Η “τηλεπαθητική” πίεση!

“Σου κλέβουν όλη τη ζωή, σου δίνουν μια μικρή σύνταξη”

Σε πρόσφατη δημοσίευση στην ηλεκτρονική σελίδα του “Μαΐστρου” διάβασα για 44χρονο συνταξιούχο με υψηλή σύνταξη. Και μιας και αυτές τις μέρες πολύς λόγος γίνεται για το ασφαλιστικό και πολλοί γράφουνε γι’ αυτό, είπα δεν γράφω κι εγώ.
Η περίπτωση που αναφέρει το δημοσίευμα, γνωρίζουμε όλοι ότι δεν είναι η μόνη ούτε είναι σπάνια. Όλοι μας γνωρίζουμε περιπτώσεις που συμπολίτες μας, ίσως γνωστοί ή και συγγενείς ,ευνοήθηκαν σκανδαλωδώς(και σε βάρος όλων των άλλων)στην συνταξιοδότησή τους, από τα αδύναμα και καταχρεωμένα(για τους άλλους) ασφαλιστικά ταμεία. Τα ασφαλιστικά ταμεία, δεν είναι κάτι ξεχωριστό από τη γενική κατάσταση της χώρας. Και σε αυτά επικράτησε η λογική(επιβλήθηκε θα ήταν πιο σωστό) “ευνοούμε, σπαταλούμε, χρεώνουμε τη χώρα”. Ειρήσθω εν παρόδω ότι τα τεράστια αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων καταληστεύτηκαν την τριετία 2005-2007 από τις “αγορές”(οι οποίες σε δανείζουν αφού σε έχουνε ληστέψει πρώτα!). Όπως και οπουδήποτε αλλού ,οι αποφάσεις λαμβάνονταν με σκοπό την αύξηση του χρέους. Δεν νομίζω να μπορεί να ισχυριστεί κάποιος ότι τέτοιες αποφάσεις λαμβάνονταν κάτω από την πίεση λαϊκών κινητοποιήσεων. Διαδήλωση με αίτημα τη συνταξιοδότηση στην τέταρτη δεκαετία της ζωής τους,δεν θυμάμαι να πραγματοποίησε κανένας φορέας ή σύλλογος. Η πρακτική ήταν να γίνεται μια ρύθμιση(λόγω γενναιοδωρίας του καταθέτοντος τη ρύθμιση),ακολούθως ενημερώνονταν οι ενδιαφερόμενοι(όλοι “δικά μας παιδιά”),οι οποίοι έκαναν αίτηση συνταξιοδότησης(κι εγώ στη θέση τους το ίδιο θα έκανα). Αν μιλήσω για υπαλλήλους των τοκογλύφων, το ξέρω, θα είμαι αφελής συνωμοσιολόγος!
Το ασφαλιστικό είναι άλλοι μια πονεμένη ιστορία της κακιάς μας μοίρας. Άλλη μια αποτυχία του λαού αυτής της χώρας. Του λαού που νομοθετούσε αναισχύντως δια μέσου των αντιπροσώπων του, φυσικά οι αντιπρόσωποι που νομοθετούσαν απευθείας δεν έχουν καμία ευθύνη(μη λέμε παλαβά τώρα!). Έβγαιναν οι άνθρωποι στο παράθυρο(αν είχαν μπαλκόνι έβγαιναν στο μπαλκόνι)του πολιτικού τους γραφείου ή του υπουργείου, ένιωθαν “τηλεπαθητικώς” την πίεση της λαϊκής βούλησης, έμπαιναν στο γραφείο και υπέγραφαν τη ρύθμιση με την οποία έβγαιναν στη σύνταξη οι ολίγοι έξυπνοι σαραντάρηδες. Τώρα πρέπει να πληρώσουν οι πολλοί χαζοί την “τηλεπαθητική” πίεση που ασκούσαν στους νομοθέτες. Πρέπει να πληρώσουν ακριβά γιατί ως γνωστόν η “τηλεπαθητική” πίεση είναι ισχυρότερη κάθε άλλης πίεσης.
Το “ρημαγμένο” τοπίο του ασφαλιστικού δεν άλλαξε καθόλου με τα μνημόνια. Σε πείσμα όσων(υπό τη επήρεια των συστημικών ΜΜΕ)ήλπιζαν ότι θα αλλάξει, παρέμεινε ένα τοπίο ανισότητας και λίγων ευνοημένων. Οι μειώσεις των συντάξεων έφεραν τους χαμηλοσυνταξιούχους σε απόγνωση και όσους ζούσαν αξιοπρεπώς με τη σύνταξή τους σε μόνιμη ανασφάλεια. Όλοι όσοι έπαιρναν προκλητικά μεγάλες συντάξεις, ακόμα και αν τα ποσοστά της μείωσης ήταν μεγάλα, οι συντάξεις τους παρέμειναν, μες τη γενική φτώχεια των μνημονίων, προκλητικά μεγάλες. Οι περισσότεροι των υψηλοσυνταξιούχων είναι στελέχη του μηχανισμού που χρέωνε τη χώρα. Πρώην υπουργοί και βουλευτές και κομματικά στελέχη υπεύθυνοι, πρωτίστως, για την κακή κατάσταση της χώρας. Διοικητές και ανώτεροι υπάλληλοι εφοριών που με πράξεις ή παραλείψεις έτρεφαν τη φοροδιαφυγή(με το αζημίωτο βέβαια). Ανώτερα στελέχη ή μεγαλοσυνδικαλιστές των ΔΕΚΟ που τις κατέστρεφαν για να πουληθούν αργότερα “κοψοχρονιά” σε ιδιώτες. Υψηλά ιστάμενοι σε πολεοδομίες, υπεύθυνοι για την αισθητική καταστροφή αλλά και για μεγάλη οικονομική ζημιά. Και ένα σωρό άλλοι που δεν μας παίρνει ο χώρος να απαριθμήσουμε. Όλοι τους, αντί να είναι φυλακή και να τους έχουν κατασχεθεί περιουσίες, λαμβάνουν παχυλές συντάξεις και κλαίγονται για τις “υψηλές εισφορές που πλήρωσαν”! Ποιες εισφορές πλήρωσαν; Οι παχυλοί τους μισθοί πληρώνονταν από χρήματα που η χώρα δεν είχε. Και οι μεγάλοι τους μισθοί και οι οι εισφορές τους δημιουργούσαν μόνο χρέος. Χρέος που καλούνται να πληρώσουν, τώρα, όλοι οι άλλοι που ούτε παχυλούς μισθούς πήραν ούτε παχυλές συντάξεις, είτε εργάζονται στον ιδιωτικό είτε στον δημόσιο τομέα.
Από το νέο ασφαλιστικό, το οποίο γίνεται κάτω από την πίεση των “Ευρωπαίων”(της γνωστής συμμορίας) πολλοί περιμένουν διόρθωση των αδικιών. Θα τους στενοχωρήσω, η απαίτηση των πιστωτών για είκοσι χρόνια ασφάλισης προκειμένου να λάβει κάποιος τη βασική σύνταξη είναι ενδεικτική. Οι περισσότεροι νέοι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα θα δουν είκοσι χρόνια ασφάλισης μόνο στον ύπνο τους και όσοι όμως καταφέρουν, δύσκολα και εναγωνίως, να ασφαλιστούν για είκοσι ή λίγα περισσότερα χρόνια θα πάρουν μια σύνταξη-επίδομα. Οι εργαζόμενοι στο δημόσιο θα πιάνουν άνετα και ξεκούραστα 35 και 40 χρόνια και θα έχουν πρόσβαση σε καλύτερες συντάξεις. Οι “Ευρωπαίοι” βολεύονται με αυτόν τον προφανώς άνισο διαχωρισμό. Η προσφιλής τακτική της συμμορίας είναι “διαίρει και βασίλευε”.
Κάποια μέλη της συμμορίας έκαναν κάτι χαλαρές δηλώσεις για τις μεγάλες συντάξεις που παίρνουν οι λίγοι προνομιούχοι και συμπόνεσαν τους χαμηλοσυνταξιούχους. Φυσικά θα μείνουν μόνο στις δηλώσεις. Γιατί δεν επιβάλλουν δραστικές μειώσεις στις μεγάλες συντάξεις, απειλώντας ακόμη και με σταμάτημα των διαπραγματεύσεων; Γιατί δεν κάνουν κάτι μια φορά που θα το επικροτήσει το 80% των πολιτών αυτής της χώρας; Σιγά μη ταράξουν τον μηχανισμό που χρεώνει τη χώρα οι υπάλληλοι των τοκογλύφων, δικό τους δημιούργημα είναι, φτιαγμένο από τα χεράκια τους.
Κλείνοντας(όσα και να γράψω το θέμα είναι ατελείωτο)θα επανέλθω στο δημοσίευμα που αναφέρθηκα στην αρχή. Κανένα ασφαλιστικό νομοσχέδιο δεν προβλέπει να παίρνουν οι “ημέτεροι” μεγάλη σύνταξη στα 44 τους χρόνια. Για να δοθεί αυτή η σύνταξη, σε μια χώρα μάλιστα που δεν έχει τέτοιες δυνατότητες, κάποιοι λειτούργησαν με τρόπο βλαπτικό για το δημόσιο συμφέρον. Αυτοί που βάλανε υπογραφές σε αυτή και σε παρόμοιες περιπτώσεις πρέπει να πάνε φυλακή για διασπάθιση δημοσίου χρήματος. Όσο καλό και να είναι ένα ασφαλιστικό νομοσχέδιο, δεν μπορεί να περιλαμβάνει τις άπειρες περιπτώσεις που μπορεί να σκεφτεί ένας πολιτικός για να ευνοήσει κάποιους η να εκτελέσει εντεταλμένη αποστολή δημιουργίας χρέους. Γιατί από κανέναν δεν ακούγεται αυτή η απλή αλήθεια; Όπως και για το χρέος και στο ασφαλιστικό φταίμε όλοι και κανένας δεν πάει φυλακή, ότι απόφαση και αν πάρει, όποια ρύθμιση κι αν υπογράψει. Αν οι σκανδαλώδεις αποφάσεις και ρυθμίσεις συνεχίσουν να μένουν ατιμώρητες κανένα ασφαλιστικό νομοσχέδιο, ακόμη και το πιο τέλειο, δεν πρόκειται να λύσει τα προβλήματα. Οι παχυλές σκανδαλώδεις (και σε βάρος των κορόιδων) συντάξεις θα συνεχίσουν να αποφασίζονται υπό “τηλεπαθητική” πίεση.

Μ.Β.
έντυπη έκδοση 210 28/1/2016