Σφοδρή επίθεση Γ. Κατσούλα με αφορμή το ΣΧΟΟΑΠ Μενιδίου – Αιχμές για τον υφυπουργό Κ. Καραγκούνη

Το θέμα του ΣΧΟΟΑΠ  Μενιδίου, που χάθηκε οριστικά τον Σεπτέμβριο του 2024, αναδείχθηκε σε κεντρικό σημείο αντιπαράθεσης στο δημοτικό συμβούλιο Αμφιλοχίας το βράδυ της Τετάρτης 27 Αυγούστου. Ο πρώην δήμαρχος Γιώργος Κατσούλας εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση κατά της δημοτικής αρχής, μιλώντας για «χαμένη δεκαετία» και «επικοινωνιακά παιχνίδια πάνω στα ερείπια ενός έργου που θα μπορούσε να αλλάξει την πορεία του Μενιδίου».
«Το χάσατε και το πανηγυρίζετε». Ο Κατσούλας κατηγόρησε τον σημερινό δήμαρχο για ολιγωρία, σημειώνοντας ότι «για εννέα μήνες η διοίκηση αγνοούσε ακόμα και τα τηλεφωνήματα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης» με αποτέλεσμα να χαθεί οριστικά το ΣΧΟΟΑΠ. Παράλληλα καυτηρίασε την επιλογή της δημοτικής αρχής να εμφανίσει την επίσκεψη στο ΥΠΕΝ ως «επικοινωνιακή επιτυχία». «Οι προηγούμενοι το πήγαν 9 χρόνια πίσω, εσείς το πάτε άλλα 10. Μόνο που εσείς το γλεντάτε κιόλας».
Αιχμές για Καραγκούνη
Στο στόχαστρο μπήκε και ο υφυπουργός Εργασίας, Κώστας Καραγκούνης, τον οποίο ο Κατσούλας φωτογράφισε ως «πολιτικό συνοδοιπόρο» της δημοτικής αρχής. Σύμφωνα με τον πρώην δήμαρχο, ο υφυπουργός κλήθηκε στη συνάντηση στο ΥΠΕΝ περισσότερο για τις φωτογραφίες και την επικοινωνία παρά για ουσιαστική συμβολή.
«Δεν γνώριζε καν τι είναι το ΣΧΟΟΑΠ, ούτε ήταν υποχρεωμένος να γνωρίζει. Νομικός είναι ο άνθρωπος, όχι αυτοδιοικητικός. Κι όμως, την επόμενη μέρα έβγαλε ανακοίνωση ότι το έργο θα ολοκληρωθεί», είπε χαρακτηριστικά.
Η βαρύτερη αιχμή ωστόσο αφορούσε τη φερόμενη παρέμβαση Καραγκούνη στις δημοτικές εκλογές του 2023. Ο Κατσούλας υπενθύμισε ότι «άνθρωποι που δε μιλούσαν δεκαετίες συνασπίστηκαν μόνο και μόνο για να χάσουμε εμείς» και συνέδεσε αυτή τη σύμπραξη με πολιτική υποστήριξη που παρείχε ο υφυπουργός στον νυν δήμαρχο.
Η κατηγορία αυτή, αν και δεν τεκμηριώθηκε με συγκεκριμένα στοιχεία, αφήνει βαριά σκιά καθώς και ερωτήματα για τον βαθμό εμπλοκής εθνικών παραγόντων στην αυτοδιοίκηση να παραμένουν ανοιχτά.
Η παρέμβαση Κατσούλα δεν περιορίστηκε μόνο στην κριτική για το συγκεκριμένο έργο. Έθιξε συνολικά τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η τοπική αυτοδιοίκηση, τη νοοτροπία των “χαμένων δεκαετιών” και την επικράτηση του θεάματος έναντι της ουσίας. Έστειλε και πολιτικό μήνυμα προς το μέλλον, «Χρόνος για φωτογραφίες θα υπάρχει. Για έργα όχι. Το ΣΧΟΟΑΠ χάθηκε, όπως χάθηκαν κι άλλα έργα. Και αυτό μας θλίβει γιατί εμείς θα είμαστε εδώ, μεγαλώνοντας τα παιδιά μας, ενώ η υπόλοιπη Ελλάδα θα προχωρά μπροστά κι εμείς θα πηγαίνουμε πίσω».