«Επέλεξα το θάνατο για να ζήσω» Παρουσίαση βιβλίου στην Αμφιλοχία

Πραγματοποιήθηκε το Σάββατο, 19 Δεκεμβρίου, στην Αίθουσα στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων του δημαρχείου Αμφιλοχίας η παρουσίαση του νέου βιβλίου της Έλντας Γκολέμη «Επέλεξα το θάνατο για να ζήσω» από τις εκδόσεις πηγή.
Την παρουσίαση του βιβλίου συντόνισε η εκπαιδευτικός Βελισσαρία Χαρδαλιά και η παιδαγωγός Κατερίνα Φλώρου.
Αποσπάσματα του βιβλίου διάβασε η συγγραφέας Έλντα Γκολέμη.
Ακολουθεί η συνέντευξη που έδωσε η συγγραφέας στον Ελπιδοφόρο Ιντζέμπελη (συγγραφέα – εκπαιδευτικό) για λογαριασμό της εφημερίδας «Μαΐστρος» έκδοση 208.
Από ποια ηλικία ξεκινήσατε να διαβάζετε μυθιστορήματα; Ποια ήταν τα πρώτα σας αναγνώσματα;
Το πρώτο μου μυθιστόρημα ήταν ‘’Ο γλάρος’’ του Ρίτσαρντ Μπαχ . Το βιβλίο μου το έφερε ένας καλός μου φίλος. Εγώ τον ονόμασα ‘’Δάσκαλο’’ διότι με βοήθησε παρά πολύ με τα μαθήματα του. Μπορώ να πω ότι μου άλλαξε την ζωή. Όταν διάβασα για πρώτη φορά το βιβλίο, δεν κατάλαβα τίποτα. Τότε τον πήρα τηλέφωνο και του είπα ‘’Δάσκαλε, δεν είχες κάτι καλύτερο να μου δώσεις για διάβασμα ; Βαρέθηκα να το διαβάσω ξανά και ξανά χωρίς να βγάλω κανένα συμπέρασμα!» Η απάντηση του ήταν «Δεν με ενδιαφέρει αν βαρέθηκες. Θα συνεχίζεις να διαβάσεις το βιβλίο μέχρι να αλλάξεις γνώμη. Τέλος» Εννοείτε ότι μετά άλλαξα γνώμη διότι κατάλαβα πως το βιβλίο που είχα στα χέρια μου μου επιφύλασσε ένα σημαντικό μάθημα. Το δικό μου συμπέρασμα μετά το διάβασμα ήταν, «Ποτέ μην αποσυρθείς από έναν αγώνα πριν τελειώσει ο αγώνας»
Ποιοι ήταν οι ήρωες αυτών των βιβλίων και τι αντίκρισμα είχαν ;
Θα μιλήσω για το γλάρο Ιωνάθαν του Ρίτσαρντ Μπαχ. Πριν διαβάσω το βιβλίο ήμουν ένας άνθρωπος που έκανα συνεχώς την ιδία ερώτηση που κάνουν οι περισσότεροι « Γιατί να συμβαίνουν όλα τα κακά σε μένα» Μόλις διάβασα το βιβλίο, δηλαδή μετά την εικοστή φορά, κατάλαβα ότι είμαι παρά πολύ τυχερή που συμβαίνουν όλα τα κακά σε μένα! Γιατί το κακό πάντα θα υπάρχει. Καμία φορά όταν δεν μπορείς να το αποφεύγεις, πρέπει απλά να το αποδεχτείς. Τότε θα ανακαλύψεις κάτι καινούργιο. Κάτι που δεν είχες καταλάβει πριν. Το κακό πάντα φέρνει κάτι καλό μαζί του. Ο γλάρος μου έμαθε ότι δεν έχει σημασία τι πιστεύει ο κόσμος για σένα. Σημασία έχει μόνο τι πιστεύεις εσύ για σένα και να μην παραιτηθείς ποτέ από αυτό που είσαι.
Πέρα από τα μυθιστορήματα που διαβάσατε υπήρχαν και οι κινηματογραφικές ταινίες . Βοήθησαν και αυτές στην καλλιέργεια αλλά και στην ανάπτυξη της φαντασίας για να αρχίσετε να γράφετε ;
Ξεκίνησα να γράφω όταν ήμουν επτά η οχτώ χρόνων. Το πρώτο μου ποίημα το αφιέρωσα στη μητέρα μου. Μου βγήκε εντελώς αυθόρμητα. Σαν οι λέξεις να ήρθαν από μόνες τους. Οι ταινίες με βοήθησαν και ακόμα με βοηθάνε στην ανάπτυξη της φαντασίας μου. Ειδικά όταν καμιά φορά παθαίνω κανένα συγγραφικό μπλοκάρισμα, έτσι το λέω εγώ. Κατεβάζω από το ιντερνέτ καμιά ταινία επιστημονικής φαντασίας με δραματική πλοκή και έτσι βρίσκω κάπως την συγγραφική μου ισορροπία.
Ποια ήταν η αφορμή για να γραφεί το μυθιστόρημα «Επέλεξα το θάνατο για να ζήσω», εκδόσεις Πηγή; Μιλήστε μας για το νέο σας μυθιστόρημα ;

Θα συνδέσω αυτή την ερώτηση με την προηγούμενη απάντηση. Ο Ρόμπιν Ουίλιαμς ήταν ένας από τους ηθοποιούς που μου έδινε έμπνευση. Εξαιτίας του είδα την ταινία «What dreams may come» και υστέρα διάβασα το μυθιστόρημα «Θα σε βρω στον παράδεισο» του Ρίτσαρντ Μάθεσον. Είναι μια ταινία που αγάπησα πολύ. Όπως αγάπησα επίσης το «Ρωμαίος και Ιουλιέτα», «Τιτανικός». Δεν μου πέρασε καν από το μυαλό να γράψω ένα βιβλίο με αφορμή αυτές τις θρυλικές ταινίες ως που ένα βράδυ, ενώ κοιμόμουν, είδα ένα όνειρο. Ήταν σαν να το ζούσα στην πραγματικότητα. Τότε ξύπνησα. Πήρα χαρτί και μολύβι και ξεκίνησα να γράφω… Η Λόρα είναι ένα μικρό κορίτσι που είναι πολύ δεμένη με τους γονείς της. Ο θάνατος όμως την άφησε ορφανή όταν ο πατέρας και η μητέρα της πέθαναν σε ένα αυτοκινητιστικό τροχαίο. Από τότε έψαχνε έναν τρόπο σύνδεσης μαζί τους. Αυτό που εκείνη επιθυμούσε στ’ αλήθεια ήταν να συνδέσει το θάνατο με τη ζωή. Προσπαθούσε να τους ξαναφέρει στη ζωή. Κάτι που δεν έχει ξαναγίνει. Όμως εκείνη εξακολουθούσε να πιστεύει σε αυτό μέχρι που κατάλαβε ότι αυτό είναι αδύνατον. Τότε αποφάσισε πως για γίνει η οικογενειακή ένωση, πρέπει να πεθάνει εκείνη. Όμως δεν μπορούσε να το κάνει αυτό μέχρι να της στείλει η μητέρα της ένα σημάδι. Ένα σημάδι που θα της αποδεικνύει πως είναι η κατάλληλη στιγμή για να πεθάνει. Όλα αλλάζουν όταν στη ζωή της εμφανίζεται ο Μάριος Σμαραγδής… Τη συνέχεια θα τη διαβάσετε στο βιβλίο.

Γράφετε ότι πρέπει να αγαπάμε τον ίδιο μας τον εαυτό και να γνωρίζουμε τις δυνατότητές μας. Θέλουμε όμως να κάνουμε αυτοκριτική για τις πράξεις μας;
Εύκολο στη θεωρία. Δύσκολο στη πράξη. Σίγουρα πρέπει να κάνουμε αυτοκριτική για τις πράξεις μας. Όμως για να καταλήξουμε σε μια επιτυχημένη αυτοκριτική πρέπει πρώτα να γνωρίζουμε πολύ καλά τον εαυτό μας, τους κανόνες της ζωής και πάνω από όλα να σεβόμαστε την διαφορετικότητα στους ανθρώπους.

Σας βοήθησαν οι παιδικές μνήμες αλλά και ο γενέθλιος τόπος στο να σας δώσουν κίνητρα για να γράψετε το μυθιστόρημά σας;
Η ιστορία ενός ανθρώπου κρύβεται μέσα του. Από την ημερομηνία γέννησης και καθ’ όλη την διάρκεια της ζωής του ένας άνθρωπος μαζεύει πληροφορίες. Κάποια στιγμή αυτές οι πληροφορίες γίνονται εμπειρία και ως γνωστόν η εμπειρία πάντα είναι πολύ χρήσιμη. Έχουμε ακούσει πολλές φορές όταν βιώνεις μια δύσκολη κατάσταση να λένε « Ξέρω τι περνάς!» Στην πραγματικότητα όμως δεν έχουν την παραμικρή ιδέα για το τι περνάς. Απλός φαντάζονται τι περνάς. Η φαντασία με την πραγματικότητα είναι παρά πολύ κοντά όπως και παρά πολύ μακριά. Η μια φαντάζεται ενώ η άλλη βιώνει. Αυτή την φράση εγώ την άκουσα όταν συνέβη στους γονείς μου ένα τρομερό αυτοκινητιστικό τροχαίο. Η μητέρα μου τραυματίστηκε ελαφρά ενώ ο πατέρας μου πολύ σοβαρά. Ήταν πολύ τρομερό όταν άκουσα στα κρυφά τον γιατρό να λέει πως ο πατέρας μου δεν θα ζήσει. Ακόμα και αν ζούσε, δεν θα μπορούσε να περπατήσει ποτέ ξανά. Ήταν αβάσταχτο να βλέπεις την μητέρα σου να προσπαθήσει να κρύψει την αλήθεια από τα παιδία της… Αυτό το συμβάν και αυτές οι αναμνήσεις μου έδωσαν ένα από τα κίνητρα για να γράψω αυτό το μυθιστόρημα.

Είναι το πρώτο βιβλίο σας και κάνετε μια νέα αρχή. Τι περιμένετε από τη συγγραφή; Ποιες είναι οι προσδοκίες σας;
Όταν αγαπάς κάτι, δεν σκέφτεσαι τίποτα. Κάνεις αυτό που αγαπάς χωρίς να περιμένεις καμία ανταπόδοση. Από τότε που ήμουν ένα μικρό παιδί, οι άνθρωποι του κύκλου μου τις περισσότερες φορές δεν καταλάβαιναν αυτό που έλεγα. Προσπαθούσα να γίνω κατανοητή, όμως ήταν παρά πολύ δύσκολο. Είναι σαν να μιλάς στον κόσμο για ένα άγνωστο αλφάβητο που γνωρίζεις μόνο εσύ. Στο τέλος κουραστικά, πέταξα το δικό μου αλφάβητο και μιλούσα στη γλωσσά τους. Και το αποτέλεσμα ήταν να νιώθω σαν να μην ανήκω εκεί. Διότι εκείνοι που με ήξεραν, στην πραγματικότητα δεν με γνώριζαν. Αυτό που επιθυμώ είναι να γνωρίζω ανθρώπους που μιλούν την δική μου γλώσσα.

 «Η λογοτεχνία» διάβασα στο βιογραφικό σας «είναι ο έρωτας της ζωής μου». Πέρα από τη συγγραφή, πρέπει να διαβάζει ο συγγραφέας;
Έχω κάνει και εγώ αυτή την ερώτηση πολλές φορές σε άλλους ανθρώπους και η απάντηση ήταν «Ένας συγγραφέας πρέπει να διαβάζει πολύ.» Συμφωνώ και εγώ με την απάντηση τους όμως θα ήθελα να προσθέσω κάτι ακόμα. Για μένα ένας συγγραφέας «Πρέπει να ζήσει πολύ.» Αυτό που θέλω να πω είναι ότι είναι αλλιώς όταν βλέπεις ένα ουράνιο τόξο μετά τη βροχή στον ουρανό και αλλιώς όταν το διαβάσεις από ένα βιβλίο.

Διαβάζετε , γράφετε. Υπάρχει χρόνος για κάποια άλλη απασχόληση;
Η φύση είναι το μεγαλύτερο δώρο για μένα. Θάλασσα, βουνό, δάσος… Κλέβω χρόνο από το χρόνο καμιά φορά για να αποδράσω από την ρουτίνα της καθημερινότητας σε αυτά τα μέρη.

Η σημερινή οικονομική κρίση δημιούργησε προβλήματα και στην αγορά των βιβλίων. Εμπιστεύονται οι εκδοτικοί οίκοι τους νέους συγγραφείς για να εκδώσουν τα βιβλία τους;

Η οικονομική κρίση μας έχει κάνει όλους μας λίγο έως πολύ άπιστους. Σκεφτόμαστε την κάθε ιδέα μας πολλές φορές πριν την κάνουμε πράξη. Οπότε είναι φυσικό και λογικό οι εκδοτικοί οίκοι να μην εμπιστεύονται εύκολα τους νέους συγγραφείς.
Διαβάζουν οι νέοι μυθιστορήματα;
Ευτυχώς υπάρχουν μερικοί που διαβάζουν ακόμα μυθιστορήματα. Αν και τους περισσότερους τους ‘’απορροφά’’ η κοινωνική δικτύωση. Περαστικό είναι και αυτό όμως. Κάποια στιγμή θα καταλάβουν ότι η ανάγνωση ενός μυθιστορήματος δεν είναι μια απλή ανάγνωση. Είναι ένα μάθημα. Μόλις αποκωδικοποιήσουν το περιεχόμενο ενός βιβλίου τότε θα συνειδητοποιήσουν ότι αξίζει να κάνεις μια ιντερνετική παύση για να πάρεις ένα δωρεάν προσωπικό μάθημα. Στην ουσία δεν διαβάζεις μια ιστορία όταν έχεις στα χέρια σου ένα βιβλίο. Εισχωρείς σε έναν «Άλλο κόσμο» και εκεί γνωρίζεις καλυτέρα τον εαυτό σου.
Τι θα προτείνατε στους αναγνώστες που θα διαβάσουν τη συνέντευξή σας;
Την Κυριακή 20 Δεκεμβρίου 2015, ώρα 18:00, στην αίθουσα εκδηλώσεων στο δημαρχείο Αμφιλοχίας θα γίνει η παρουσίαση του βιβλίου μου. Οποίος επιθυμεί να μάθει περισσότερα για το«Επέλεξα το θάνατο για να ζήσω» είναι ευπρόσδεκτος να έρθει. Θέλω να πω ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ στην εφημερίδα Μαΐστρος που έδειξε ενδιαφέρον για το βιβλίο μου καθώς και σε σας κ. Ιντζέμπελη, αλλά και σε όσους μου αφιέρωσαν λίγα λεπτά από το χρόνο τους διαβάζοντας την συνέντευξη μου αυτή τη στιγμή. Εύχομαι από καρδίας να έχουμε όλοι και όλες χαρούμενες και ζεστές γιορτές. Καλά Χριστούγεννα και Καλή Χρονιά!

φωτογραφία:Μαρία Ζαβιτσάνου

  Ακολουθήστε το e-maistros.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις