Χρήστος Γ. Λιάπης

Η εκ των προσκαίρων αναχώρηση του πολύ αγαπητού μου Χρήστου Γ. Λιάπης, ιδιαίτερα με συγκίνησε, αλλά και με ενέπλησε αναμνήσεων αγαθών.
Συμπολίτης αγαπητός σε όλους • γείτονας αδιαταράκτων σχέσεων πέραν του μισού αιώνα. Οικογενειάρχης, υποδειγματικός, συνεργάτης πολύτιμος τόσο ως πρόεδρος επαγγελματικού συλλόγου και Ομοσπονδίας, όπου επί αρκετά χρόνια διετέλεσε πρόεδρος, όσο και στην τοπική αυτοδιοίκηση όπου επί δύο τετραετίες διετέλεσε δημοτικός σύμβουλος, και προπάντων έντιμος και ευσυνείδητος επαγγελματίας, τόσο ώστε ως δυναμική επιχείρηση μαζί με τα αδέλφια του, επωμίστηκαν -μόνοι τους- φορτίο μεγαλύτερο των δυνάμεών τους προκειμένου να αναχαιτίσουν την καταρρέουσα εμπορικότητα της πόλεως, δια προσωπικών θυσιών, γεγονός που ελάχιστοι πλέον γνωρίζουν και οι πολλοί αγνοούν. Αυτές βέβαια οι θυσίες της εμπορίας, δια ισοπεδωμένου στην κυριολεξία κέρδους με στόχο να μην πάρει -όπως μου έλεγε- κακό όνομα η αγορά, απαιτούσαν ευρεία συμμετοχή, αλλά όταν έχουμε να κάνουμε με οικονομικά τότε “ου παντός πλειν εις Κορινθον” .
Ο Χρήστος έφερε ισόβια μαζί του και μετ’ ευθύνης το υψηλό ήθος , όπως ακριβώς το διδάχτηκε από τον αοίδημο πατέρα του Γεώργιο Λιάπη.
Πιστεύω πως γι’ αυτά τα λίγα δικαίωσε την επί γης προσωπική του πορεία και αξίζει τις ευχαριστίες και τις ευχές μας:
Να είναι ελαφρό το χώμα και η σκιά του.
Νικόλαος Χαρ. Τέλωνας
Αθήνα 9/10/2020