Η πραγματική οικονομική κρίση είναι στην Κίνα και όχι στην Ελλάδα

Ενώ όλα τα μάτια των Δυτικών παραμένουν σταθερά επικεντρωμένη στην Ελλάδα, μια δυνητικά πολύ πιο σημαντική οικονομική κρίση είναι η ανάπτυξη από την άλλη πλευρά του κόσμου. Σε ορισμένους κύκλους, είναι ήδη αποκαλείται Κίνας το 1929 – το έτος της πιο κακόφημες χρηματιστηριακό κραχ στην ιστορία και την έναρξη της οικονομικής καταστροφής της Μεγάλης Ύφεσης.
Σε κάθε κανονική καλοκαίρι, η πτώση 30pc στην κινεζική χρηματιστηριακή αγορά – απώλεια της αξίας περίπου ισοδύναμη με ολόκληρη την οικονομική απόδοση του περασμένου έτους του Ηνωμένου Βασιλείου – μετά από μια ανάβαση που είχε δει τις τιμές των μετοχών πάνω από το διπλάσιο σε διάστημα ενός έτους θα ήταν μπροστά σελίδα ειδήσεων σε όλο τον κόσμο.
Η δραματική σειρά κυβερνητικών παρεμβάσεων για να ανακόψει τον πανικό – μέχρι σήμερα ανεπιτυχής, θα πρέπει να προστεθεί – θα έχουν ομοίως ήταν εκεί πάνω στην κορυφή της ατζέντας ειδήσεων. Ωστόσο, η παντομίμα των ελληνικών συνομιλίες του χρέους, σε συνδυασμό με την τραγική κωμωδία του θα έχουν, δεν θα φύγουν από το ευρώ, έχει υποβιβαστεί την ιστορία σε λίγο περισσότερο από μια υποσημείωση – αν και 940 εταιρείες, περισσότερο από το ένα τρίτο, έχουν τώρα ανασταλεί διαπραγμάτευση σε δύο κύριους δείκτες της Κίνας.
“Η Αμερική το 1929 και η Κίνα σήμερα – είναι σε γενικές γραμμές παρόμοια στάδια της οικονομικής ανάπτυξης”
Οι παραλληλισμοί με το 1929 είναι, στο πρόσωπο του, μυστηριώδης. Μετά από περισσότερο από μια δεκαετία ξέφρενη ανάπτυξη, έκτακτη δημιουργία πλούτου και την περίσσεια, και οι δύο οικονομίες – Αμερική το 1929 και η Κίνα σήμερα – είναι σε γενικές γραμμές παρόμοια στάδια της οικονομικής ανάπτυξης. Και τα δύο αυτά φράγματα, άλλωστε, είναι εν μέρει εξηγείται από εξαιρετικά ταχεία πιστωτική επέκταση. Πράγματι, πιστωτική έξαρση της Κίνας νάνοι ότι ακόμα και των «φλοίσβος Twenties”. Δανειστεί χρήματα, ή επενδυτικό περιθώριο, διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο και στα δύο αυτά κρούσματα της κερδοσκοπικής υπέρβασης.
Είναι αλήθεια ότι η κινεζική χρηματιστηριακή φούσκα είναι μόνο για ένα έτος θαύμα, ενώ η συσσώρευση στην Κραχ της Wall Street το 1929 ήταν πιο σταθερή. Ακόμα κι έτσι, η σύγκριση εξακολουθεί να κατέχει. Όπως σημειώνεται από JK Galbraith στην κλασική λογαριασμό του, The Great Crash του 1929, ακόμη και τόσο αργά όσο το 1927 ήταν δυνατόν να υποστηριχθεί ότι τα αμερικανικά αποθέματα εκπροσωπείται στην εύλογη αξία.

Ήταν μόνο κατά το τελευταίο έτος που η “απόδραση σε προσποιητός” συνέβη στα σοβαρά, όταν η χρηματιστηριακή αγορά αυξήθηκε κατά σχεδόν 50pc. Αυτό ισχύει για τον Shanghai Composite, πάρα πολύ. Εξαιρώντας τους ταπεινούς βαθμολογία τραπεζικός τομέας, οι αποτιμήσεις για ακριβώς για όλα τα άλλα έχουν εκτοξευθεί, κάνοντας εκείνους που κυβέρνησαν στη Wall Street στην πορεία μέχρι 24 Οκτώβρη 1929, φαίνονται σχετικά μέτρια. Ούτε οι ομοιότητες τελειώνουν εκεί. Όπως και στην δεκαετία του 1920 της Αμερικής, της Κίνας χρηματιστηριακή έκρηξη, έχει ανέβει σε συνδυασμό με μια εξίσου κερδοσκοπικής φούσκας των ακινήτων.
Το μακρο-οικονομικό σκηνικό είναι επίσης εκπληκτικά παρόμοιο. Τότε, όπως και τώρα στην Κίνα, εργάτες γης είχαν μεταναστεύσει προς τις πόλεις σε τεράστιους αριθμούς, με την ελπίδα να βρουν μια πιο ευημερούσα ζωή σε ταχέως αναπτυσσόμενους βιομηχανικούς κλάδους. Στη δεκαετία του 1920 Αμερική, σχεδόν όλοι αυτοί οι τομείς – από χάλυβα για τα αυτοκίνητα και τις νέες τεχνολογίες του ραδιοφώνου και των διαρκών καταναλωτικών αγαθών – μεγάλωσε σαν Topsy, εμπνέοντας τα νοικοκυριά να επενδύσουν σε αυτά και να κυνηγήσει τα φαινομενικά γενναιόδωρο κέρδη που παρήγαν.
Μια παρόμοια έκρηξη σε βιομηχανική δραστηριότητα έλαβε χώρα στην Κίνα, μόνο περισσότερο. Η Κίνα έχει συσκευάζονται περισσότερη ανάπτυξη σε μερικές σύντομες δεκαετίες από οποιαδήποτε άλλη χώρα στην καταγραμμένη ιστορία πριν, δημιουργώντας μια παγκόσμια GLUT στη βιομηχανική ικανότητα που ακόμα και η παγκόσμια ζήτηση, πόσο μάλλον εγχώρια κινεζική ζήτηση, αγωνίζεται για να φιλοξενήσει.

Ήδη, υπάρχουν προειδοποιητικά σημάδια επιβράδυνσης, παρόμοιες με εκείνες που front-έτρεξε τα 1.929 συντριβή – συμπιέσει τις τιμές των βασικών εμπορευμάτων και μια εικονική διακοπή αύξησης του παγκόσμιου εμπορίου. Η κινεζική οικονομία είναι σαν ένας από αυτούς τους χαρακτήρες κινουμένων σχεδίων που θα καταφέρει να συνεχίσει να τρέχει πολύ καιρό μετά την έξοδο από την άκρη του γκρεμού, μόνο καθυστερημένα να κοιτάξει κάτω και κάντε μια βουτιά στην άβυσσο.
Φυσικά, υπάρχουν πολλές διαφορές πάρα πολύ, αν μη τι άλλο ότι η Κίνα εξακολουθεί να είναι ουσιαστικά μια προγραμματισμένη και κεντρικά ελεγχόμενη οικονομία, η οποία έχει μέχρι στιγμής καταφέρει να αψηφούν τους συνήθεις κανόνες της οικονομίας. Η συναίνεση είναι ότι αυτή τη φορά δεν θα είναι διαφορετικό, ότι ακόμη και αν η χρηματιστηριακή αγορά συνεχίζει τη συντριβή, οι επιπτώσεις δεν θα είναι χειρότερη από ό, τι την περίοδο 2007-08, όταν ο Shanghai Composite υποχώρησε κατά δύο τρίτα. Ωστόσο, μετά από μια μαζική δημοσιονομικών και νομισματικών μέτρων τόνωσης, η ευρύτερη οικονομία μόλις χάσει ένα χτύπο. Δεν έχει κανέναν φόβο, οι κινεζικές αρχές δεν έχουν όλα υπό έλεγχο. Πιστέψτε το, αν θέλετε.
Εγώ δεν το αγοράσουν. Μάλιστα, μπορώ να δω πολύ λίγα στοιχεία για τεχνοκρατική ελίτ της Κίνας έχουν τα πράγματα υπό έλεγχο. Οι αντιπυρικές ζώνες που η Κίνα θέσει σε εφαρμογή το Σαββατοκύριακο για να μετριάσουν τον πανικό είναι, στην πράξη, δεν διαφέρει και πολύ από εκείνες που εφαρμόστηκαν κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Κραχ του 1929, μόνο αυτή τη φορά είναι δημόσια και όχι ιδιωτική χρήματα που υπόσχεται να καταστείλει την πυρκαγιά. Απέτυχαν θεαματικά το 1929. Αυτή τη φορά, έχουν ρίξει το νεροχύτη της κουζίνας στο πρόβλημα, αλλά μέχρι στιγμής έχει παραχθεί μόνο μια ήπια, και εντελώς πειστική, ριμπάουντ. Η φωτιά εξακολουθεί να υποβόσκει, απειλεί να ξεσπάσει εκ νέου.
«Η Κίνα δεν μπορεί για πάντα, ο Greenspan-όπως, συνέχισε να απαντάς κάθε διαδοχική φούσκα δημιουργώντας ένα άλλο”
Εκτός αυτού, η Κίνα δεν μπορεί για πάντα, ο Greenspan-όπως, να κρατήσει απάντηση σε κάθε διαδοχική φούσκα δημιουργώντας ένα άλλο. Πρώτα ήταν ο χρυσός, τότε στέγασης, και όταν τα μέτρα ψύξης απείλησε μια ολομέτωπη προτομή του ακινήτου και την κατασκευή των αγορών, οι βρύσες είχαν ενεργοποιηθεί εκ νέου, παράγοντας ένα περαιτέρω πλημμύρα των χρημάτων στο χρηματιστήριο. Οι αρχές ήταν στην ευχάριστη θέση να ανεχθεί την αγορά ταύρων σε πρώτη φάση, με την ελπίδα ότι θα μπορούσε να ενθαρρύνει τη μετάβαση από το χρέος για τη χρηματοδότηση των κεφαλαίων, αλλά φαίνεται να υπάρχει μικρή πιθανότητα ότι τώρα. Η έκρηξη της χρηματιστηριακής αγοράς έχει καταφέρει μόνο στην προσθήκη του χρέους.

Αν κάποιο από αυτό μετατρέπεται σε μια ολέθρια οικονομική κρίση, προφανώς εξαρτάται από το υπόλοιπο της απάντησης. Οι πολιτικοί έχουν μάθει ένα πράγμα ή δύο από το 1929? τώρα ξέρουμε ότι η πραγματική ζημιά στις οικονομικές κρίσεις δεν γίνεται από την ίδια την συντριβή, αλλά με την κατάρρευση του τραπεζικού τομέα. Οι χρηματιστηριακές αγορές είναι μόνο ένα σήμα της πιστωτικής συρρίκνωσης για να έρθει. Ακόμα κι έτσι, αμφιβάλλω Κίνα έχει τόσο μεγάλη λαβή για τις τράπεζες της, και πιο συγκεκριμένα του σκιώδους τραπεζικού τομέα, δεδομένου ότι προσποιείται.
Μια περαιτέρω σκέψη για αυτές τις ομοιότητες. Τώρα που το μοντέλο εξαγωγές της οικονομικής ανάπτυξης φαίνεται να έχει φτάσει το φυσικό τέλος της, τουλάχιστον για την Κίνα, ο πρόεδρος Xi Jinping καρφίτσες τις ελπίδες του στην εσωτερική ζήτηση των καταναλωτών για να κατευθύνουν την ανάπτυξη, αλλά η μπάλα δεσμεύθηκε να συνεχίσει τις μεταρρυθμίσεις της ελεύθερης αγοράς της προκάτοχοί να βοηθήσει σε τούτο. Δυστυχώς, αυτό είναι που αποδεικνύει μια δύσκολη μετάβαση. Μέρος του προβλήματος με ελεύθερες αγορές είναι ότι εξ ορισμού δεν μπορούν να ελεγχθούν. Προτομές είναι τόσο μέρος του DNA τους, όπως ο πλούτος που ενισχύουν τις ιδιότητες των βραχιόνων τους. Καθώς η Κίνα είναι έτοιμη να ανακαλύψετε, η κακή υφέσεις έρχονται με το έδαφος.

πηγή:telegraph.co.uk Ακολουθήστε το e-maistros.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις