Η «Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη» των επιχειρηματικών ομίλων είναι στήριγμα των κερδών τους, της εξουσίας τους, με ευρωενωσιακή πατέντα!

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ με αφορμή τις χορηγίες της ΤΕΡΝΑ σε δράσεις της Δημοτικής Αρχής

Στο έδαφος της υποχρηματοδότησης της υγείας, της παιδείας, της Πρόνοιας,του πολιτισμού, του αθλητισμού και των Δήμων και με τη μάσκα της «φιλανθρωπίας», το αστικό κράτος και οι εκάστοτε κυβερνήσεις άνοιξαν το δρόμο σε νέα πεδία κερδοφορίας για το κεφάλαιο, μέσω της «Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης».Καλλιεργώντας έτσι και την αντίστοιχη συνείδηση στους εργαζόμενους ότι είναι «δικαιολογημένο» οι κάθε φορά «φιλάνθρωποι» να καλύπτουν βασικές κοινωνικές ανάγκες που δεν μπορεί τάχα το κράτος.
Η Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη (ΕΚΕ) αποτελεί σταθερή τακτική των επιχειρηματικών ομίλων, που υπηρετεί τους στρατηγικούς στόχους του κεφαλαίου. Ήδη από τηνΕυρωενωσιακή Σύνοδο της Λισαβόνας, το 2000, είχε οριστεί η σημασία της γιατην ανταγωνιστικότητα του ευρωπαϊκού κεφαλαίου και παράλληλα την επίτευξη κοινωνικής συναίνεσης, κάτιπου παρουσιάζεταιμάλιστα, σαν «αναγκαιότητα της εποχής».
Αναγκαιότητα για το κεφάλαιο φυσικά, για να γίνει πιο «ανταγωνιστικό», για να αυξηθεί άμεσα και μακροπρόθεσμα η κερδοφορία του και το κύρος των καπιταλιστών στα λαϊκά στρώματα, για να αποσπούν τη συναίνεσή τους, αν όχι την ενεργή συμμετοχή τους (προγράμματα-δράσεις, δήθεν για την προστασία του περιβάλλοντος), τελικά ξεζουμίζοντας τους εργαζόμενους μέσω και του λεγόμενου «φιλικού εργασιακού περιβάλλοντος», της κάθε εταιρείας.
Σε αυτή τους την προσπάθεια οι επιχειρήσεις δεν είναι μόνες. Σύμμαχοί τους είναι οι κυβερνήσεις, η ΕΕ, οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, οι Αστικές Μη Κερδοσκοπικές Εταιρείες και οι Δήμοι,με τις Περιφέρειες στην πορεία.Γι’ αυτό, το 1996 ιδρύθηκε το λεγόμενο ευρωπαϊκό δίκτυο για την ΕΚΕ στο Λονδίνο και το 2000 ιδρύθηκε το ελληνικό δίκτυο για την ΕΚΕ. Διαχρονικά ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ προώθησαν ρυθμίσεις για τις ΕΚΕ και έφτιαξαν το θεσμικό πλαίσιο των χορηγιών.
Υποτίθεται ότι οι εταιρείες ενσωματώνουν κοινωνικές και περιβαλλοντικές ανησυχίες στις επιχειρηματικές τους δραστηριότητες. Οι επιχειρήσεις είναι – πάντα υποτίθεται – ηθικά υποχρεωμένες (και όχι νομικά) να επιστρέφουν στο κοινωνικό σύνολο μέρος της ληστείας που διαπράττουν σε βάρος του κοινωνικού συνόλου.Από τη μια είναι η στυγνή εκμετάλλευση των εργαζομένων και από την άλλη η μάσκα της φιλανθρωπίας.
Έτσι είτε πρόκειται για «διαφύλαξη πολιτιστικής κληρονομιάς», είτε για…χορηγία ασθενοφόρων, είτε για…πρόγραμμα ιατρικών εξετάσεων για ευάλωτες ομάδες, είτε για χορηγία προς πολιτιστικούς κι αθλητικούς συλλόγους, είτε για χορηγία για…ανδριάντες ηρώων, είτε για «Ωνάσεια σχολεία» και παιδικούς σταθμούς, είτε για διοργάνωση συναυλιών και πολιτιστικών εκδηλώσεων, πρόκειται για το μηχανισμό που «φιλοτεχνεί» το…κοινωνικό τους προφίλ και για να χωνευτεί καλύτερα η εκμετάλλευση από τους εκμεταλλευόμενους, και για να διεισδύσουν σε κάθε πτυχή του κοινωνικού γίγνεσθαι, με όρους κέρδους.
Τέτοια κραυγαλέα περίπτωση είναι και αυτή της ΤΕΡΝΑ, που για να συναινέσουμε στα κέρδη της, στην καταστροφή μας, πετάει και κάποιες χιλιάδες ευρώ για τη στήριξη των δράσεων του δήμου,εννοείται με τις ευλογίες και της Δημοτικής Αρχής Αμφιλοχίας, της κατά τα άλλα προοδευτικής και αγωνιστικής, συνεχίζοντας την ίδια κοροϊδία, που ακολούθησε και η προηγούμενη Δημοτική Αρχή και οι πιοπροηγούμενες. Και που καμιά τους δεν διεκδίκησε πραγματικά τα χρήματα που δικαιούται ο Δήμος από τους ΚΑΠ, ούτε τα παρακρατηθέντα!
Το ΚΚΕ και στη Βουλή και στην κοινωνία και η Λαϊκή Συσπείρωση στους δήμους έχει επανειλημμένα αποκαλύψει το χαρακτήρα και τη στόχευση των λεγόμενων χορηγιών καθώς και το υποκριτικό ενδιαφέρον των καπιταλιστών, επειδή ακριβώς γνωρίζουμε ότι το μόνο κίνητρό τους είναι το κέρδος.Όταν την ίδια ώρα οι άλλοι παρέδιναν τα πάντα, επιδρώντας και στη συνείδηση του λαού, ότι καπιταλιστική ανάπτυξη, κέρδος και ανταγωνιστικότητα, πάνε μαζί με την ευημερία των πολλών!
Καλούμε η αμφισβήτηση των εργαζομένων, συνολικά του λαού της περιοχής, να μη μείνει σε επιφανειακό επίπεδο αλλά να περάσει στο πραγματικό που είναι η εμπορευματοποίηση των αναγκών του λαού. Να αμφισβητήσει συνολικά τις πολιτικές που γνώμονά τους έχουν το κέρδος των καπιταλιστών κι αυτούς που υπηρετούν αυτές τις πολιτικές απ’ όποια θέση κι αν βρίσκονται, βγάζοντας τα αναγκαία συμπεράσματα.