Η σημασία της ακεραιότητας και της αξιοπρέπειας στην πολιτική και στη ζωή

Όταν οι αξίες δεν είναι σύνθημα, αλλά στάση ζωής.
Σε μια εποχή όπου οι λέξεις χάνουν συχνά το βάρος τους και οι υποσχέσεις ξεχνιούνται πριν καν ολοκληρωθούν, η ακεραιότητα και η αξιοπρέπεια παραμένουν τα πιο σταθερά σημεία αναφοράς για όποιον επιλέγει να πορεύεται με καθαρό βλέμμα και ήσυχη συνείδηση.
Η ακεραιότητα δεν είναι πολυτέλεια ούτε θεωρητική έννοια. Είναι η αθέατη πυξίδα που κρατά τον άνθρωπο, τον επαγγελματία, τον πολιτικό, προσανατολισμένο σε αυτό που είναι σωστό όχι σε αυτό που απλώς βολεύει. Είναι το θεμέλιο της εμπιστοσύνης, της συνέπειας, της αξιοπιστίας. Είναι εκείνη η σπάνια, αλλά ανθεκτική ποιότητα, που ξεχωρίζει όσους μένουν ίδιοι, είτε τους βλέπουν είτε όχι.
Η αξιοπρέπεια, από την άλλη, είναι το περίβλημα της ψυχής μας. Είναι αυτό που μας κρατά όρθιους όταν όλα γύρω μοιάζουν να καταρρέουν. Δεν φωνάζει, δεν επιτίθεται, επιλέγει να σιωπά εκεί που άλλοι προσπαθούν να επιβληθούν, και να μιλήσει όταν όλα τα άλλα έχουν ειπωθεί χωρίς ουσία. Είναι το «όχι» που δεν φωνάχτηκε αλλά ακούστηκε. Είναι το βλέμμα που δεν κατεβαίνει, ακόμα κι όταν οι περιστάσεις σε πιέζουν να λυγίσεις.
Όταν η πολιτική υπηρετεί το κοινό καλό με ειλικρίνεια και συνέπεια, τότε γεννιέται ξανά η ελπίδα. Μια ελπίδα ρεαλιστική, που δεν στηρίζεται σε μεγάλα λόγια, αλλά σε μικρές, καθημερινές πράξεις που φανερώνουν ήθος. Όταν οι άνθρωποι σε κάθε ρόλο, δημόσιο ή ιδιωτικό, επιλέγουν την εντιμότητα αντί του εντυπωσιασμού, την αλήθεια αντί της σκοπιμότητας, τότε πραγματικά μπορεί να αλλάξει κάτι, έστω και λίγο, και κάθε λίγο που αλλάζει προς το καλύτερο, έχει τεράστια αξία.
Ας μην ξεχνάμε πως η κοινωνία χτίζεται με πράξεις, όχι με λόγια και ότι η πραγματική δύναμη δεν κρύβεται στην εξουσία, αλλά στην ικανότητα να μένεις ακέραιος, ακόμη και όταν όλα γύρω σε προκαλούν να μην είσαι. Να μην παρεκκλίνεις από αυτό που σε προσδιορίζει, ούτε για να ευχαριστήσεις, ούτε για να επιβιώσεις.
Γιατί οι δυσκολίες και οι απογοητεύσεις δεν μας ορίζουν, μας αποκαλύπτουν και στο τέλος της ημέρας, ο καθένας επιστρέφει στη σιωπή του και στη συνείδησή του. Εκεί φαίνεται ποιος ήταν πραγματικά.
Γιατί όποιος επιλέγει να πορεύεται με ήθος, διαλέγει τον δύσκολο δρόμο αλλά και τον πιο ελπιδοφόρο.

Βιργινία Σίμου
Ελεύθερη επαγγελματίας