Χαμένο αρχαίο χειρόγραφο

Χαμένο αρχαίο χειρόγραφο

[[ Ἡ χώρα ἵστατε ἐπί γαλήνιων κοιλάδων καί τέρπεται ὑπό τήν σκιάν εὐειδῶν ὀρέων. Ἡ τῶν Αἰτωλῶν καί Ἀκαρνάνων γῆ, ἡ μόνη γνωστή εἰς τήν ὁποία κατώκουν, ἀπό παλαιοτάτων χρόνων, ἄνθρωποι κανονικοί, ἐλλόγως σκεπτόμενοι καί ἐμφρόνως πράττοντες(μήτε εὐήθεις εἰσί, μήτε κακοήθεις!). Οἱ μόνοι ὀρθῶς σέβοντες τούς θεούς καί οἱ μόνοι ἀγαπώμενοι ὑπ’ αὐτῶν .
Ἀπό Συκούλαν μέχρι Αντιρρίου χωρία, κῶμαι καί πόλεις ἵστανται ὡς κοιτίδες πολιτισμοῦ ἀνωτέρου, κατάσπαρτοι ἀγαλμάτων καί ἀνδριάντων, φιλοσοφικῶν σχολῶν εὐφυῶς παρηλλαγμένων εἰς καφετέριας και ταβερνεῖα (ἀλλ’ ὄντως φιλοσοφεῖν!), παμπόλλους ναούς γνώσεως(τοῖς δέ πένησι πλοῦτος,τοῖς δέ πλουσίοις κόσμος!) ἔνθα, ἐνίοτε, διαχέεται εἰς τήν ἀτμόσφαιραν ὀσμή Κρεολίνης ἤ φυτοφαρμάκου. Κοιτίδες ἀποστέλλουσαι τό φῶς τοῦ πολιτισμοῦ εἰς τάς ἀλλαχοῦ ἀπομονουμένας κοινότητας των κανονικῶν ἀνθρώπων .
Ἡ χώρα ἐκ τῶν δύο τετάρτων περιβρέχεται ὑπό πελαγῶν θαλάσσης βριθόντων τεράτων αἱμοβόρων καί τρομερῶν τήν ὄψιν, ἐμποδίζοντα(θεία προνοίᾳ!) τήν ἐπικοινωνίαν μετά τῶν βαρβάρων ἀλλοτρίων τῶν κατοικούντων πέραν αὐτῶν.
Αἱ κατά τήν μεσημβρίαν κείμεναι ἀκταῖ περιβρέχονται ὑπό τῶν τοῦ Πατραϊκοῦ κόλπου ὑδάτων. Ἃπαξ ἐπεχειρήθη, ἐκ τῶν κατοικούντων πέραν τοῦ πελάγους τούτου, προσπάθεια ἀποβάσεως τινός εἰς τά ἱερά τῶν ἡμετέρων χώματα. Πρός ἄμυναν τοῦ πατρῴου ἐδάφους συνεστάθη ὁμάς ἀκατανίκητος, ἱκανή πρός ἀντιμετώπισιν καί αὐτῆς ταύτης τῆς Βαρκελώνος(Μέσιος τοῦ Ἀργεντίνου ἡγουμένου!). Τοῦ βασιλέως Ἀμφιλόχου φέροντος τό περιβραχιόνιον τοῦ ἀρχηγοῦ, ἔχων ὡς ἀκραίους ἐπιθετικούς τούς Καλυδωνίους ἥρωας Οἰνέα καί Μελέαγρον (τάχιστοι,ἱκανῶς προπαρασκευασθέντες εἰς κυνήγιον κάπρων!). Ὡς μέσον δέ ἀμυντικόν τοῦτον τόν γίγαντα Τίτορμον τόν Αἰτωλόν, ὅστις κατεβύθιζε τά ἐχθρικά πορθμεῖα ῥίπτων ἐπ’ αὐτοῖς ΑΤΜ τραπεζῶν πλήρη εὐρώ (ἀνθρώποισιν γάρ κακόν νόμισμ’ ἔβλαστε!), κατεσχεθέντα ὑπό τοῦ ΟΔΔΥ ὀχήματα, πυλῶνας τῆς ΔΕΗ, ὡς καί διώροφον οἰκίαν μετά ἀκαλύπτου μή δηλωθέντος(πλήν,ΕΝΦΙΑ τε καί λοιπῶν τελῶν πεπληρωμένων!).
Οὕτως ἀπετράπη ἡ εἰσβολή τῶν ἀλλοφρόνων τῶν κατοικούντων μεσημβρινῶς και ἀνατολικῶς πέραν του τοῦ Πατραϊκοῦ. Οἵτινες ἦσαν παλαιόθεν ἄνθρωποι μιαροί καί κακόδοξοι. Καί αὐτήν ταύτην τήν γλῶσσαν διαφθείρουσι λέγοντες τόν σουφλιμάν ὡς κοντοσούβλιον (πού κονταί ἔσοιντο αἱ ὦραι τῶν καί αἱ ἡμέραι τῶν!). Οὐ μή μόνον ταύτην τήν κατά τῆς γλώσσης διαφθοράν ἤ καί χειροτέραν ποιοῦσιν παραφράζοντες περιφραστικῶς λέγοντες εἰς τήν κατάψυξην ἤ καί (φεῦ!) εἰς τήν πλᾶζ! κατασπαταλῶντες ἀφρόνως φθόγγους, εἰσπνοάς καί ἐκπνοάς,ἀντί τῶν ὀρθῶν ζκατάψυξην(βαβαί!) και ζμπλᾶζ(παπαῖ!)ἀντιστοίχως, ἀγλαΐσματα λόγου λακωνίζοντος καί πρότυπα οἰκονομίας λεκτικῆς (Εἰ θεοί διαλέγονται τῇ τῶν Αἰτωλῶν καί Ἀκαρνάνων γλώττῃ χρῶνται !).
Αἱ πρός βορέαν καί ἀνατολικῶς κείμεναι περιοχαί κατάσπαρτοι ἀποκρήμνων καί δασωδῶν ὀρέων ἀδιαβάτων,φυλάσσονται καλῶς ὑπό εὐμεγέθων ἄρκτων καί πολυαρίθμους ἀγέλας ἀγρίων λύκων. Οὕτως καθίσταται ἀδύνατος πᾶσα συγκοινωνίαν μετά τῶν πέραν αὐτῶν κατοικούντων, ἀνθρώπων μαλθακῶν οἵτινες πίνουσιν τό τσίπουρον μετά γλυκανίσου!( ὡς τόν καῦκον ἔπιον οὕτως τόν νοῦν ἀπώλεσαν !)καί ἄλλα τοιαῦτα ἐμετικά πράττοντες.
Αἱ πρός τήν ἑσπερίαν ἀκταῖ περιβρέχονται ὑπό τοῦ Ἰονίου πελάγους. Εἰς βραχεῖαν ἀπόστασιν πλέει ἐπί τοῦ πελάγους μικρά ὁμάς νήσων, κατεχομένων καθ’ ὅλην τήν διάρκειαν τοῦ θέρους ὑπό Ἰταλῶν καί ἑτέρων ἀλλοτρίων. Ἐνίοτε σείονται ἐπαρκῶς ὑπό τοῦ Τιτᾶνος Ἐγκελάδου πρός συμμόρφωσιν τῶν ἀκτῶν καί διόρθωσιν τῶν τῆς ῥυμοτομίας σφαλμάτων. Οἱ κατοικοῦντες ἐπί τῶν νήσων ἀρκούντως ὁμόφρονες ἡμῶν τῶν εὐγενῶν Αἰτωλῶν καί Ἀκαρνάνων, πλήν ὅμως ἀντί τῆς ὁμιλίας ἀρέσκονται ὅπως ᾄδουσιν, συνοδείᾳ κιθαρῶν, ἐξ ἑσπερίας ὁρμωμένας μελωδίας!
Μικρά φυσική δίοδος, ἐν τῷ μέσῳ τῶν ὑπό τοῦ Ἰονίου περιβραχομένων ἀκτῶν καί τῶν πρός βορέαν ἀποκρήμνων ὀρέων ἑκατέρωθεν, τοῦ Μακρυνόρους καλούμενη, ἐνέχει κίνδυνον μέγαν συγχρωτισμοῦ μετά τῶν διαβιούντων εἰς μέρος καλούμενον Ἢπειρος. Πλήν φυλάσσεται καλῶς ὑπό ἐπιθετικῶν καί ὀπισθοφυλάκων ἀποσταλθέντων ὑπό Παναιτωλικοῦ, Παναμβρακικοῦ, Ναυπακτιακοῦ, ΑΕΜ καί ὁμοῦ τῆς ΕΠΣΝΑ. Διότι πέραν τῶν ὁρίων κατοικοῦσι ἄνθρωποι οὐτιδανοί καί πονηροί(σκόροδα τοῖς λέγεις,οὗτοι δέ κρόμμυα ἀποκρίνουσι!), περιπλέκοντες τούς ἀδαεῖς εἰς λεκτικά παίγνια, τόν ἀριθμόν ἐνενήντα παραλλάσσοντες, ἐνίοτε προφέροντες ἠνενήντα ἐνίοτε δέ ἠνηνήντα καί εἰς ἀπείρους ἐνδιαμέσους προφοράς καί ἐκφοράς. Οὕτως, ὑπογελῶντες, σκοτοῦσιν τόν νοῦν τῶν κανονικῶν ἀνθρώπων (τουτέστιν ἡμῶν τῶν Αἰτωλῶν καί Ἀκαρνάνων!)προκαλέσαντας τῶν σύγχυσιν καί εἰς ἑαυτούς τήν θυμηδίαν(πού ἐνενήντα πήχεις καταλήξοιεν τά ὀπίσθια τῶν ἀπό τήν ἐν τῇ Ἀπόκρεῳ πολυφαγίαν!).

Ὀμνύω ! Οὐ καταισχυνῶ οὐδ’ ἐγκαταλείψω τά ἱερά χώματα τῆς τῶν Αἰτωλῶν καί Ἀκαρνάνων γῆς,τήν ἐξανθήσασαν τά ἄνθη τά μυρίπνοα. Ἀμυνῶ δέ καί ὑπέρ ἱερῶν καί ὁσίων καί μόνος καί ὁλομόναχος. Καί οὐκ ἐπιτρέψω τό στενόν Ρίου Ἀντιρρίου γεφυρούντων μηδέ τήν πρός βορέαν δίοδον διανοιγόντων(τάς τρίχας τῶν κεφαλῶν ἡμῶν καταβαλούντων ὑπέρ τῶν διοδίων!). Καί τήν πολυθαύμαστον πατρίδα οὐκ ἐλάσσω παραδώσω καί ἱερά τά πάτρια τιμήσω. Ἲστορες τούτων Ἀμφίλοχος βασιλεύς(μετά τῶν Κυανῶν Κακῶν Παίδων!), Τίτορμος ὁ Αἰτωλός(μετά τοῦ Πανέτου ποιοῦντος τήν νῆσσαν!), Μελέαγρος ὁ Καλυδώνιος(τοῦ κάπρου φονευθέντος!), Σταύρος ἐκ Σαρδηνίων(πεζῇ ὁρμώμενος!), Στελάρας ὁ κύριος(Φιλεῖς με;!!!). ]]

Ζητώ συγγνώμη από όσους, ξεγελασμένοι ίσως από τον τίτλο, αρχικά πίστεψαν ότι κάτι θα μάθουν ή ότι κάτι σοβαρό θα διαβάσουν(βαριέμαι να γράφω όλο σοβαρά!). Η γλώσσα του κειμένου, ”μασκαρεμένη” κι αυτή σε αρχαία, νομίζω ότι δεν δυσκόλεψε όσους λίγο αγαπάνε το διάβασμα, ακόμη και αν(όπως κι εγώ)ούτε φιλόλογοι είναι ούτε γνωρίζουν καλά τις παλιότερες μορφές της γλώσσας μας(της ίδιας, πάντως, γλώσσας με αυτή που μιλάμε και σήμερα). Το δήθεν αρχαίο χειρόγραφο μετετράπη δύσκολα σε πολυτονικό, καθώς ο υπολογιστής μου δεν υποστηρίζει το συγκεκριμένο σύστημα, νομίζω όμως ότι άξιζε τον κόπο(η μεταρρύθμιση σε μονοτονικό σύστημα ήταν απολύτως απαραίτητη, η αισθητική ανωτερότητα του πολυτονικού, όμως, είναι αδιαμφισβήτητη). Η αρχαία έχθρα μεταξύ Αιτωλών και Ακαρνάνων, σ’ αυτό το κείμενο, χάθηκε, όπως χάθηκαν εκείνα τα αρχαία σύνορα που τους χώριζαν, όπως θα χαθούν, κάποτε, όλα τα σύνορα που χωρίζουν τους ανθρώπους και τα μόνα σύνορα που θα μείνουν θα είναι αυτά που χωρίζουν τη Γη με τους κόσμους πέρα από την ατμόσφαιρά της. Εύχομαι σε όλους καλές Απόκριες και καλή Σαρακοστή.

Μ.Β.

Έντυπη έκδοση 235

Αφήστε ένα σχόλιο

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*