Connect with us

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Ομιλία Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Αυλώνος κ.κ. Χριστόδουλου στην Αμφιλοχία

blank

Δημοσιεύτηκε

στις

96
blank

ΟΜΙΛΙΑ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΑΥΛΩΝΟΣ κ.κ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ  ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (18-1-2015)  ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑΝ  ΑΝΕΓΝΩΣΘΗ Η ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ  «ΤΩΝ ΔΕΚΑ ΛΕΠΡΩΝ».
ΑΧΑΡΙΣΤΟΙ Η ΑΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΟΙ ;

Μετά τις Άγιες ημέρες των εορτών, όπου τόσο σημαντικά γεγονότα πνευματικής τάξεως και σωτηρίου σημασίας γιόρτασε η χριστιανική ανθρωπότητα, επικαιρότητα αποκτά η σημερινή περικοπή των δέκα λεπρών, που μας διηγείται ο ευαγγελιστής Λουκάς.
Γιατί το άγιο δωδεκαήμερο των εορτών των Χριστουγέννων, της Πρωτοχρονιάς και των Θεοφανείων μέσα στη χρονική διάρκεια των άλλων ημερών του έτους είναι για τον ορθόδοξο χριστιανικό κόσμο μέρες ιδιαίτερης χαράς, ευλογίας και ευεργεσίας από μέρους του θεού προς τον άνθρωπο.

Ο Θεός ευεργετεί.

ΟΙ ΕΥΕΡΓΕΣΙΕΣ του Θεού προς τον άνθρωπο δεν είναι μια συνηθισμένη προσφορά αγάπης η δωρεάς σχετικής, αλλά αναφέρονται σ’ όλο το πλήρωμα των επιθυμιών της ψυχής του. Ότι θα μπορούσε να δοθεί στον άνθρωπο, για να τον καταστήσει ευτυχισμένο, σωσμένο και λυτρωμένο από τα μεγάλα τραγικά διλλήματα και αναπάντητα ερωτήματα, από την τυρανία της δουλείας και τα συγκλονιστικά γεγονότα του θανάτου και των παθών του, δόθηκε με κάθε ευλογία από το Θεό με την ενσάρκωση του Θεανθρώπου !
Δεν στέλνει ο Θεός μιάν αχτίδα φωτός κι’ ελπίδας στον κόσμο, αλλά τον ίδιο τον Ήλιο, την ίδια τη Θεότητα του Λόγου, για να διακονήσει τον άνθρωπο. Για να γιατρέψει τη λέπρα της πεσμένης ανθρωπίνης φύσεως. Γι’ αυτό, επειδή και ο άνθρωπος είναι σαν τους λεπρούς που θεραπεύτηκαν από τον Κύριο, τίθεται το μεγάλο θέμα της ευγνωμοσύνης, όπως και στην περίπτωση του σημερινού ευαγγελικού αναγνώσματος. Ο Θεοφύλακτος Βουλγαρίας τονίζει με έμφαση πως «τίποτε δεν γίνεται εμπόδιο στον άνθρωπο να ευχαριστήσει το Θεό, ακόμα κι’ αν είναι από καταραμένη γενιά, φτάνει να έχει καλή προαίρεση». Κατά τον ίδιο πατέρα της Εκκλησίας μας ο Θεός «είναι κοντά σ’ όλους που τον επικαλούνται ειλικρινά». Οι ευεργεσίες του Θεού προς τον άνθρωπο είναι υψίστης σημασίας, αφού αναφέρονται στη θεραπεία όλου του ανθρωπίνου γένους «εν δυνάμει» από το μίασμα της αμαρτίας. Εφόσον ντύθηκε ολόκληρη την ανθρώπινη φύση και για όλους δοκίμασε τον ατιμωτικό θάνατο, φυσικό είναι το αίμα της τρωθείσης πλευράς Του να καθάρισε και όλους από το ρύπο της αμαρτίας, που σαν λέπρα της ψυχής είχε αμαυρώσει τον πλασμένο «κατ’ εικόνα Θεού» άνθρωπο. Όμως

Ο άνθρωπος ευγνωμονεί ;

Advertisement

ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ πρώτα – πρώτα είναι η βαθειά αναγνώριση και αποδοχή της αγάπης. Είναι ακόμα το δάκρυ της καρδιάς που δεν είναι πέτρα, αλλά αστείρευτη πηγή αγιάσματος, απ’ την οποία πηγάζει και τρέχει ένα ειλικρινές και γνήσιο «ευχαριστώ» λόγων και έργων. Όταν μάλιστα η ευεργεσία είναι τόσο μεγάλη και τόσο «καθαρή» από σκοπιμότητες και συμφέροντα και ιδιοτέλειες, τόσο μεγάλης οντολογικής υφής, όσον του Θεανθρώπου, τότε μόνο με μια μόνιμη «αιχμαλωσία», με μια παράδοση «άνευ όρων» στον Ευεργέτη μπορεί κάπως να «ελαφρώσει» τη θέση του ευεργετημένου.
Δυστυχώς όμως πολλοί χριστιανοί όχι μόνο δεν είναι ευγνώμονες, όχι μόνο δεν στέκονται με σεβασμό μπροστά στον ουρανό της Θείας Αγάπης, αλλά απεναντίας περνούν στο αντίθετο «στρατόπεδο» της αχαριστίας και της αγνωμοσύνης. Δεν συγκινούνται, όπως φαίνεται, από τις «θυσίες» του Θεού για τον άνθρωπο ! Δεν νιώθουν τι θα πεί ένας Θεός να παίρνει τη θέση τους και να σαρκώνεται γι’ αυτούς ! Να δίνει, να σκορπίζει σ’ αυτούς τα αγαθά Του και ύστερα να καρφώνεται πάνω στο ξύλο της κατάρας του Σταυρού γι’ αυτούς ! …
Ο αχάριστος καταπατεί ότι πιο αγνό και πιο όμορφο έχει πλάσει ο Θεός. Ακόμα και τον ίδιο το νόμο της φύσεως, γιατί «παίζει» με τα ιερότερα των ανθρώπων συναισθήματα. Αυτή την εικόνα του αχάριστου μας δίνει ο Ιούδας, που όλοι μας τόσο εύκολα καταδικάζουμε και αποστρεφόμαστε. Και όμως ! Πολλοί από τους ανθρώπους μοιάζουν με τους εννέα αχάριστους Ιουδαίους, δείχνονται χειρότεροι και από τον Ιούδα, άψυχοι και άκαρδοι πιο πολύ από τους θεραπευθέντες λεπρούς.

«Ουχί οι δέκα εκκαθαρίσθησαν ; οι δε εννέα πού ;».

ΡΩΤΑΕΙ με παράπονο και δικαιολογημένη απορία ο Θεάνθρωπος. Μήπως δεν είδε η ανθρωπότητα στο πρόσωπό Του τον Σωτήρα, τον Ευεργέτη, τον Λυτρωτή που άλλαξε τη ροή των πνευματικών της ιστορίας γεγονότων, που ανύψωσε τον άνθρωπο στη θέση του πιο ζηλευτού αξιώματος, στο να είναι ο κυρίαρχος της Δημιουργίας και ο κληρονόμος της Βασιλείας Του ; Που είναι λοιπόν αυτή η λυτρωμένη ανθρωπότητα; Που είναι ο άνθρωπος, που τώρα δεν έχει τη λέπρα της αμαρτίας στο σώμα του, που μπορεί τώρα και μετά την οποιαδήποτε πτώση του να σηκωθεί και να ξαναρχίσει τον αγώνα με μια νέα «ύπαρξη» που είναι αυτός ο άνθρωπος να έρθει να πέσει στα πόδια του Μεγάλου Ιατρού της ψυχής και του σώματος ; Άρα είχαν πολύ δίκιο οι αρχαίοι πρόγονοί μας, όταν έλεγαν πως «τη αχαριστία έπεται η αναισχυντία».
Οι χριστιανοί, όταν λησμονούν το στοιχειώδες χρέος της αναγνωρίσεως και της αποδοχής στην πράξη και στα έργα της δωρεάς του Θεού, φυσικό είναι να συμπεριφέρονται με τον πιο αχαρακτήριστο τρόπο μπροστά στα Ιερά και Θεία και όσια αισθήματα που έχουν σχέση με το Θεό και την ψυχοσωματική τους οντότητα. Έτσι ο λογικά «εξοπλισμένος» άνθρωπος, καθώς λέει το πύρινο στόμα του Προφήτη Ησαϊα, ούτε με τα άλογα ζώα δεν μπορεί να συγκριθεί. Γιατί αυτά γνωρίζουν ότι βρίσκονται κάτω από το νόμο του κυρίου τους, ενώ ο προικισμένος με τα προνόμια της Δημιουργικής του Αρχής άνθρωπος σχεδόν πάντοτε αποδεικνύεται ότι είναι ανίσχυρος και αδύναμος να ζήσει στο ύψος της κλήσεώς του.
Δεν γνωρίζουμε αλήθεια τι μπορούσε να είναι ο άνθρωπος αν ο ουρανός σιωπούσε κι αν ο ίδιος ο Υιός του Θεού δεν φορούσε τη σάρκα του, για να την υιοθετήσει. Εκείνο που γνωρίζουμε είναι πως μόνο ευγνωμοσύνη και ευχαριστία δεν αποδίδει στο Θεό για όλες Του τις ευεργεσίες. Έτσι υβρίζεται, περιφρονείται και πολεμείται ο Θεός από τον άνθρωπο ! Δεν είναι λοιπόν παράλογη και αχαρακτήριστη η στάση του ανθρώπου μπροστά στη γενναιότητα της αγάπης του Θεού που του χορηγεί τη φυσική και πνευματική ζωή και τον θεραπεύει, όταν αμαρτάνει, στο ιατρείο της Εκκλησίας Του ; Τι θα έδειχνε στ’ αλήθεια μια στατιστική σχετική με τη συμπεριφορά του ανθρώπου ενώπιον του Θεού ; Μήπως τη στάση των εννέα λεπρών ; Ακολουθήστε το e-maistros.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

Continue Reading
Advertisement
Σχολιάστε

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

2 × two =