Το εργοστάσιο όπου κατασκευάζονταν τα αυτοκίνητα των ηγετών της ΕΣΣΔ

Το εργοστάσιο όπου κατασκευάζονταν τα αυτοκίνητα των ηγετών της ΕΣΣΔ

RussiaCar4 RussiaCar5 RussiaCar6 RussiaCar8 RussiaCar9 RussiaCar10Είμαστε έτοιμοι να επισκεφθούμε ένα εργοστάσιο στο οποίο τα χρόνια της κραταιάς Σοβιετικής Ένωσης κατασκευάζονταν τα αυτοκίνητα που χρησιμοποιούσαν στις μετακινήσεις τους οι ηγέτες της χώρας αλλά και τα υψηλόβαθμα στελέχη. Μπορεί η ΕΣΣΔ να μην υπάρχει πλέον, όμως το εργοστάσιο εξακολουθεί να φρουρείται.

Το εργοστάσιο φέρει την ονομασία IA Likhachev. Ορισμένα τμήματα του εργοστασίου δείχνουν -και είναι- εγκαταλειμμένα, ενώ κάποια άλλα εξακολουθούν να λειτουργούν και παραμένουν υπό φρούρηση.
Αυτό το συγκρότημα χτίσθηκε την 10ετία του 1930 και πιθανότατα ανακατασκευάστηκε αργότερα.
Υπήρξε εποχή που ακόμα και επίσημες αρχές δεν επιτρεπόταν να εισέλθουν ελεύθερα στο εργοστάσιο εφόσον δεν είχαν την απαιτούμενη ειδική άδεια από την KGB .
Το πρώτο αυτοκίνητο που βγήκε από το εργοστάσιο ήταν ένα ΖΙΖ – 101 (1936 – 1941 ) . Συνολικά παράχθηκαν  8752 αυτοκίνητα αυτού του τύπου.
Η επόμενη προσπάθεια ήταν να κατασκευαστεί ένα αυτοκίνητο για τους υψηλόβαθμους κυβερνητικούς παράγοντες της ΕΣΣΔ. Η προσπάθεια αυτή έγινε κατά την διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και ήταν ένα πολυτελές για την εποχή ZIL .
Στον Στάλιν άρεσαν αυτοκίνητα όπως το αμερικάνικο ” Packard “. Έτσι λοιπόν, το εργοστάσιο που κατασκεύαζε τα αυτοκίνητα του καθεστώτος, δούλεψε με βάση το αμερικάνικο όχημα, για την δημιουργία του νέου μοντέλου. Το τελικό αποτέλεσμα των Ρώσων έμοιαζε πολύ με το Packard 180 .  Από το 1945 έως το 1958   κατασκευάσθηκαν συνολικά  2072,  ZIS-110.
Στις μέρες που βρισκόταν σε πλήρη λειτουργία, το εργοστάσιο απασχολούσε περισσότερους από 800 εργαζόμενους. Σήμερα, με αρκετά τμήματα εκτός λειτουργίας έχουν μείνει λιγότεροι από τους μισούς.
Τα πάνελ του αμαξώματος κατασκευάζονταν με την βοήθεια των ειδικών καλουπιών βελανιδιάς. Επάνω σε αυτά τα καλούπια σφυριλατούνταν οι λαμαρίνες ενώ εύκολα μπορεί να καταλάβει κάποιος ότι όλη η κατασκευή ήταν χειροποίητη.
Με τέτοιες μεθόδους παραγωγής το εργοστάσιο δεν δεν μπορούσε να κατασκευάσει πολλά αυτοκίνητα. Αν και δεν ήταν αναγκαία γιατί εκείνες της εποχές ο Σοβιετικός λαός δεν χρειαζόταν χιλιάδες λιμουζίνες .
Στις μέρες της δόξας του, το εργοστάσιο κατασκεύαζε 20 αυτοκίνητα σε ετήσια βάση.  Σήμερα ο αριθμός αυτός έχει μειωθεί σε μόλις 5-7 αυτοκίνητα .
Το εργοστάσιο διέθετε μια πλήρη γραμμή παραγωγής, από το τμήμα σχεδίασης, μέχρι το τελικό στάδιο της βαφής αλλά και της αξιολόγησης του οχήματος στο δρόμο. Είναι χαρακτηριστικό ότι κάθε καινούργιο αυτοκίνητο δοκιμαζόταν τουλάχιστον για 1000 χλμ. πριν παραδοθεί προς χρήση.
Λένε ότι το 1955 Νικήτα Χρουτσώφ εντυπωσιάστηκε από ένα υπέροχο αυτοκίνητο του Αμερικανού προέδρου Αϊζενχάουερ και διέταξε να σχεδιάσουν ένα νέο αυτοκίνητο για τις μετακινήσεις του, στο συντομότερο δυνατό χρόνο . Το 1956 το αυτοκίνητο παρουσιάστηκε στην έκθεση της γεωργίας  και ήταν το ZIL – 111  “Moscow”.
‘Όμως, το αυτοκίνητο δεν άρεσε στο Νικήτα Χρουτσώφ, γιατί όπως έλεγε δεν φαινόταν μοντέρνο σε σύγκριση με τα αντίστοιχα αμερικάνικα. Έτσι, διοργάνωσαν ένα διαγωνισμό για μια νέα λιμουζίνα . Ο νικητής του διαγωνισμού ήταν ο άνθρωπος που σχεδίασε το GAZ – 13 ” Chaika “.
Το εργοστάσιο κατασκεύαζε και μικρά λεωφορεία . Το πρώτο ZIL – 118 , εμφανίστηκε το 1961 ενώ το Minibus «Yunost» ( ” Νεολαία” ), ήταν άνετο και σικ. Λέγεται ότι άρεσε πολύ και στον Νικήτα Χρουτσώφ.

 

Δημήτρης Δοντάς
news247
Πηγή: http://englishrussia.com

Share

Αφήστε ένα σχόλιο

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*