Ο Δήμος που θα παραδώσουμε στα παιδιά μας

Κάθε γενιά παραλαμβάνει έναν Δήμο. Το ερώτημα δεν είναι αν θα τον παραδώσει στην επόμενη. Το πραγματικό ερώτημα είναι σε ποια κατάσταση θα τον παραδώσει. Γιατί η αυτοδιοίκηση δεν αφορά μόνο το σήμερα, αφορά, κυρίως, το αύριο.
Κάθε δημοτική αρχή έχει μια αυτονόητη υποχρέωση, να διαχειρίζεται αποτελεσματικά την καθημερινότητα, να φροντίζει τους δρόμους, να εξασφαλίζει την επάρκεια και την ποιότητα του νερού, να μεριμνά για την καθαριότητα, τον φωτισμό, τις σχολικές υποδομές και όλες εκείνες τις υπηρεσίες που επηρεάζουν άμεσα την καθημερινή ζωή των πολιτών.
Η φροντίδα της καθημερινότητας, όμως, δεν αποτελεί ιδιαίτερο επίτευγμα. Είναι το αυτονόητο καθήκον κάθε δημοτικής αρχής. Οι ανάγκες των πολιτών είναι πραγματικές και απαιτούν άμεσες λύσεις. Αυτή, όμως, δεν είναι η ολοκλήρωση της αποστολής μιας διοίκησης αλλά η αφετηρία της.
Η καθημερινότητα είναι η υποχρέωση κάθε δημοτικής αρχής. Το μέλλον, όμως, είναι η ευθύνη της.
Ένας Δήμος που περιορίζεται αποκλειστικά στη διαχείριση των προβλημάτων της ημέρας, χωρίς να σχεδιάζει πού θέλει να βρίσκεται σε δέκα ή δεκαπέντε χρόνια, δεν διοικεί πραγματικά, απλώς διαχειρίζεται και οι κοινωνίες δεν προχωρούν μόνο με διαχείριση. Προχωρούν με όραμα, στρατηγικό σχεδιασμό και συνέπεια.
Σχέδιο σημαίνει σαφείς στόχοι, προτεραιότητες, χρονοδιάγραμμα, αξιολόγηση και σταθερή προσήλωση στην υλοποίηση. Σημαίνει να γνωρίζεις πού θέλεις να οδηγήσεις τον τόπο και να υπηρετείς αυτόν τον στόχο με συνέπεια, ανεξάρτητα από τον εκλογικό κύκλο.
Η μεγάλη πρόκληση της αυτοδιοίκησης είναι να υπηρετεί αποτελεσματικά το παρόν, χωρίς ποτέ να χάνει από τον ορίζοντά της το βλέμμα προς το μέλλον. Γιατί κάθε απόφαση που λαμβάνεται σήμερα διαμορφώνει τον Δήμο που θα ζήσουν τα παιδιά μας αύριο.
Ο Δήμος Αμφιλοχίας διαθέτει όλα όσα χρειάζονται για να πρωταγωνιστήσει. Διαθέτει μοναδικό φυσικό πλούτο, θάλασσα και βουνό, εύφορη γη, ιστορία και πολιτισμό. Πάνω απ’ όλα, όμως, διαθέτει ανθρώπους με γνώσεις, εμπειρία, δημιουργικότητα και διάθεση προσφοράς.
Αυτό που χρειάζεται είναι ένας κοινός προορισμός. Ένα σχέδιο που δεν θα εξαντλείται στην επόμενη ημέρα, αλλά θα απαντά σε ένα μεγαλύτερο ερώτημα:
Πώς θέλουμε να είναι ο Δήμος Αμφιλοχίας το 2040;
Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα δεν μπορεί να είναι γενική ή αόριστη. Χρειάζεται έναν Δήμο ανθεκτικό στις προκλήσεις της κλιματικής αλλαγής, με σύγχρονες υποδομές και ψηφιακές υπηρεσίες που εξυπηρετούν τον πολίτη. Έναν Δήμο που αξιοποιεί την τεχνολογία και την καινοτομία, στηρίζει την επιχειρηματικότητα, δημιουργεί νέες ευκαιρίες εργασίας και ενισχύει την εξωστρέφεια της τοπικής οικονομίας. Έναν Δήμο που σχεδιάζει με ορίζοντα δεκαετιών και όχι μόνο την επόμενη εκλογική περίοδο.
Αν δεν μπορούμε να απαντήσουμε σε αυτό το ερώτημα, τότε κάθε απόφαση που λαμβάνουμε σήμερα κινδυνεύει να υπηρετεί μόνο το παρόν, με το βλέμμα στραμμένο στο παρελθόν.
Ο τόπος μας, όμως, αξίζει κάτι πολύ περισσότερο.
Αξίζει έναν Δήμο που θα κρατά τους νέους στον τόπο τους. Έναν Δήμο που θα δίνει λόγους στις νέες οικογένειες να επιλέγουν να δημιουργήσουν τη ζωή τους εδώ. Έναν πρωτογενή τομέα που δεν θα πουλά μόνο προϊόντα, αλλά θα παράγει μεγαλύτερη προστιθέμενη αξία. Έναν τουρισμό που θα αξιοποιεί υπεύθυνα τα μοναδικά συγκριτικά πλεονεκτήματα της περιοχής. Υποδομές που θα αντέχουν στον χρόνο και υπηρεσίες που θα αντιμετωπίζουν τον πολίτη με σεβασμό, ταχύτητα και αποτελεσματικότητα.
Έναν Δήμο που θα αξιοποιεί τη γνώση, την τεχνολογία και την καινοτομία, χωρίς ποτέ να χάνει την ανθρώπινη ταυτότητά του.
Όλα αυτά, όμως, δεν μπορούν να επιτευχθούν χωρίς συνεργασία. Κανένας Δήμος δεν προχωρά όταν ο καθένας λειτουργεί μόνος του. Οι μεγάλες αλλαγές δεν είναι αποτέλεσμα ενός ανθρώπου· είναι αποτέλεσμα ανθρώπων που συνεργάζονται, συνθέτουν διαφορετικές απόψεις, εμπιστεύονται ο ένας τον άλλον και υπηρετούν έναν κοινό στόχο.
Γι’ αυτό πιστεύω ότι ο ρόλος ενός Δημάρχου δεν είναι μόνο να διαχειρίζεται έργα και υπηρεσίες. Είναι να δημιουργεί εμπιστοσύνη, να ακούει, να συνθέτει, να αξιοποιεί τη γνώση και την εμπειρία των ανθρώπων του τόπου και να εμπνέει συνεργασία. Να ενώνει τις δημιουργικές δυνάμεις της κοινωνίας, γιατί η μεγαλύτερη δύναμη ενός Δήμου δεν είναι τα κτίρια ή οι υποδομές του• είναι οι άνθρωποί του.
Και η μεγαλύτερη ευθύνη μιας διοίκησης είναι να δημιουργεί τις προϋποθέσεις ώστε όλοι να αισθάνονται ότι συμμετέχουν σε μια κοινή προσπάθεια για έναν καλύτερο τόπο.
Κάθε γενιά παραλαμβάνει έναν Δήμο από την προηγούμενη. Δεν έχει, όμως, δικαίωμα να τον παραδώσει απλώς όπως τον βρήκε. Έχει ευθύνη να τον παραδώσει καλύτερο. Πιο λειτουργικό, πιο σύγχρονο, πιο εξωστρεφή, πιο δημιουργικό και πιο ανθρώπινο.
Γιατί η αυτοδιοίκηση δεν κρίνεται μόνο από όσα διαχειρίζεται. Κρίνεται από όσα αφήνει πίσω της.
Και πιστεύω βαθιά ότι η μεγαλύτερη ευθύνη της δικής μας γενιάς είναι να παραδώσει στα παιδιά μας έναν Δήμο καλύτερο από αυτόν που παραλάβαμε.
Βιργινία Σίμου