπιση των προηγούμενων κυβερνήσεων από τους δημοσιογράφους – εθνικούς προδότες ξεπερνά κάθε όριο.
Η δημοσιογραφική προπαγάνδα εξαπλώνεται σαν πύρινη λαίλαπα. Οι απόπειρες χειραγώγησης του κοινού είναι εξόφθαλμες και οι δημοσιογράφοι του μνημονίου θα παλέψουν λυσσαλέα ως το τέλος μέχρι ο Ντάισελμπλουμ και η συμμορία του απομυζήσουν και την τελευταία ρανίδα αίματος μιας ετοιμόρροπης χώρας. Ελάχιστη μερίδα του τύπου επικροτεί τις πυρετώδεις προσπάθειες της κυβέρνησης να μην παραδοθεί άνευ όρων σε ένα ακόμη επαχθέστατο μνημόνιο. Λάβροι υποστηρικτές του ΝΑΙ οι δημοσιογράφοι , φανατικοί πολέμιοι του ΟΧΙ όσον αφορά το δημοψήφισμα. Με ποιο δικαίωμα παίρνουν θέση και προσπαθούν να την επιβάλλουν; Η δημοσιογραφική δεοντολογία υπαγορεύει να τηρούν ίσες αποστάσεις από τα ζητήματα που απασχολούν την κοινωνία αφήνοντας το λαό να διαμορφώσει άποψη.
Αντ’αυτού βυσσοδομούν ανελέητα σε βάρος της Ελλάδας. Παρουσιάζουν το ΟΧΙ ως επερχόμενη εθνική καταστροφή που θα κατρακυλήσει τη χώρα στο μονοπάτι της εξαθλίωσης και το ΝΑΙ ως μοναδική ελπίδα σωτηρίας για την πατρίδα μας. Επειδή όμως οι προηγούμενοι πολιτικοί κύκλοι τους οποίους στήριζαν με το αζημίωτο δεν έχουν πια ισχυρό έρεισμα στην κοινωνία τα τηλεοπτικά μέσα είπαν να εκμεταλλευτούν την ηλικιακή ομάδα των ηλικιωμένων μιας και η καταβολή της σύνταξης τους συνέπεσε με το capital control των τραπεζών. Ξεχνούν βέβαια τα μέσα ότι οι αγανακτισμένοι συνταξιούχοι ήταν οι πρώτοι που ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ.
Πηχυαίοι τίτλοι προσπαθούν να προδιαθέσουν το κοινό υπερ του ΝΑΙ. Έτσι σχολιάζουν τη συγκέντρωση υπέρ του ΝΑΙ προ«χιλιάδες ΗΔΗ υπερ του ΝΑΙ»!. Και το capital control των τραπεζών το αντιμετώπισαν κάπως έτσι «Εικόνες ντροπής στο βασανιστήριο του Α.Τ.Μ. που υποβάλλονται χιλιάδες Έλληνες» , «αμπαρώθηκαν στα σπίτια τους χωρίς λεφτά σα να γίνεται πόλεμος» . Το σχόλιο που φυσικά παίρνει βραβείο προπαγάνδας είναι το εξής : «Το πιο βασανιστικό είναι ότι υπήρχε τρόπος να μη φτάσουμε ως εδώ!».
Σε ποιες άραγε ουρές αναφέρονται ; Πού είδαν άδεια ράφια ; Πού ακριβώς είδαν τον κόσμο να κατακλύζει τα σουπερμάρκετ; Σε ένα παράλληλο σύμπαν ίσως. Διότι στην πραγματικότητα ο κόσμος αναμφίβολα προβληματίστηκε από τις εξελίξεις αλλά δείχνει να κάνει υπομονή. Κι όσο κι αν προπαγανδίζουν χωρίς επιχειρήματα το ΝΑΙ , ο κόσμος σιγοψιθυρίζει το ΟΧΙ. Κι όταν αναφέρομαι στο ΟΧΙ και το ΝΑΙ , δεν εννοώ το δημοψήφισμα το οποίο άλλωστε η κυβέρνηση προφανώς χρησιμοποιεί ως διαπραγμευτικό χαρτί που θα λειτουργήσει ως μοχλός πίεσης. Το ΝΑΙ παρουσιάζεται από τους δημοσιογράφους ως ΝΑΙ στην Ευρώπη , προβάλλεται ως σανίδα σωτηρίας , Στην πραγματικότητα όμως ισοδυναμεί με υποταγή , λεηλασία , άνευ όρων υποδούλωση. Το ΟΧΙ από την άλλη προβάλλεται ως καταδίκη την οποία θα επιφέρει η επιστροφή στη δραχμή (και ίσως έτσι να είναι ποιος ξέρει) αλλά στην ουσία όμως είναι ένα βροντερό ΟΧΙ στα κατακτητικά μνημόνια. Αν οι Έλληνες ψηφίσουν ΟΧΙ στο δημοψήφισμα η χρεοκοπία ίσως να είναι τελικά αναπόφευκτη. Αν οι Έλληνες ψηφίσουν ΝΑΙ η χρεοκοπία είναι και πάλι σε βάθος χρόνου αναπόφευκτη.
Τι είναι λοιπόν αυτό που φοβίζει περισσότερο τους ξένους κατακτητές και ασχολούνται τόσο πολύ με μια χρεοκοπημένη χώρα και δεν αποφασίζουν να την αφήσουν στην τύχη της; Μα οι Έλληνες αυτή τη στιγμή δημιουργούν προηγούμενο αντίστασης για άλλους λαούς σε άλλες χώρες χρεωμένες που δέχονται τη μένεγγη του Δ.Ν.Τ. και της αιμοβόρας ευρωπαϊκής ηγεσίας.
Ίσως σε λίγου μήνες ο ΣΥΡΙΖΑ να μην είναι στην εξουσία. Τα στελέχη του άλλωστε έχουν υποπέσει κι αυτά σε σωρεία λαθών και η διαπραγματευτική πολιτική που εφαρμόζει ακροβατεί σε επικίνδυνο σχοινί. Το ηθικό δίδαγμα όμως που προέκυψε από την τωρινή κυβέρνηση και θα πρέπει να χαρακτηρίσει και τις επόμενες κυβερνήσεις είναι το εξής : Ο λαός θα πρέπει να διαμορφώνει την εξουσία και όχι η εξουσία το λαό…

Παναγιώτα Ντέκα

φιλόλογος

έντυπη έκδοση 197