18Σεπτέμβρη 1825… Έπος και ..αμεριμνησία

2 ώρες , πρίν το χάραμα της 28 Σεπτέμβρη 1825 , και το τοιχόκαστρο της Λιμναίας , δέχεται την
σφοδρή επίθεση…
Σε τέσσερις ώρες , ο γιός της καλογριάς, με τους μπιστεμένους του, μπαίνουν στον Καρβασαρά…
Οι συνέπειες , για τον Τούρκο- κυρίως σε ηθικό- τρομακτικές !!!
Για την σκλαβωμένη Ρούμελη, αέρας – ελπίδα λεφτεριάς …
Ο λιπόσαρκος στρατάρχης , κόκκινο πανί των βολεμένων και κυρίως των υστερόβουλων και του…
”πρίγκηπα” Αλέξανδρου , πάτησε το κάστρο , σκορπώντας όλεθρο και τρόμο….
Γράφει ο Νίκος Τέλωνας: ” Όταν οήλιος πρόβαλλε πάνω απο τον Πεταλά, τρακόσιοι νεκροί- χώρια οι πνιγμένοι- κείτονταν στο κάστρο και στην παραλία και κοντά σ’ αυτούς και τρακόσια σκοτωμένα
μεγάλα ζώα” !!!
Και φαίνεται οτι ήταν τέτοια η ορμή των επιτιθεμένων, που και τα φράγκικα πλοιάρια , έφευγαν
,λύνοντας τα σκοινιά, τρομοκρατημένα….
Αν τους αντιπαραβάλουμε με τις εκατέρωθεν δυνάμεις , οι αριθμοί είναι συντριπτικοί…
Ο φθισικός Γιώργος Καραισκάκης , με τα απίστευτα πνευμόνια που τροφοδοτούσαν και τα πιό ακραία κύτταρά του με οξυγόνο εθνικής δύναμης , αυτός ο μικρός το δέμας, μεγάλος στρατηγός
ο πελώριος στρατιωτικός νούς , ο κατατρεγμένος απο την κεντρ. Διοίκηση , καρφί στην καρδιά
του…”τεσσερομάτη” ”πρίγκηπα” , ΑΥΤΟΣ , πάτησε τονΚαρβασαρά, μέσα σε 4 ώρες , γελοιοποιώντας τον Καραγιάννη που, ένα χρόνο πρίν, στα..” πανωκέφαλα” του Καρβασαρά, τήραγε και ξανατήραγε το κάστρο , ενώ ήταν εντεταλμένος να το επιδρομέψει !!!!
Αυτός ο μαυριδερός που θα λεφτέρωνε την δυτική Ελλάδα σε χρόνο συντριπτικά μικρό, αν δεν του στερούσαν και την παραμικρή βοήθεια κι’ αν δεν πέρναγε τόσους κατατρεγμούς…
Τους πήρε το κάστρο ,πόρθησε τον Καρβασαρά το μεγάλο στενό μ’ αυτό του Μακρυνόρους !!!!
Κι’ όμως…
Τηνάφησε την μεγάλη πόρτα , αφού η βοήθεια δεν ήρθε ποτέ…
28 Σεπτέμβρη 1825… 4 η ώρα , πρίν το χάραμα…
Τα Καριοφύλλια βρόντησαν ,οι πιστόλες άναψαν , τα γιαταγάνια και οι πάλες κλάγγισαν….
Μέρα νίκης , μεγάλη μέρα για το εξεγερμένο έθνος…
Η μεγαλύτερη πολεμική επιχείρηση του 1825!!!!!!
Κι’ όμως….
Οι εσωτερικές έριδες , οι φατρίες και η αδιαφορία ( έστω, η ολιγωρία) της Διοίκησης , σε περιπτώσεις, ξεπέρασαν , επεσκίασαν την νίκη του Καρβασαρά κι’ ύστερα, πάλι απο την αρχή….
Κι’ ο Κιουταχής , στο τέλος , πέρασε… Για καλά……….
Το Μεσολόγγι και η Ελλάδα , στο τρόμο….
”Ημείς , ότι πιάνομεν να ισάσωμεν τον κόσμον, να δουλεύουν την Χριστιανοσύνην , προφθάνετε απ’ αυτού η η εξοχογενναιότη σας και τα χαλάτε στέλνοντες αλεύρι των αντιπατριωτών δια να
τρώγουν , να κάνουν φατρίας τον κόσμον και όχι άλλο τίποτες ”….
Ό,τι είπαμε παραπάνω…
Το ανωτέρω απόσπασμα, είναι υστερόγραφο επιστολής των Καραισκάκη, Σαφάκα, Κοντογιάννη, Πεσλή, Γιολδάση, Μακρή και Τζέλιου, προς τους συναδέλφους τους στρατιωτικούς και γράφουν ακόμα : ”TETOION ΠΟΛΕΜΟΝ ΕΚΑΝΑΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΩΣ ΠΟΤΕ Ο ΛΕΩΝΙΔΑΣ” ( Τα κεφαλαία, του γράφοντος )!!!
Τέτοιο έπος, τέτοια μέρα ,” ξεχασμένη” απο τους ντόπιους και άγνωστη εν πολλοίς, παραχωμένη στα
βιβλία των ιστορικών και στους φακέλλους των αρχείων , ήρθε ο Νίκος- με καταγωγή τον
Καταρράχτη , γέννημα και θρέμμα του Καρβασαρά- να αναδείξει με το ..”Εν Καρβασαρά”
ιστορικό πόνημα – βιβλίο του …
Του έγραφα, τότε ….” Ξεκλείδωσες μάνταλα βαριά και σκουριασμένα απο την ιστορική λησμοσύνη και αγνωσία…”
Δεν είναι για τον Τέλωνα τούτα τα γραφόμενα…
Είναι μια κατάθεση ελάχιστης τιμής στην ιστορικότατη μέρα και λιβανωτός στην μνήμη των
πορθητών εκείνου του τρομερού πρωινού…
Κι’ ακόμα, κραυγή -κάλεσμα στους κρατούντες ( Της πόλης), να αναδείξουν με ειδικές και προσήκουσες , σε τιμή, τελετές την μεγάλη νίκη…
ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ ΑΠΟ ΕΚΕΙΝΟ ΠΟΥ ΧΡΟΝΙΑ , ΤΩΡΑ , ΚΑΝΟΥΝ – ΑΝΑΛΟΓΑ – ΑΛΛΕΣ ΠΟΛΕΙΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ….
Πέρασε ο Κιουταχής…
Όμως του έμεινε πληγή μεγάλη , συλλογισμός βαρύς και ιδέα που του τριβέλλιζε το μυαλό, αναλογιζόμενος αν ο Καραισκάκης είχε πάρει τα ..δέοντα …..
”Ινσαλλάχ” έλεγε και ξανάλεγε ο Ρούμελη Βαλεσής που το κεφάλι του δεν πήγε στην Πόλη ….
Εμείς οι νεώτεροι;
Σιγά,
Εδώ περιφρονήσαμε ιστορικά στοιχεία της πόλης που έφτασαν ως τις μέρες μας και θα ασχολιόμασταν με ό,τι έγινε πριν ενάμισυ αιώνα πρίν;
Η καταστροφή της άνω πλατείας με το ..” απάνω πηγάδι” που, μόνο η παρουσία του θα ήταν ένα αναγνωστικό ιστορίας του Καρβασαρά …
Εδώ, χτίσαμε το Δημαρχείο , χαλώντας το πολύχρονο ”πελαγάκι”…
Τ α γκρεμίσαμε όλα ..
Τα περιφρονήσαμε όλα….
Και τελειώνει το βιβλίο του ο Νίκος :” Και σπεύσαμε , με ιδιαίτερη βιασύνη, να αδειάσουμε
στα σακκιά των γυρολόγων ό,τι κληρονομήσαμε …”
Συμπληρώνω κι’ εγώ : Και σπεύσαμε να αδειάσουμε τα υπάρχοντα της πόλης μας απο το αρμάρι της ιστορίας της , με την μυωπική – ίσως και σκόπιμη- λογική της ..βολικότητας …

Θ.Κ

ΥΓ
”Καρβασαράς”….
”Ηπόλη πήρε το όνομά της απο τα χάνια ό,που στάθμευαν τα ..καραβάνια..( Καραβάν σεράι)……”
Αυτό , ΜΟΝΟ , ξέραμε, ΩΣΠΟΥ ΗΡΘΕ Ο ΤΕΛΩΝΑΣ, να μας ανοίξει τα μάτια….
Σπολλάτη του και..
ΑΛΛΟΙΜΟΝΟ ΜΑΣ …..