Στέφανος Τορουνίδης

Εκπνέοντας το επετειακό αλλά και τόσο δύσκολο 2021, πήρε μαζί του και έναν εξαίρετο συμπατριώτη μας. Τον Στέφανο Τορουνίδη. Ένα πρόσωπο, που συνδέθηκε με τον τόπο μας σε εποχές ιδιαίτερα δύσκολες. Τότε που οι δρόμοι της επαρχίας μας ήταν σχεδόν ανύπαρκτοι και όσοι είχαν πρόχειρα χαραχθεί ήταν κατασκαμμένοι από τις αιφνίδιες καιρικές μεταβολές. Τότε, που αυτός με ένα μεταχειρισμένο όχημα –από εκείνα που είχε στείλει μετά την απελευθέρωση (1944) η U.N.R.R.A– και άκουγε στο παράξενο όνομα «Καρναβαλάκι» ανεβοκατέβαζε τους επιβάτες, σε μια αδιάκοπη επικοινωνία Αμφιλοχίας-Βάλτου, βελτιώνοντας λίγο τη ζωή των κατοίκων, που μέχρι τότε ήθελαν πολύωρες πορείες για να φτάσουν στην πρωτεύουσα της επαρχίας.
Ο Στέφανος –όπως τον ξέραμε όλοι μας– ήταν γόνος της μαρτυρικής και ξεριζωμένης περιοχής του Πόντου και ανήκε στην πρώτη γενιά των πονεμένων εκείνων συνελλήνων, που εγκαταστάθηκαν στο Βάλτο• Τα ακούσματα από τις διηγήσεις των δικών του ανθρώπων ήταν εκείνα, που του σφυρηλάτησαν ένα χαρακτήρα ανθρώπινο, δυναμικό, εργατικό, συμπονετικό.Γι’ αυτό, και δεν του έλλειπε το ειλικρινές χαμόγελο, η συγκαταβατικότητα, η εξυπηρετικότητα η ευγένεια. Γνώριζε τον κάθε επιβάτη ξεχωριστά και συμπεριφερόταν προς όλους με σεβασμό και καρτερικότητα καθότι το επάγγελμά του αντιμετώπιζε ιδιαίτερες δυσκολίες. Από τον Στέφανο Τορουνίδη όσοι τον γνωρίσαμε, δεν θα θυμόμαστε τίποτε που να σκιάζει το ωραίο του πρόσωπο.
Του ευχόμαστε καλό ταξίδι αλλά σε δρόμους τώρα ανοιχτούς και ολοφώτεινους.

Νικόλαος Χ. Τέλωνας
Αμφιλοχία 31 Δεκεμβρίου