Συνέντευξη του Δημήτρη Κωνσταντόπουλου στο “Μ”

Τί έχει αλλάξει και προσδοκάτε να αναδειχθείτε τρίτη πολιτική δύναμη; Γιατί να ψηφίσει κάποιος ΠΑΣΟΚ;
Τώρα που ξεφούσκωσε ο λαϊκισμός του ΣΥΡΙΖΑ, που κατέρρευσε ο μύθος του αντιμνημονιακού αγώνα και υπογράφηκε από τον κ. Τσίπρα το τρίτο και επαχθέστερο μνημόνιο, δικαιώνεται η υπεύθυνη και συνεπής στάση του ΠΑΣΟΚ απέναντι στη χώρα και τους πολίτες. Την κρίσιμη ώρα των μεγάλων αποφάσεων το 2010, τότε που παραλαμβάναμε μια εκτροχιασμένη οικονομία και μια κοινωνία που είχε πιστέψει ότι “η οικονομία μας είναι θωρακισμένη”, δε φυγομαχήσαμε. Είδαμε χωρίς χρωματιστά γυαλιά την κρίση και προσπαθήσαμε να την αντιμετωπίσουμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Μπορεί να υπήρξαν λάθη, παραλείψεις και αστοχίες, αλλά δεν επιλέξαμε τον εύκολο δρόμο της καταγγελίας προς όφελος της συσπείρωσης του κόμματός μας. Αυτό αρχίζουν τώρα και το βλέπουν οι πολίτες.
Το ΠΑΣΟΚ υπήρξε διαχρονικά το κόμμα των μεγάλων αλλαγών, των μεγάλων μεταρρυθμίσεων. Οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ καθ’όλη τη διάρκεια της Μεταπολίτευσης με τις πολιτικές τους άλλαξαν την όψη της “φτωχής” τότε Ελλάδας, αναβάθμισαν το βιοτικό επίπεδο όλων των Ελλήνων μέσα από την αναδιανομή του πλούτου και τη συγκρότηση του κοινωνικού κράτους. Τη σφραγίδα του ΠΑΣΟΚ φέρουν όλα τα σημαντικά και μεγάλα που έγιναν στον τόπο: εθνική συμφιλίωση, εκδημοκρατισμός του πολιτικού συστήματος και της κοινωνίας, εκσυγχρονισμός της δημόσιας διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, ένταξη στην Ευρωζώνη και βεβαίως όλα τα μεγάλα έργα στις υποδομές της χώρας όπως είναι η Αττική Οδός και η Εγνατία Οδός, η Γέφυρα “Χαρίλαος Τρικούπης”, το αεροδρόμιο Σπάτων, το μετρό και το τραμ στην Αθήνα, ο βιολογικός καθαρισμός, αλλά και η βελτίωση του οδικού δικτύου της περιφέρειας.
Η αλλαγή είναι στο dna της Παράταξής μας. Σήμερα χρειαζόμαστε την εμπιστοσύνη του Ελληνικού λαού, να μπορέσουμε να αναδειχθούμε σε τρίτη πολιτική δύναμη ώστε να εγγυηθούμε τη διαμόρφωση ενός μετώπου εθνικής συνεργασίας που τόσο πολύ έχει ανάγκη ο τόπος, για να υλοποιηθούν οι απαραίτητες μεταρρυθμίσεις που θα μας επαναφέρουν στην ανάπτυξη.

Γιατί ένας ψηφοφόρος να μην ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ, Νέα Δημοκρατία ή Ποτάμι;
Οι εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου είναι εκλογές συνειδητοποίησης. Όλοι μας γνωρίζουμε ότι η χώρα θα πρέπει να εφαρμόσει το τρίτο μνημόνιο, ότι θα χρειαστεί κοινωνική συναίνεση για να περάσουν κάποια ακόμη σκληρότερα μέτρα. Αυτά όμως είναι τα μέτρα που έφερε το δόγμα του «πρώτη φορά Αριστερά». Ο ΣΥΡΙΖΑ υποσχέθηκε ότι θα καταργήσει το μνημόνιο και θα διαγράψει το χρέος, ότι θα καταργήσει τον ΕΝΦΙΑ, θα επαναφέρει τη 13η σύνταξη και τον κατώτατο μισθό στα 751 ευρώ, ότι θα βάλει αφορολόγητο στις 12.000 ευρώ και πολλές άλλες τέτοιες μεγαλοστομίες. Αντ’ αυτών, υπέγραψε το τρίτο και επαχθέστερο μνημόνιο, με την ολιγωρία του έχασε το πλεονέκτημα του πρωτογενούς πλεονάσματος του 2014 που μπορούσε να μας εγγυηθεί την επαναδιαπραγμάτευση της απομείωσης του χρέους, για τον ΕΝΦΙΑ ζήτησε τη συνέχιση της πληρωμής του, ο κ. Χαϊκάλης υπέγραψε την πρώτη «αντιμνημονιακή» σύνταξη στα 396 ευρώ, ενώ δεν έκανε τίποτε ούτε για τον κατώτατο μισθό ούτε για το αφορολόγητο.
Από την άλλη πλευρά, η Νέα Δημοκρατία έχει ταυτιστεί με την αναξιοπιστία. Έσκιζαν τα μνημόνια στο Ζάππειο, υπόσχονταν και αυτοί 18 ισοδύναμα μέτρα για την αντιστάθμιση των μέτρων λιτότητας, αλλά μόλις έλαμψε ο θρόνος της εξουσίας, τα ξέχασαν όλα κάνοντας μια μεγαλειώδη μνημονιακή στροφή για να μας παρουσιάσουν αργότερα ένα άκαιρο success story. Θεωρώ όμως ότι το χειρότερο δείγμα γραφής της, είναι ότι ποτέ δεν έκανε την αυτοκριτική της, ποτέ δεν παραδέχθηκε τα τραγικά λάθη της καταστροφικής πενταετίας 2004-2009. Την πορεία αυτή ο κ. Μεϊμαράκης δεν μπορεί να τη σβήσει από τη μνήμη μας.
Όσον αφορά στο Ποτάμι, είναι εξόφθαλμες οι διαφορές μας. Δυο χρόνια πολιτικής ύπαρξής του και δεν έχει δώσει ξεκάθαρο πολιτικό στίγμα. Εκφράζει ένα κράμα νεοφιλελευθερισμού και ενός συντηρητικού προοδευτισμού χωρίς ξεκάθαρες προτάσεις για τη διακυβέρνηση της χώρας. Οι υποψήφιοι βουλευτές του φαίνεται να υπηρετούν την ήπια διαμαρτυρία χωρίς να συμβάλουν ουσιαστικά στον διάλογο για την εξεύρεση λύσεων. Δηλώνει ο κ. Θεοδωράκης «ψηφίστε μας τώρα που είμαστε ακόμη αθώοι» παραφράζοντας την προεκλογική ρητορική του ΣΥΡΙΖΑ και το δίπολο «νέο- παλιό» που όχι μόνο δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα αλλά τραυματίζει την πολιτική ζωή της χώρας.

Ποιές είναι για εσάς οι προτεραιότητες που πρέπει να τεθούν στην ατζέντα της επόμενης Κυβέρνησης;
Η χώρα χρειάζεται μια προοδευτική διακυβέρνηση. Στην ατζέντα αυτής προτάσσεται η ανάγκη για επαναδιαπραγμάτευση και απομείωση του χρέους και η βελτίωση των πιο άδικων σημείων του Μνημονίου. Το ΠΑΣΟΚ έχει ήδη σχεδιάσει τις πράσινες γραμμές για μια προγραμματική συμφωνία συνεργασίας: νέο ασφαλιστικό με περισσότερους πόρους και χωρίς συντάξεις πείνας, προστασία και ενίσχυση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, στήριξη των αγροτών μέσα από δίκαιη φορολογία με αφορολόγητο όριο των ενισχύσεων της ΚΑΠ για μικρούς και μεσαίους παραγωγούς, σύνδεση τουρισμού με την πρωτογενή παραγωγή, αξιοποίηση ΣΔΙΤ για τουριστικές υποδομές, σταθερό και δίκαιο φορολογικό σύστημα, ανάπτυξη πολιτικών για την αντιμετώπιση του μεταναστευτικού και προσφυγικού ζητήματος και πολλές άλλες μεταρρυθμίσεις που θα λειτουργήσουν καταλυτικά στην εξάλειψη των ανισοτήτων, την ενίσχυση του κοινωνικού κράτους, τον εκσυγχρονισμό του κράτους, την αναβάθμιση του συστήματος υγείας, δικαιοσύνης και εκπαίδευσης, με στόχο τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και την προσέλκυση επενδύσεων που θα αυξήσουν το ΑΕΠ της χώρας.

Η Αιτωλοακαρνανία είναι ένας Νομός με σημαντικό αριθμό γεωργών και κτηνοτρόφων. Έχει διαμορφώσει το ΠΑΣΟΚ συγκεκριμένη αγροτική πολιτική;
Ο αγροτικός κόσμος αποτελεί τον πυρήνα και την κινητήρια δύναμή της παραγωγικής ανασυγκρότησης του τόπου, η οποία αποτελεί μονόδρομο για την έξοδο από την κρίση. Το ΠΑΣΟΚ, σε όλη την ιστορική του διαδρομή υπήρξε στο πλευρό των γεωργών και κτηνοτρόφων, με πολιτικές ρεαλιστικές κι όχι ψηφοθηρικές. Αντιθέτως, δε θα πρέπει να λησμονηθεί ότι η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, παρά τις προεκλογικές υποσχέσεις του κ. Τσίπρα, δε δίστασε να δεσμεύσει τα αποθεματικά ΟΠΕΚΕΠΕ, του ΕΛΓΑ και του ΕΛΓΟ ΔΗΜΗΤΡΑ για να εξυπηρετήσει τη δήθεν στρατηγική οικονομική της πολιτική, με αποτέλεσμα οι παραγωγοί μας να κινδυνεύσουν να χάσουν τα χρήματά τους. Οι καθυστερήσεις στις πληρωμές των κοινοτικών ενισχύσεων, των σχεδίων βελτίωσης, των προγραμμάτων των νέων αγροτών και των επενδύσεων στη μεταποίηση, ήταν πολύ μεγάλες. Να επισημάνω μάλιστα ότι και προσωπικά με επίκαιρες ερωτήσεις μου είχα θέσει στη Βουλή τα ζητήματα της μεταφοράς των διαθεσίμων των οργανισμών, της πληρωμής των ενισχύσεων, της κατανομής των βοσκοτόπων.
Η άρση του αφορολόγητου και η επιβολή 26% από το πρώτο ευρώ, η προκαταβολή φόρου 100%, η κατάργηση του αγροτικού πετρελαίου και ο τριπλασιασμός των εισφορών του ΟΓΑ επιβαρύνουν υπέρμετρα τους αγρότες. Όλα αυτά τα ζητήματα είναι ανάγκη να τα ξαναδεί η επόμενη κυβέρνηση.
Στο ΠΑΣΟΚ έχουμε φτιάξει ένα σχέδιο 12 προτάσεων για τη στήριξη και την ενίσχυση των αγροτών. Στο πλαίσιο αυτό, ενδεικτικά αναφέρω, προτείνουμε την αποκατάσταση της ομαλότητας στις πληρωμές τους, ώστε να μπορούν να ανταποκρίνονται στις ανάγκες τους, την ενίσχυση της παραγωγικής διαδικασίας μέσα από την ορθολογική και αναπτυξιακή αξιοποίηση των πόρων της νέας ΚΑΠ 2014-2020 ύψους 20 δις ευρώ, τη φορολογική δικαιοσύνη ως κίνητρο για την απασχόληση στον αγροτικό χώρο και τη δημιουργία ενός σύγχρονου κοινωνικοασφαλιστικού συστήματος και ενός δικτύου κοινωνικής προστασίας, τον εξορθολογισμό στις συνθήκες του ανταγωγισμού μέσα από την αντιμετώπιση των φαινομένων των ελληνοποιήσεων και των καρτέλ, τη λήψη μέτρων για τη μείωση του κόστους παραγωγής, τη σύνδεση του πρωτογενή τομέα με τον τομέα της έρευνας και καινοτομίας, τη μείωση της γραφειοκρατίας σε όλες τις δομές του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, τη θέσπιση κινήτρων για την προώθηση νέων συνεργατικών δομών στην παραγωγή και το εμπόριο αγροτικών προϊόντων, την εφαρμογή ολοκληρωμένης πολιτικής διαχείρισης του νερού, την παροχή συμβουλευτικής για τη διασφάλιση της επαρκούς ενημέρωσης και της αποτελεσματικής επιμόρφωσης των αγροτών σε νέες τεχνολογικές και μεθοδολογικές εξελίξεις και τέλος, την παροχή δωρεάν γης από το κράτος με χρηματοδοτικά κίνητρα σε νέους ανθρώπους που επιθυμούν να εργαστούν στον πρωτογενή τομέα.