Συνέντευξη στην  Μπέττυ Μαγρίζου

Συνέντευξη στην Μπέττυ Μαγρίζου

Απαντήσεις για την Αθήνα Παγκόσμια Πρωτέυουσα του Βιβλίου 2018

Ποιά η γνώμη σας για την Αθήνα του 2018 ως παγκόσμια πρωτεύουσα βιβλίου;

Είναι θεωρώ πολύ σημαντικό που η UNESCO επέλεξε την Αθήνα ως παγκόσμια πρωτεύουσα του βιβλίου. Αν σκεφτεί κανείς ότι η επιλογή της εκάστοτε πόλης από την επιτροπή γίνεται σε αναγνώριση των προγραμμάτων της προώθησης του βιβλίου και του διαβάσματος και την αφοσίωση στη έκδοση του βιβλίου, αυτό σημαίνει πως στη χώρα μας γίνονται σημαντικά πράγματα στο χώρο του βιβλίου. Επειδή τυχαίνει δε, να συμμετέχω ενεργά σε τέτοια προγράμματα των βιβλιοθηκών στην πόλη μου τη Λάρισα, προγράμματα που προέρχονται από την κεντρική δημόσια βιβλιοθήκη της Αθήνας , από πρώτο χέρι μπορώ να πω πως γίνονται σημαντικές δράσεις.
Τι σημαίνει να είναι μια πόλη σαν την Αθήνα στο επίκεντρο του βιβλίου και κατά πόσο υπάρχει παραγωγή λογοτεχνίας στην Ελλάδα του 2018;

Σημαίνει πως στην Αθήνα για έναν ολόκληρο χρόνο θα χτυπά η παγκόσμια καρδιά του βιβλίου, έλληνες και ξένοι συγγραφείς θα επικοινωνήσουν τα γραπτά τους με τον κόσμο, θα αναδειχθούν οι δημιουργικές ικανότητες της πόλης, θα εξερευνηθούν άγνωστοι λογοτεχνικοί και πολιτιστικοί θησαυροί και με το κεντρικό σύνθημα ‘’Βιβλία Παντού’’ το βιβλίο θα φθάσει σε κάθε γωνιά , σε κάθε γειτονιά. Όσο για την λογοτεχνική παραγωγή , που ρωτάτε, στην Ελλάδα του 2018 παρ’ όλο που η κρίση χτύπησε και τον χώρο των εκδόσεων, θεωρώ πως έχουμε πλούσια λογοτεχνική παραγωγή.

Πώς γράφεται ένα βιβλίο, πώς εκδίδεται και πώς φτάνει στα χέρια του αναγνώστη;

Ένα βιβλίο γράφεται με πολύ αγάπη, με πολύ ψυχή , με έμπνευση , με απίστευτη υπομονή , με έρευνα , με όλο σου το είναι δοσμένο εκεί. Είναι μια διαδικασία καταπληκτική ! Προσωπικά, όταν γράφω είμαι ευτυχισμένη, γεμάτη, ζω μια αξέχαστη περίοδο της ζωής μου. Και μη φανταστεί κανείς ότι πρέπει να είσαι συνεχώς και πλήρως απομονωμένος, σαν ερημίτης. Τώρα πώς εκδίδεται; Αν είσαι τυχερός εύκολα. Το στέλνεις σε κάποιον εκδότη που θεωρείς ότι θα τον ενδιαφέρει το κείμενο σου, ότι είναι κοντά σε αυτά που συνήθως εκδίδει και μέσα σε 2μήνες ή και νωρίτερα σου έρχεται η θετική απάντηση. Αλλά υπάρχουν περιπτώσεις, οι πιο πολλές μπορώ να πω, που χρειάζεται να το στείλει κανείς σε πολλούς εκδότες και να πάρει αρκετές απορρίψεις. Όχι πάντα γιατί δεν το αξίζει. Κι εδώ πρέπει ο συγγραφέας να μην απογοητεύεται. Έχουμε πολλά γνωστά παραδείγματα επιτυχημένων συγγραφέων που ‘’έφαγαν πόρτα’’ .

Τι είδους αναγνωστικό κοινό είναι ο Έλληνας;

Το αναγνωστικό κοινό στην Ελλάδα είναι δυστυχώς περιορισμένο. Ακόμα πιο περιορισμένο είναι το κοινό των βιβλιοφάγων. Έρευνες θέλουν το αναγνωστικό κοινό να είναι σε πλειοψηφία γυναικείο. Με χαρά δε, βλέπουμε στις μέρες μας, πως το παιδικό βιβλίο είναι σε άνθιση. Οι γονείς είναι πιο υποψιασμένοι σήμερα. Βέβαια και πάλι με λύπη μου διαπίστωσα πως στα προγράμματα των βιβλιοθηκών τα ίδια πάντα παιδιά είναι, που παρακολουθούν όλες τις δράσεις.

Τι θα θέλατε να έχετε γράψει εσείς ;

Την φάρμα των ζώων του Τζωτζ Όργουελ , αν πρέπει να πω ένα.
Ποιό συγγραφέα θαυμάζετε;

Πολλούς συγγραφείς έχω θαυμάσει στη ζωή μου. Αυτοί που μου έρχονται αμέσως στο μυαλό και μπορώ να πω πως με καθόρισαν στα πρώτα μου χρόνια ως αναγνώστρια και με επηρέασαν στο γράψιμο μου είναι ο Μ. Καραγάτσης, η Λιλή Ζωγράφου, ο Θανάσης Βαλτινός, ο Κώστας Ταχτσής, ο Πρίμο Λέβη, ο Γιώργος Ιωάννου, ο Πάτρικ Ζίσκιν και φυσικά ο Τζωτζ Όργουελ.
Πόσο ο τόπος, ο χώρος και η εποχή μας καθορίζει συγγραφικά;

Σίγουρα οι συγγραφείς επηρεαζόμαστε από τον τόπο που ζούμε, από την ιστορία του και φυσικά από την ιστορία που κουβαλάει η οικογένεια μας . Προσωπικά , σχεδόν εμμονικά μπορώ να πω, πως με κατατρέχει η ιστορία της οικογένειας του πατέρα μου , που υπήρξε όμηρος των στρατοπέδων συγκέντρωσης του Άουσβιτς και πειραματόζωο. Από την Θεσσαλονίκη όπου ζούσε η οικογένεια του οι ναζί τους έκλεισαν στα γκέττο, τους φόρεσαν το κίτρινο αστέρι και με τα τρένα του θανάτου τους οδήγησαν σε ένα δρόμο χωρίς γυρισμό για τους περισσότερους. Ο πατέρας μου ήταν από τους τυχερούς που γύρισαν πίσω.

Αν θέλατε να ζούσατε σε άλλη εποχή ή χώρα ποιά θα ήταν αυτή;

Δεν το έχω σκεφτεί κάτι τέτοιο. Αλήθεια είναι πως με φοβίζει το άγνωστο και δεν θα ήθελα να δοκιμάσω να ζήσω σε άλλη εποχή. Άλλωστε ήταν και πολύ άγρια τα πράγματα τότε. Όχι πως και τώρα δεν ζούμε σε δύσκολα χρόνια.

Υπάρχει η αλήθεια του συγγραφέα;

Πιστεύω πως σε κάθε βιβλίο υπάρχει η αλήθεια του συγγραφέα . Ειδικά στα πρώτα βιβλία του ,όταν ο συγγραφέας είναι πιο αυθόρμητος αυτήν την αναγνωρίζεις πιο εύκολα.
Πώς προσδιορίζεται ένα βιβλίο σε καλό ή μη και μια γραφή αντίστοιχα;

Το αν είναι καλό ή κακό ένα βιβλίο είναι πολύ υποκειμενικό θέμα για τον καθένα. Όμως αντικειμενικά κριτήρια για να χαρακτηριστεί καλό ένα βιβλίο για μένα είναι : όταν σε αγγίζει, όταν σε συγκινεί, όταν δε θέλεις να το αφήσεις από τα χέρια σου, όταν σε προβληματίζει, όταν το συζητάς με άλλους, όταν το προτείνεις σε άλλους, όταν ξεχωρίζεις και σημειώνεις φράσεις που σου άρεσαν, όταν σου μαθαίνει άγνωστα για σένα πράγματα, όταν δε σε κουράζει με άχρηστους πλατειασμούς και με την χρήση ακατάληπτων εννοιών και λέξεων και βέβαια όταν μπορείς να ξεχωρίσεις τον συγγραφέα από την χαρακτηριστική , δική του καθαρά γραφή.

Ποιά είναι η Μπέττυ Μαγρίζου;
To όνομα μου είναι Βεατρίκη, οι περισσότεροι όμως με φωνάζουν Μπέττυ. To πατρικό μου επίθετο είναι Σαΐας και όταν παντρεύτηκα έγινε Μαγρίζου. Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Θεσσαλονίκη, όπου σπούδασα οικονομικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο. Ζω στη Λάρισα με τον άντρα μου και την κόρη μας. Όταν η κόρη μου ήταν μικρή, μου άρεσε να λέω σ’ αυτήν και στους φίλους της παραμύθια που έφτιαχνα με το μυαλό μου. Εδώ και χρόνια γράφω μυθιστορήματα και θεατρικά έργα για μεγάλους, πάντοτε όμως ήταν στις προθέσεις μου να γράψω ιστορίες και παραμύθια για παιδιά. Αγαπώ πολύ τα παιδιά. Τους έχω ιδιαίτερη αδυναμία και μου αρέσει να επικοινωνώ μαζί τους.
Τα μυθιστορήματα που έχω γράψει είναι: Στην Πολυξένη, Ο Νέστορας που Τόρη τον φώναζε αυτή, Μοιραία ταύτιση, Το βραχιόλι της φωτιάς, από τις εκδόσεις Καστανιώτη. Και τα θεατρικά μου έργα είναι: Η προίκα, Το κοινό ταμείο, Λεχάιμ – στη ζωή και Η τελευταία βελονιά, που πήρε κρατικό βραβείο.
Στο δημοτικό ραδιόφωνο της Λάρισας έκανα την εκπομπή Ιστορίες χωρίς τίτλο, με ιστορίες ανθρώπων της διπλανής πόρτας. Πρόσφατη δραστηριότητά μου είναι επισκέψεις σε παιδικό σταθμό της πόλης μου, όπου αφηγούμαι τις ιστορίες και τα παραμύθια μου στα παιδιά.
Κείμενά μου διδάσκονται στην έδρα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας στην Πάδοβα.

Κατερίνα Σχισμένου

Share

Αφήστε ένα σχόλιο

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*