Εκδήλωση ΕΚΑ για την Πρωτομαγιά στην Αμφιλοχία

Με ιδιαίτερη επιτυχία και συμμετοχή κόσμου πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 29 Απρίλη, στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων του Δήμου Αμφιλοχίας, η εκδήλωση του Εργατικού Κέντρου Αγρίνιου, με αφορμή τον εορτασμό της Πρωτομαγιάς, η οποία περιελάμβανε την προβολή της ταινίας Kuhle Wampe .
Την εκδήλωση άνοιξε ο Γιώργος Φακίτσας, μέλος της Διοίκησης του Εργατικού Κέντρου Αγρινίου, ο οποίος μεταξύ άλλων τόνισε:
«Σήμερα τιμάμε τους χιλιάδες επώνυμους και ανώνυμους που πάλεψαν σκληρά με τα αφεντικά και το κράτος τους σε ολόκληρο τον κόσμο. Εμπνεόμαστε από τις εργατικές εξεγέρσεις και τα συνθήματα που ξεπήδησαν από τα οδοφράγματα της εργατικής ανυπακοής στο εκμεταλλευτικό σύστημα. Συνεχίζουμε στον ίδιο δρόμο.
Από την Πρωτομαγιά του Σικάγο μέχρι σήμερα, αυτό που προκύπτει είναι ότι στην εργατική τάξη τίποτα δεν χαρίστηκε. Το σύνολο των εργατικών κατακτήσεων υπήρξε αποτέλεσμα ταξικών αναμετρήσεων. Το ΠΑΜΕπαίρνει και σήμερα την πρωτοβουλία για την οργάνωση του κόσμου της δουλειάς. Καλεί τους εργαζόμενους να μην δεχτούν με αδράνεια, φόβο και υποχώρηση τα νέα μνημόνια. Να μην δείξουν καμιά ανοχή στα παζάρια των ευρωπαϊκών ελίτ. […]
Το αίμα που πότισε την μεγάλη υπόθεση της απελευθέρωσης της εργατικής τάξης από τα δεσμά της εκμετάλλευσης δεν πήγε χαμένο. Με την εργατική τάξη στην πρώτη γραμμή δυναμώνουμε την κοινωνική συμμαχία. Βαδίζουμε τον δικό μας δρόμο, χωρίς μνημόνια, φτώχεια και ανεργία.»
Στην παρέμβαση της η Παρθενία Κατσαντά, εκπαιδευτικός, αναφέρθηκε στο ίδιο το φιλμ:
«Η ταινία εξελίσσεται στην Γερμανία, αρχές της δεκαετίας του ΄30 και μιλάει για τις αιτίες της καπιταλιστικής κρίσης, τις «αξίες» του καπιταλιστικού συστήματος που σαπίζει αλλά και το δρόμο που η εργατική τάξη έχει επιλέξει για την ανατροπή της εκμεταλλευτικής κοινωνίας.
Το Kuhle Wampe είναι η πιο γνήσια Μπρεχτική ταινία. Με το αποστασιοποιημένο παίξιμο των ηθοποιών, την ηχητική αντίστιξη, τις εσκεμμένες ανακολουθίες, όλα στοιχεία από τα θεατρικά του έργα. Είναι επίσης το πιο ριζοσπαστικό δείγμα της αποκαλούμενης Νέας Αντικειμενικότητας, μις τάσης της εποχής στη Γερμανία, για τέχνη με κοινωνική συνείδηση και ντοκιμαντερίστικη απόδοση της υπόθεσης.[…]
Ο Μπρεχτ πίστευε οι η τέχνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί με τρόπο επαναστατικό. Και με την ταινία αυτή ερευνά και πάλι αυτούς τους προβληματισμούς, δίνοντας ταυτόχρονα στον κινηματόγραφο τα αισθητικά εργαλεία για να δημιουργηθεί πολιτική τέχνη».