Εντυπωσίασε «Η Ποντικοπαγίδα» – Θεατρική παράσταση από το ΠΚΑ που όλοι πρέπει να δουν

Εντυπωσίασε «Η Ποντικοπαγίδα» – Θεατρική παράσταση από το ΠΚΑ που όλοι πρέπει να δουν

Υπέροχα σκηνικά και πολύ καλή ερμηνεία των ηθοποιών του Θεατρικού Τμήματος του Πολιτιστικού Κέντρου Αμφιλοχίας στη χθεσινή παράσταση «Η Ποντικοπαγίδα»  της Αγκάθα Κρίστι. Οι ερασιτέχνες ηθοποιοί καλοί ερμηνευτές ενός επίσης καλού σκηνοθέτη, του Κωνσταντίνου Γεννάτου λειτούργησαν πιστά στην διδασκαλία και στην φιλοσοφία του έργου. Αποτελεί σίγουρα τιμή για τα Πολιτιστικά και ειδικότερα θεατρικά δρώμενα της Αμφιλοχίας η ύπαρξη μιας τέτοιας σκηνής.
Η αίθουσα Τρομπούκη χθες ήταν κατάμεστη από θεατές  ενώ οι παραστάσεις συνεχίζονται  σήμερα Κυριακή στις 20:οο και αύριο Δευτέρα την ίδια ώρα. Από μια τέτοια παράσταση δεν πρέπει να λείψει κανείς.
Σκηνοθεσία: Γεννάτος Κων/νος
Παίζουν οι ηθοποιοί:
Κωνσταντίνα Καρακώστα (Μόλυ)
Λεωνίδας Κατσαντάς (Τζάιλς)
Νίκος Καρανάσιος (Κρίστοφερ)
Κωνσταντίνα Βάρδια (Μπόηλ)
Παναγιώτης Σαπλαούρας (Μετκαλφ)
Κατερίνα Ζιώγα (Κέηζγουελ)
Τηλέμαχος Καραϊσκάκης (Παραβιτσίνι)
Κωνσταντίνος Γεννάτος (Τρότερ)
Τιμή εισιτηρίου 3,00€

Share

Ένα σχόλιο

  1. Χρήστος says:

    Παρακολούθησα την παράσταση «Η Ποντικοπαγίδα» από τη Θεατρική ομάδα του Πολιτιστικού, στην πρεμιέρα, το βράδυ του Σαββάτου.
    Μεταξύ μας, πηγαίνοντας δεν ήλπιζα σε πολλά, όχι επειδή οι άνθρωποι που ασχολήθηκαν δεν έχουν αγάπη σε αυτό που κάνουν και διάθεση να το παρουσιάσουν στους συμπολίτες μας, αλλά επειδή τα μέσα και η οικονομική υποστήριξη που έχουν είναι λίγα. Πολύ λίγα αν αναλογιστείς πως ο ποιοτικός πολιτισμός στοιχίζει.
    Όταν άνοιξε η αυλαία είδα σκηνικό που αναδείκνυε αξιοπρέπεια. Παρακολούθησα παράσταση από γυναίκες και άνδρες συμπολίτες μας, που είναι καθαρά ερασιτέχνες, να βρίσκονται βαθειά μέσα στο «πετσί» του ρόλου τους. Ήταν τόσο καλοί και τόσο πειστικοί (ιδιαίτερα οι γυναίκες) που με εντυπωσίασαν.
    Επειδή όταν κάτι αξίζει θέλω να το μοιράζομαι, σας παροτρύνω να μην το χάσετε. Δεν ξέρω αν είναι η μαγεία της πένας της Αγκάθα Κρίστι ή ο τρόπος εκτέλεσης των ρόλων, που κράτησαν το βλέμμα μου διαρκώς στη σκηνή και με έκαναν να ταυτιστώ με τους αδικημένους, που έζησαν είτε για εκδίκηση είτε στέλνοντας τις πληγές στο σκοτάδι του χθες, προσπαθώντας να ζήσουν το σήμερα.
    Μια παράσταση που αξίζει να δείτε, από ερασιτέχνες που ίσως ξεπερνούν αντίστοιχους επαγγελματίες.
    Χρήστος Σακαρίκας

Αφήστε ένα σχόλιο

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*