Στάχτες ηφαιστείου ηλικίας 3600 ετών.!!

(και η καταστροφή του Μινωικού πολιτισμού κλπ. κλπ..)

Στάχτες, από τη λάβα του ηφαιστείου της Σαντορίνης (αρχαία Θήρα), βρέθηκαν στα ερείπια κτιρίου της αρχαίας Σμύρνης, που χρονολογείται περί το 1600 π.Χ. Αν είναι σωστή η χρονολόγηση αυτή, τότε, επιβεβαιώνονται οι τελευταίες έρευνες που έγιναν στην Κρήτη, σύμφωνα με τις οποίες η έκρηξη του ηφαιστείου έγινε μεταξύ του 1627 π.Χ. με 1600 π.Χ. με πιθανότερη χρονολογία το 1614 π.Χ. Η αρχική ημερομηνία, που είχε υπολογισθεί με βάσει τα αρχαιολογικά ευρήματα που ήρθαν στο φως στο νησί (Καλντέρα), ήταν περί το 1450 π.Χ. με 1470 π.Χ. Η χρονολογία αυτή αργότερα πήγε πιο πίσω ακόμα, περί το 1550 π.Χ.
—Οι στάχτες προσκολλήθηκαν και εγκλωβίστηκαν μέσα στα τότε κτίσματα για να εντοπιστούν ξανά 3.600 χρόνια μετά την καταστροφική έκρηξη του ηφαιστείου.
Σύμφωνα με τους ηφαιστειολόγους και άλλους ερευνητές, η έκρηξη του ηφαιστείου της Σαντορίνης ήταν η μεγαλύτερη που έγινε εδώ και 10.000 χρόνια..!
Το εκπληκτικό είναι ότι στις μέχρι τώρα αρχαιολογικές έρευνες δεν βρέθηκαν σκελετοί ανθρώπων των οποίων ο θάνατος να οφείλεται στην έκρηξη του ηφαιστείου, όπως εκείνη του Βεζούβιου που έθαψε ολόκληρη την πόλη Πομπηία με τους κατοίκους της το 79 μ.Χ. Είναι βέβαιο, ότι οι κάτοικοι του νησιού δεν αιφνιδιάσθηκαν.. και μάλλον πρόβλεψαν την έκρηξη και πρόλαβαν να το εγκαταλείψουν ή, ίσως, υπήρξαν έντονα φαινόμενα πριν την έκρηξη (όπως σεισμός ή κάποια πρώτη ένδειξη πριν τη μεγάλη έκρηξη)
Ίσως η αρχή της καταστροφής του Μινωϊκού πολιτισμού να οφείλεται στην έκρηξη αυτού του ηφαιστείου, οπότε αρχίζει σιγά, σιγά και η παρακμή του αρχαιότερου πολιτισμού της Ευρώπης. Σύμφωνα με τους ερευνητές, αμέσως μετά την έκρηξη, εκτός από τις στάχτες που σκέπασαν τον ουρανό, δημιουργήθηκαν γιγαντιαία παλιρροϊκά κύματα (τσουνάμι) που έφτασαν στα ΒΑ παράλια της Κρήτης προκαλώντας ολική καταστροφή.. Τα κύματα που έφταναν στην Κρήτη ανά είκοσι λεπτά με μισή ώρα, είχαν ύψος 30 μέτρα..!!
Η καταστροφή του Μινωικού πολιτισμού οφείλεται και σε άλλους παράγοντες, όπως από σεισμό, πυρκαγιά και από ξένους εισβολείς, που έγιναν αρκετά αργότερα από την έκρηξη του ηφαιστείου.. Εκείνο, πάντως, που είναι βέβαιο είναι ότι περί το 1450 π.Χ. αποβιβάστηκαν στο νησί νέοι εισβολείς.. Ήταν οι Μυκηναίοι (Αχαιοί) που ως φαίνεται δεν πήγαν ειρηνικά. Οι Μυκηναίοι κατέλαβαν την Κρήτη και προκάλεσαν μεγάλες καταστροφές.. Πάντως, φαίνεται, ότι παρέμειναν στο νησί για αρκετό χρονικό διάστημα και συγχωνεύθηκαν με τον ντόπιο πληθυσμό και φυσικά με τους αυτόχθονες Κρήτες, τους οποίους ο Όμηρος στην Οδύσσεια ονομάζει «Ετεοκρήτες». Επίσης ο μεγάλος επικός μας ποιητής αναφέρει ότι στην Κρήτη κατοικούσαν όλων των Αχαιών (Ελλήνων) τα γένη..
Στην εποχή του Τρωικού πολέμου, (1200 π.Χ. περίπου), αλλά και στην εποχή που έζησε ο Όμηρος (8ος π.Χ. αιώνας) οι Έλληνες δεν είχαν την σημερινή ονομασία.. Ο Όμηρος τους αναφέρει με δυο ονομασίες: Δαναοί και Αχαιοί.. Κατά τον 7ο π.Χ. αιώνα εμφανίζονται οι Έλληνες με την ονομασία «Πανέλληνες» και λίγο αργότερα με την σημερινή ονομασία..!
—Οι Μυκηναίοι πήραν πολλά στοιχεία από τον πολύ προηγμένο πολιτισμό των Μινωιτών και κυρίως την γραφή, που μέχρι τότε οι Μυκηναίοι δεν είχαν. Οι Κρήτες είχαν δυο γραφές. Η αρχαιότερη ήταν ιερογλυφική (δίσκος Φαιστού) που χρονολογείται από το 1800 με 1700 π.Χ. Λίγο αργότερα εφεύραν και νέα γραφή, την γραμμική Α. Από αυτή την γραφή οι Μυκηναίοι (Αχαιοί) δημιούργησαν με νέα γραφή την γραμμική Β. (Κρητομυκηναϊκή)
Η γραφή αυτή αποκρυπτογραφήθηκε μόλις το 1952 από τον νεαρό Άγγλο αρχιτέκτονα Μάϊκλ Βέντρις με την βοήθεια του συμπατριώτη του καθηγητή κλασικής φιλολογίας Τζων Τσάντγουϊκ.. Η αποκρυπτογράφηση έδειξε ότι ήταν γνήσια ελληνική γραφή. Γιατί πριν την αποκρυπτογράφηση πίστευαν ότι πρόκειται για Ετρουσκική γραφή.. Αυτό κατέδειξε ότι η γραφή Γραμμική Β ήταν η πρώτη ελληνική γραφή των προϊστορικών. Μέχρι τότε πιστευόταν ότι οι Έλληνες δεν είχαν ανακαλύψει την γραφή.. Το αρχαιότερο κείμενο χρονολογείται από το 1450 π.Χ. και βρέθηκε σε πήλινη πινακίδα στην Ίκλαινα Μεσσηνίας μόλις το 2010.. Μέχρι σήμερα έχουν βρεθεί πάνω από 5.000 πινακίδες στην Κρήτη, στην Πύλο και σε άλλα μέρη της ηπειρωτικής Ελλάδας. Ήταν όμως φτωχή γραφή και γι’ αυτό δεν είχε ευρεία χρήση. Χρησιμοποιήθηκε στα ανάκτορα για λογιστικούς και εμπορικούς σκοπούς, γι’ αυτό αναφέρεται και ως ανακτορική γραφή..!
Το περίεργο είναι ότι παρ΄ ότι η γραφή Γραμμική Β είναι εξέλιξη της γραμμικής Α ωστόσο δεν κατάφεραν ακόμα οι ειδικοί να αποκρυπτογραφήσουν και την Γραμμική Α.. Ίσως, λένε, να έχει και άλλα στοιχεία ξένα προς τις δυο αυτές γραφές..
Πάντως, ο Βέντρις, μετά την αποκρυπτογράφηση της Γραμμικής Β, καταπιάστηκε στην αποκρυπτογράφηση και άλλων γραφών και κυρίως της γραμμικής Α. Ενώ πλέον το μεγαλύτερο μέρος του επιστημονικού κόσμου είχε δεχτεί την ανακάλυψή του και ο ίδιος δεχόταν μεγάλες διακρίσεις και προτάσεις για την είσοδό του στον ακαδημαϊκό χώρο, σκοτώθηκε σε τροχαίο το 1956.. Πολλοί χαρακτήρισαν το ατύχημα ως περίεργο.. Ήταν μόλις 34 ετών..!!

Γιώργος Αρίδας
Κεχρινιά – Αμφιλοχίας