Πολλά εν ολίγοις…

Για 25 χρόνια η παραχώρηση της ΠΥΡΚΑΛ σε Τσέχο έμπορο(dealer) όπλων…
Δεν αποτελεί , για αυτούς που παρακολουθούν τα πράγματα, έκπληξη αφού εδώ και χρόνια παραδώσαμε την βιομηχανία υλικού πολέμου , σε μεγάλο μέρος , στους Τσέχους…
Και βέβαια ο Μποδοσάκης θα στριφογυρνάει στον τάφο του μ´αυτά που βλέπει, γιατί οι νεκροί και βλέπουν και αφουγκράζονται….
« Όλα τα βάλαμε , όλα στη φτήνεια και τα πουλούσαμε για ένα φιλί» λέει ένα επτανησιακό τραγούδι , μόνο που το «φιλί»αλλάξτε το με μια « δραχμή»…
Η ΠΥΡΚΑΛ του μεγάλου Μποδοσάκη που συνέβαλε τα ΜΕΓΙΣΤΑ στην τροπή του Ελληνοϊταλικού πολέμου, στα χέρια αλλοφύλων..
Και η Ελλάδα σέρνεται σε τραγικό γλύστρημα στον βυθό της αμυντικής
αβεβαιότητας..
Όλα τα βάλαμε, όλα στη φτήνεια και τα
πουλάμε για το αντίτιμο του ΤΙΠΟΤΑ…

Η αντιπυρική περίοδος μπήκε στην κρίσιμη περίοδό της…
Και οι εποχικοί στα νησιά !!
Ναι να υπεραμυνθούνε αυτούς τους τόπους έναντι της αδήφαγης φωτιάς..
Κι όταν οι δυνάμεις τους παραδοθούν στην κούραση ,ΠΡΕΠΕΙ να ξεκουρασθούν !!!
Ναι, αλλά Πού;
Βλέπετε η φιλόστοργος πολιτεία , να την πούμε κυβέρνηση για το ξεκαθαρίζουμε,
στέλνει τους στρατιώτες της πυρκαγιάς,
Χωρίς να εξασφαλίζει τη στοιχειώδη βολή τους, ΣΤΕΓΑΣΗ….
Το έργο παιζεται εδώ και χρόνια και αποτέλεσμα δεν βγαίνει…
Αλλά θα περίμενε κανένας από την κυβέρνηση της αριστείας να παίρνει τα αναγκαία για τους πυροσβέστες μέτρα…
Αλλά , σιγά…
Και οι δήμοι..
Βλέπουν τους δημότες τους να ζητούν ανατριχιαστικά ποσά για την περίοδο που το καθήκον έφερε τους πυροσβέστες στις νησιωτικές επικράτειές τους…
Και να ήταν μόνο αυτό…βλέπαμε πριν δύο χρόνια πυροσβέστες να κείτονται στο δάπεδο του καταστρώματος του πλοίου της επιστροφής καταρρακωμένοι από την προσπάθεια, ενώ δίπλα τους ταξιδιώτες άπλωναν την αρίδα τους πάνω στα καθίσματα , τύπου έστω και λεωφορείου…
Καλά, για τακτοποίησή τους σε μόνιμη απασχόληση, τα μεγάλα κεφάλια της κυβέρνησης, ακούνε μονιμοποίηση και τους πιάνει νταράκουλο, βγάνουν φουσκάλες στο κορμί τους…
Να μονιμοποιήσουμε τους τεμπέληδες του χειμώνα;
Άντε από εδώ…
Και οι εποχικοί , μόλις ηχήσει το καμπανάκι της απειλής , φτάνουν σε νησιά κοντινά, απομακρυσμένα , έρημα και πυκνοκατοικημένα…
Και σου έρχεται στο νού το ποίημα για τους ήρωες της κλεφτουριάς..
« Στρώμα έχουνε τη μαύρη γη, προσκέφαλο λιθάρι και για το απανωσκέπασμα,
τον ουρανό με τ´ άστρα»…..
Ευχή:
Να βρεθούνε άνθρωποι με ενσυναίσθηση για να εκλείψει η εικόνα της ντροπής..

Θ.Κ
13/6/25