Βασίλειος Αποστ. Αρμύρας

Βασίλειος Αποστ. Αρμύρας

Αγαπητέ μου Βασίλη·
“γήρας γαρ τίμιον ού το πολυχρόνιον. Αι ημέραι των ετών ημών εβδομήκοντα έτη• εάν δε εν δυναστείαις ογδοήκοντα και το πλείον αυτών κόπος και πόνος”
Ωστόσο επέλεξες να αναχωρήσεις ξαφνιάζοντάς μας· και έτσι, άδειασε το τραπέζι στο στέκι της Θεόδ. Χαβίνη.
Αγαπητέ φίλε, συμμαθητή και συνομήλικε.
Η πορεία σου σε τούτο το μικρό τόπο που ζήσαμε ήταν, αντάξια του χρηστού πολίτη. Ήπιος, συνετός, συμβιβαστικός κοινωνικός· και επιπλέον ισορροπημένος και παραδοσιακός, με σεβασμό στην τελευταία χρυσή γενιά που γνώρισε και το Ησιόδειο άροτρο και τα μεγάλα σύγχρονα επιτεύγματα· και την ανέχεια και την ευμάρεια• αλλά χωρίς να ξιπαστεί. Αν είχες κάτι για να καυχηθείς ήταν η καλοσύνη της Κατερίνας και η πρόοδος των αγαπημένων παιδιών σου.
Όμως θα μας λείψεις· και δεν είναι τούτο σχήμα λόγου. Είναι αλήθεια κοινώς παραδεκτή, όλων όσων σε γνώρισαν, σε εκτίμησαν και σε αγάπησαν.
Το σημαντικό είναι πως τον φωτεινό δρόμο της αξιοπρέπειας που πορεύτηκες, ακολουθούν τα βήματα των παιδιών σου. Ας είσαι τώρα ήρεμος. Το στάδιο του καλού αγώνα, νικηφόρα το διήνυσες. Πορεύου εν ειρήνη.

Νικόλαος Χ. Τέλωνας

Share

Αφήστε ένα σχόλιο

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*