Απάντηση ενός «ξενοχωρίτη» στην ιστορική αυθάδεια..

« Τα μάτια μου δεν είδαν τόπον ενδοξότερον από τούτο το αλωνάκι»
(Δ.Σολωμός, «Ελεύθεροι Πολιορκημένοι»)

Ας με συγχωρήσουν οι αγαπημένοι μου Μεσολογγίτες… Δεν το πήρα είδηση νωρίτερα… Συγνώμη… Κι αν δεν έπεφτε στα χέρια μου μια εφημερίδα (Μεσολογγίτικη) των ημερών του Φεβρουαρίου, ακόμα, πιθανόν, να ’μουνα σε βαθιά μεσάνυχτα….
Εύκολα θα καταλάβει κανείς, από τα επόμενα, ότι η αιτία για να καταθέσω τον ταπεινό μου λόγο δεν οφείλεται- σε καμιά περίπτωση- στις… «κόντρες» των δυο πόλεων…
Γειτόνισσες είναι, λογικό να ’χουν και χρόνια προβλήματα της γειτονίας κι ας τα βρούνε…
Εμένα, αδέρφια, με ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΕ η φράση του αξιότιμου δημάρχου Παπαναστασίου…
Σε μια αθώα συγκέντρωση- κοπή πίτας αν δεν κάνω λάθος- ο Αγρινιώτης πρώτος πολίτης διέπραξε την ΑΠΡΕΠΕΙΑ… -όχι δεν παίρνω τη λέξη πίσω-….
Ένας άνθρωπος με πολύ καλό πολιτικό ιστορικό αξιωμένος στην προτίμηση του Βραχωρίτικου λαού για τον δημαρχιακό θώκο και με ΜΕΓΑΛΟ, μάλιστα ποσοστό…
Φοβάμαι, ότι ο δήμαρχος έπαθε ένα «τζετ λάγκ» από την πορεία και το ύψος όπου βρίσκεται, έτσι που, λυπάμαι να το λέω, ταύτισε τον εαυτό του σαν σύγχρονο ΝΟΥΡΚΑ ΣΕΡΒΑΝΗ- διοικητή του πάλαι Καρλέλι…
Πέστε μου, αλήθεια, ότι δεν επιβάλλεται να του θυμίσει κάποιος πως -εν πάσει περιπτώσει- το ΒΡΑΧΩΡΙ και τα Καλλικρατικά περίχωρά του ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΟΜΦΑΛΟΣ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ…
Εμείς, οι μικρότεροι- τα βατράχια του Βάλτου- δεν είναι δυνατόν ΕΣΑΕΙ να είμαστε τα παρακολουθήματα του Αγρινίου…
Επειδή όμως πολλά πράγματα στη ζωή δεν είναι ούτε δίκαια, ούτε και ηθικά όπως ΘΑ ΠΡΕΠΕ, ας μειώσει, τουλάχιστον, ο κος Παπαναστασίου τον τόνο και το εύρος της ΚΟΜΠΟΡΡΗΜΟΣΥΝΗΣ του..
Μήπως, όμως, ξεστράτισα;
Διορθώνω και… «ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ ΟΤΙ ΚΑΠΟΤΕ ΗΤΑΝ ΕΝΑΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΤΟΠΟΣ».
Εδώ είμαστε…. Ώστε… «ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ» και «ΚΑΠΟΤΕ»…
ΒΛΑΣΦΗΜΗ η φράση…
ΑΠΟΤΡΟΠΑΙΑ η λέξη «ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ» ΕΘΝΙΚΑ ΠΑΡΑΝΟΪΚΗ Η ΕΚΦΡΑΣΗ…
Τι πάει να πει.. «ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ»..
Δεν είναι υπόθεση εργασίας ο ΙΕΡΟΣ ΧΩΡΟΣ…
Πώς, μωρέ δήμαρχε, ξεστόμισες την τρομερή λέξη; Πας, δηλαδή, να αμφισβητήσεις τα…
ΑΝΑΜΦΙΣΒΗΤΗΤΑ;
Μήπως, λέω μήπως, οι γνώσεις σου στη Γραμματική είναι τόσο φτωχές που σε οδηγούν σ’ αυτή τη φριχτή λεκτική ακρότητα;
Γιατί, Μόνο ΕΤΣΙ μπορεί κανείς να σε δικαιολογήσει… ΔΥΣΤΥΧΩΣ !!!
«ΕΝΑΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΚΑΠΟΤΕ»… ΕΝΑΣ… απλά ένας…
Δεν είναι ένας, είναι ο ΕΝΑΣ !!!
Ο ΕΝΑΣ, Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΤΕΡΟΣ, Ο ΤΡΟΜΕΡΟΣ ΤΟΠΟΣ, ο τόπος όπου θέλεις θαρραλέα και ανοιχτή ψυχή να τον εγγίσεις…
Είναι ο ΕΝΑΣ τόπος, το ΕΝΑ ΘΥΣΙΑΣΤΗΡΙΟ, η ΑΠΟΛΥΤΗ ΕΚΦΡΑΣΗ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, ΕΙΝΑΙ Η ΙΔΙΑ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ…
Ένας τόπος που ριγά η ψυχή, που πεταρίζει η καρδιά από τη συγκίνηση, ο νους θολώνει από τη δόξα αυτού του τόπου….
Είναι Η ΚΑΙΟΜΕΝΗ ΒΑΤΟΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ, είναι το ΣΙΝΑ ΤΩΝ ΕΝΤΟΛΩΝ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ….
Ξυπόλητος και γονυπετής ΠΡΕΠΕΙ να πας εκεί…. Σαν στο μεγαλύτερό σου ΤΑΜΑ…
Και σαν κοντοζυγώσεις και περάσεις την Κλεισούρα το τελικό αποκούμπι του ΓΙΑΝΝΗ ΓΟΥΝΑΡΗ του ανθρώπου με το ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΟ ΔΙΛΗΜΜΑ και την ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ, η θέα της λίμνης θα σε κυριέψει…
ΟΛΟΦΩΤΙΣΤΗ -ΟΛΟΧΑΡΗ- ΓΑΛΗΝΙΑ κι ας κρύβει στα σπλάχνα της ΗΡΩΙΣΜΟΥΣ ΔΥΣΚΟΛΟΠΡΟΦΕΡΤΟΥΣ…
Κάνε τον σταυρό σου και πλησίασε…
Θα υψώσεις τα μάτια και θα δεις έναν ατέλειωτο- από τον ουρανό ως τη γη- κατάλογο ΗΡΩΩΝ…
Χιλιάδες τα ονόματα, μυριάδες οι νεκροί…
Θα δεις, βαθιά στην ΚΛΕΙΣΟΒΑ, την πανωλεθρία των Πασάδων από μια χούφτα υπερασπιστών..
Στ’ αυτιά σου θα φτάσει βροντερός ο αχός των κανονιών του Μιαούλη με τις μπομπάρδες του «φράχτη», τους αλαλαγμούς, τους βόγκους, τον επιθανάτιο ρόγχο…
Θα δεις τον Κιουταχή καταντροπιασμένο και τον Μπραΐμη «αφρισμένο» μπρος στην «μάντρα» του Κοκκίνη..
Θα δεις τον ΙΩΣΗΦ να κοινωνάει τους αγωνιστές πρίν τη μεγάλη θυσία στον Ανεμόμυλο και τον ΚΑΨΑΛΗ, έτοιμο μπροστά στα μπαρουτοβάρελα με το δαυλί στο χέρι…
Θα δεις ανθρώπους σκελετωμένους – σκιές θανάτου- η όσφρησή σου θα δοκιμαστεί από τη μυρουδιά του αίματος και της σάρκας ανακατεμένη με την οσμή του μπαρουτιού αφήνοντας τις βολές των πατρίδων τους, συστρατευμένοι στην προάσπιση της ιδέας της ελευθερίας…
Θα δεις μια κόλαση, όμοια που κανένας άλλος εξόν οι πολιορκημένοι και οι πολιορκητές έζησαν…
Θα δεις μακριά, μέσα, στης Ζάκυνθος το νησί, τον Διονύσιο να κλαίει και να γράφει, να γράφει και να κλαίει…
Αχ, αυτό το Μεσολόγγι…
«Σ’ ένα καστέλι χαμπηλό στην άκρα εκεί κλεισμένο…»
«Ω, πού με φέρεις μάγισσα και πλάνα φαντασία»!!!
Σ’ αυτό το καστέλι, σ’ αυτό τ’ αλωνάκι…
Εκεί να δω μορφές αθάνατες κι αγαπημένες…
Να διαβώ τη μεγάλη πύλη (Ω.. πόσο εύστοχη είναι η επιγραφή της…) και τα βήματά μου να με φέρουν εκεί όπου ευλαβικά, απόθεσαν τα ηρωϊκά κορμιά…
Κι ο Μπάυρον εκεί…
Ο «τρελός» Εγγλέζος που κατάθεσε κορμί, ψυχή, πλούτο στον βωμό της λευτεριάς…
Τι να πει κανένας για τούτον τον ΚΑΘΑΓΙΑΣΜΕΝΟ τόπο…
Ο αφηγητής από τους Ελευθ. Πολιορκημένους του Γ. Μαρκόπουλου:
«Το Μισολόγγι βάσταξε πολύ. Πιο πολύ κι από ΤΙΣ ΕΣΧΑΤΕΣ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΕΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΥΛΗΣ..
Ο Μυστικός Δείπνος της λευτεριάς των Ελλήνων είχε κρατήσει ανέλπιστα..»
Κι ο Αλέξανδρος Πάλλης:
«Μα τι; Τη Δέσπω θα θρηνάει και τα άρματα η ψυχή μου;
Δεν κλαίω για ’κείνα. «ΧΑΘΗΚΕ ΣΑΣ ΛΕΩ ΤΟ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ»
Γράφει ο Παλαμάς:
«Δεν υπάρχουν πλέον εντός των τειχών, ούτε άνδρες, ούτε γυναίκες, ούτε γέροντες, ούτε παιδιά, ούτε πληγωμένοι.
Υπάρχουν απλούστατα ΗΡΩΕΣ.»
Το Μεσολόγγι έγινε ιδέα γιατί στο ενεργητικό του κρατάει το θαύμα της πολιορκίας και της ΕΞΟΔΟΥ, είναι μαγνήτης και καταφυγή ελευθερίας.
Σαν θέλει κάθε άνθρωπος να γευθεί την ιδέα της ελευθερίας ας πάει στο Μεσολόγγι.
Να κοινωνήσει τα άχραντα από τους πρωταγωνιστές της θυσίας και να ξεδιψάσει με το ζείδωρο νερό της ιστορίας αυτού του τόπου.
Καλέ μου Δήμαρχε, το «ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ» και το «ΚΑΠΟΤΕ» ζημιώνουν και τον δικό σου τόπο…
Αρνιέσαι λοιπόν μαζί με την Ιερά Πόλη και την ιστορικότητα του Βραχωρίου:
1450 κατάληψη από τους Τούρκους.
Για λίγο, μετά, Ενετοί και ξανά Τουρκιά
Και πλήρωσε, άρχοντά μου, το Βραχώρι….
Πλήρωσε το κίνημα του 1585, Μάτωσε με το κίνημα του Σκυλόσοφου, Δοκιμάστηκε με τα
Ορλωφικά κι ύστερα… Αλής…
Και το ξημέρωμα της δόξας βρίσκει τον τόπο ξεσηκωμένο….
Έδωσε, πλήρωσε στην ιστορία για να γράψει στις δέλτους της τα θετικά της.
Ζευγάρι οι ιστορίες των δυο τόπων στο διάβα του χρόνου…
Αλήθεια, ποιος σου δίνει το δικαίωμα, στην απαξίωση του Μεσολογγίου, να παίρνει η «μπάλα» και το Αγρίνιο;
Δεν παίζουμε κ. Δήμαρχε με τα ιερά και τα όσια μόνο και μόνο για να αποκομίζουμε όφελος στο πλαίσιο της διελκυστίνδας των δυο πόλεων – αν βέβαια υπάρχει διελκυστίνδα και δεν πρόκειται για μια καθαρά «ΦΑΤΑΟΥΛΙΣΤΙΚΗ» λογική και πρακτική εκ μέρους σας….
Τα θυμιατά για τους παπάδες και τα αλέτρια για τους ζευγάδες…
ΜΗΝ ΕΚΤΙΘΕΣΑΙ..
Εξ’ άλλου, αυτή η πόλη σε φιλοξένησε στη διάρκεια των καθηκόντων σου- σε όποια βαθμίδα- στην Νομαρχιακή διοίκηση..
«Αμέριμνον όντας
Τ’ Αράπη το στόμα
Σφυρίζει περνώντας
Στου Μάρκου το χώμα
Διαβαίνει κι αγάλι
Ξαπλώνετ’ εκεί
Που εβγήκ’ η μεγάλη
Του Μπάυρον ψυχή»
Αμέριμνον….
Δήμαρχέ μου, συμπάθα με που το ξαναλέω…
Με την ιστορία δεν παίζει ΚΑΝΕΝΑΣ…
Και για το Μεσολόγγι- αλλά και για οποιαδήποτε γωνιά της πολύπαθης πατρίδας, είναι ανεπίτρεπτες οι…. ΑΜΕΡΙΜΝΕΣ φράσεις…
Με πατρική αγάπη σου εύχομαι ο ολισθηρός δρόμος της ύβρεως στο «Άγιο Βήμα» της Παγκόσμιας ελεύθερης κρίσης και συνείδησης να είναι σύντομος…
Σύρε στον Αγιασμένο τόπο του Ηρώου, γονάτισε, γίνε ένα με το ευλογημένο χώμα και ζήτησε συγνώμη.
Δεν κρατούν κακία οι νεκροί…..
Παρ’ όλα αυτά όμως, και ευτυχώς, μέσα μου διατηρώ μια ελπίδα ότι η φράση σου δεν ήταν παρά προϊόν άκρατης ΥΠΕΡΒΟΛΗΣ και μόνο….
Και την ελπίδα την κάνω και ευχή…
Χρόνια πολλά για την αυριανή ΜΕΓΑΛΗ μέρα…
ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΝΤΟΝΙΚΑΣ
Αμφιλοχία 24/3/2015

(έντυπη έκδοση 191)