Το κράτος των Ελλήνων

Το κράτος των Ελλήνων

Ποιο είναι σήμερα, πώς λειτουργεί και ποιο αξίζει στους Έλληνες , κυρίως όμως, πώς μπορεί να επιτευχθεί αυτό.
Του Ευθυμίου Ιωάννου Κακκαβά
Κορυφαίο θέμα, για το οποίο θα προσπαθήσω να διατυπώσω τις προσωπικές μου απόψεις και θέσεις, που εκφράζει η ταπεινή μου γνώμη, στηριζόμενη στο καθήκον κάθε Έλληνα με ιδιαίτερα αισθήματα πατριωτισμού, αλλά και στην εμπειρία που διαθέτει για αυτό.
Κατ’ αρχήν ο σεβασμός στην πραγματικότητα, δεν επιτρέπει την αλλοίωση αυτής με υπερβολές ή εκπτώσεις ούτε κατ’ ελάχιστον, ανεξάρτητα ποιους αφορά, γι’ αυτό αποτελεί το δραστικό φάρμακο θεραπείας και βελτίωσης, που εξυπηρετούν το καλώς νοούμενο συμφέρον του κοινωνικού συνόλου.
Με δεδομένο ότι το παρελθόν αποτελεί ιστορία που είναι αναγκαίο και χρήσιμο να γνωρίζουμε και το παρόν διδάσκει για ένα καλύτερο μέλλον, θα ξεκινήσω από το ποιο είναι το παρόν, ποια τα αίτια και υλικά σύστασης αυτού και ποίων η επίδραση και σε ποιο βαθμό συντέλεσε στη δημιουργία του.
Το παρόν εμφανίζεται με τη ρεαλιστική και προσήκουσα απάντηση στο γενικό ερώτημα, αν το σημερινό ελληνικό κράτος λειτουργεί στα πλαίσια των αρχών και χαρακτηριστικών ενός σύγχρονου Κράτους Δικαίου και σε ποιο βαθμό.
Ασφαλώς, κατά κοινή ομολογία η απάντηση είναι πολλαπλώς αρνητική, αλλά και κανείς σχεδόν δε δέχεται ότι πταίει και ο ίδιος ή τουλάχιστον στο βαθμό που πράγματι πταίει.
Η αλήθεια είναι ότι υπαίτιοι είναι όλοι, αλλά σε διαφορετικό βαθμό και για διαφορετικούς λόγους.
Οι κυρίως υπαίτιοι και στο μέγιστο βαθμό είναι οι ασκούντες διαχρονικά τη νομοθετική και εκτελεστική εξουσία πολιτικοί, γιατί δεν εκδήλωσαν έμπρακτα την απαιτούμενη προς βελτίωση βούληση, φοβούμενοι κυρίως το περιβόητο πολιτικό κόστος που θα τους στερούσε την καρέκλα της εξουσίας, αλλά θα τους προίκιζε με τιμή και δόξα για προσφορά στην Πατρίδα και το Λαό της.
Η ιστορία όμως θα τους κρίνει όχι με βάση το χρόνο παραμονής τους στην εξουσία, αλλά με βάση το θετικό έργο που πρόσφεραν στο λαό και ιδιαίτερα αρνητικά για ό,τι καλό παρέλειψαν να πράξουν αν και είχαν τις ικανότητες και δυνατότητες προς τούτο. Όταν στερούνται αξιόλογου θετικού έργου, ως προϊόν της ασυνέπειας λόγων –υποσχέσεων- και έργων από οποιαδήποτε θέση κυβέρνησης ή αντιπολίτευσης , σε συνάρτηση με τη διορατικότητα που διαθέτουν για τις δυνατότητες εκτέλεσης του εφικτού, που εξυπηρετεί τις ανάγκες και συμφέροντα του κοινωνικού συνόλου στα πλαίσια της νομιμότητας, ισότητας, αξιοκρατίας και δικαιοσύνης, προτιμούν να καταγγέλλουν το αρνητικό ή ζημιογόνο έργο των πολιτικών αντιπάλων τους και ενίοτε χωρίς επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, για να αποδείξουν ότι οι καταγγέλλοντες είναι περισσότερο ικανοί και χρήσιμοι των καταγγελλομένων, με συνέπεια οι πολίτες ως ψηφοφόροι να αναγκάζονται να ψηφίζουν τους ολιγότερον κακούς ή επικίνδυνους, αφού στερούνται της δυνατότητας να επιλέξουν τον καλύτερο μεταξύ πλειόνων καλών.
Το πολιτικό κόστος που παρεμποδίζει κάθε προσπάθεια για βελτίωση, ενισχύεται περαιτέρω από την αρνητική στάση της αντιπολίτευσης διαχρονικά σε κάθε θετικό μέτρο της κυβέρνησης που προβληματίζεται και διστάζει, γιατί γνωρίζει ότι οι θέσεις αμφοτέρων δεν αξιολογούνται σωστά από τους ψηφοφόρους στην κάλπη που εσφαλμένα επηρεάζονται από τα προσκαίρως ευχάριστα που εκφράζει ο άκρατος λαϊκισμός, έναντι των μακροχρονίως ωφέλιμων για το κοινωνικό σύνολο, υπέρ του οποίου πρέπει να υποχωρεί το ατομικό συμφέρον.
Αντίθετα η ώριμη σκέψη και απόφαση των ψηφοφόρων για όλα τα ανωτέρω θα είχε έμμεσα ευνοϊκά αποτελέσματα προς στο καλύτερο.
Έτσι γίνεται εμφανής και ορατή η συνευθύνη των πολιτών των οποίων η ως άνω συμπεριφορά δεν συμβιβάζεται με την υψηλή αποστολή που τους αναθέτει η διάταξη του άρθρου 1 του Συντάγματος η οποία ορίζει ότι: << Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό – Λαϊκή Κυριαρχία- υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους και ασκούνται, όπως ορίζει το Σύνταγμα>>
Επίσης, η ορθή και σωστή αξιολόγηση από τους ψηφοφόρους των όσων γνωρίζουν και οφείλουν να γνωρίζουν για κάθε κόμμα και πολιτικό και η αντίστοιχη προς αυτά συμπεριφορά τους, θα οδηγούσε έμμεσα σε αλλαγή πορείας, συνεργασίας και αλληλοκατανόησης σε διακομματικό επίπεδο για ό,τι συμφέρει το Έθνος και το Λαό, γιατί κανένας δεν μπορεί να ισχυρισθεί ότι κατέχει το αλάθητο του πάπα σε όλα και ότι μόνο αυτός αγαπά την πατρίδα και θέλει το καλό της.
Είναι αδιανόητο και αδικαιολόγητο για τους υγιώς σκεπτόμενους και νομοταγείς πολίτες, να βλέπουν και να διαπιστώνουν, ότι όλοι οι πολιτικοί συμφωνούν μόνο σ’αυτά που τους αφορούν και διατηρούν προνόμια, απολαβές, το καταραμένο ρουσφέτι για εξαγορά ψήφων και τον περιβόητο νόμο περί ευθύνης υπουργών που διαφοροποιεί αυτούς από τους άλλους πολίτες, τόσο ως προς τη διαδικασία ποινικής δίωξης, όσο και ως προς το χρόνο παραγραφής των ποινικών αδικημάτων, ενώ διαφωνούν σχεδόν πάντα, σε όλα τα άλλα.
Αν συμφωνούσαν σ’ αυτά που πρέπει και εξυπηρετούν το καλώς νοούμενο συμφέρον των πολιτών αδιακρίτως, στα πλαίσια της νομιμότητας, ισότητας και ίσης μεταχείρισης, αξιοκρατίας και δικαιοσύνης, δίκαιης κατανομής βαρών, δικαιωμάτων και υποχρεώσεων, τότε θα βαθμολογούνταν ομοίως και θα αξιολογούνταν για τις υπόλοιπες δράσεις ή παραλείψεις που θα αναδείκνυαν τις διαφορές υπεροχής, οπότε, δεν θα αδικούνταν ούτε οι πολιτικοί, ούτε οι πολίτες.
Η πολυνομία έργο και αυτό των πολιτικών, αποτελεί αρνητικό παράγοντα για την εύρυθμη λειτουργία του κράτους, όταν μάλιστα οι νόμοι περιέχουν σκόπιμες ασάφειες ή φωτογραφικές διατάξεις ή άσχετες διατάξεις με το αντικείμενο που ρυθμίζει ο νόμος, των οποίων το περιεχόμενο εγγίζει ενίοτε τα όρια του κειμένου των κυρίων διατάξεων, γι’ αυτό ο τίτλος του νόμου συμπληρώνεται με τη φράση <<…και άλλες διατάξεις>>.
Η αρνητική αυτή επίδραση ενισχύεται, όταν συνυπάρχει με υπηρεσιακή ανεπάρκεια εκείνων που καλούνται να τους ερμηνεύσουν και να τους εφαρμόσουν γιατί το προσόν διορισμού τους, δεν ήταν όπως έπρεπε η αξιοκρατική επιλογή τους, με ευθύνη των πολιτικών.
Η κορυφαία ευθύνη των πολιτικών, οφείλεται στη δομή και λειτουργία της εν ευρεία εννοία δημόσιας διοίκησης, την οποία έκτισαν με υλικά ανάξια της υψηλής αποστολής της, μέσω της οποίας εκδηλώνεται κάθε δράση του κράτους, πλην εκείνων της νομοθετικής και δικαστικής λειτουργίας, αλλά και στον εναγκαλισμό και εξάρτηση της δημόσιας διοίκησης από την πολιτική εξουσία, για δικούς της λόγους.

Ευθύνες των οργάνων της δημόσιας διοίκησης
Υπαίτια για την υφισταμένη κατάσταση, είναι στο μέτρο που τους αναλογεί και τα όργανα της εν ευρεία εννοία δημόσιας διοίκησης, δηλαδή οι υπάλληλοι του στενού και ευρύτερου δημόσιου τομέα που περιλαμβάνει και τα ΝΠΔΔ και δημόσιους οργανισμούς και επιχειρήσεις, για τους κατωτέρω αναφερόμενους λόγους :
α. –Δεν καταβάλλουν συνήθως ως οφείλουν τη δέουσα προσπάθεια και εργασία για την αναζήτηση της εφαρμοστέας κατά περίπτωση διάταξης νόμου και την ορθή ερμηνεία αυτής.
β. –Κατά παρέκκλιση της υψηλής αποστολής τους για την παροχή στους πολίτες καλύτερων κατά το δυνατόν υπηρεσιών ποιοτικά και ποσοτικά χωρίς διακρίσεις ή ανταλλάγματα, δυστυχώς χρησιμοποιούν σε αρκετές περιπτώσεις, τη δοτή σ’αυτούς άσκηση δημόσιας εξουσίας με τις δυνατότητες που έχει, προς ίδιον όφελος, δηλαδή παρέχουν με αντάλλαγμα το γνωστό φακελάκι, αυτό που δεν ανήκει σε αυτούς, σε μη δικαιούχους κατά νόμον, με δυσμενείς συνέπειες και επιπτώσεις για το δημόσιο, το κοινωνικό σύνολο και τους νόμιμους δικαιούχους που στερούνται αυτό που δικαιούνται.
γ. –Η εξασφάλιση της θέσης τους, λόγω της μονιμότητας που τους παρέχει το Σύνταγμα σε διάκριση μάλιστα άλλων εργαζομένων του ίδιου κράτους, σε συνδυασμό με την μη εφαρμογή συστήματος αξιολόγησης των υποψηφίων προς διορισμό, ούτε αντίστοιχου αξιόπιστου συστήματος υπηρεσιακής εξέλιξης αυτών, αλλά και η μη σύνδεση της αμοιβής με την εργασία με μετρήσιμο και πρόσφορο τρόπο, μέσω της παροχής κινήτρων και αντικινήτρων, εξαφάνισαν κάθε άμιλλα για αυξημένη εργασία και απόδοση, αφού ό,τι και αν κάνεις τον ίδιο μισθό θα πάρεις. Η διατήρηση των ανωτέρων θα έχει περαιτέρω καταστροφικές συνέπειες, γιατί φυσικό είναι να καμφθεί σταδιακά η αντοχή των ευσυνείδητων και επιμελών και να γίνουν και αυτοί σαν τους άλλους.
δ. –Η εμφανής και εκτεταμένη υπηρεσιακή ανεπάρκεια δυστυχώς πολλών υπαλλήλων της δημόσιας διοίκησης, αποτελεί βασικό αρνητικό παράγοντα στην εκπλήρωση της αποστολής του κράτους. Αυτό αδικεί παράνομα τους πολίτες και η αδικία δύναται να αποκατασταθεί μόνο αν προσβληθούν οι διοικητικές πράξεις ενώπιον των διοικητικών δικαστηρίων, γιατί εκεί το μέγιστο ποσοστό αυτών ακυρώνονται ως παράνομες, όπως έχει διαπιστωθεί. Η ταλαιπωρία όμως και η σχετική δαπάνη που προκαλεί τούτο, είναι ανεπίτρεπτη και αδικαιολόγητη.
Ευθύνες των πολιτών
Ευθύνες έχουν και οι πολίτες, όταν προτάσσουν το ατομικό συμφέρον έναντι του γενικότερου συμφέροντος που αφορά όλους.
Αυτό εκδηλώνεται στη πράξη, όταν κάποιος απαιτεί ό,τι δεν δικαιούται κατά νόμον και το χειρότερο αν αυτό το δικαιούται κατά νόμον κάποιος άλλος. Μεγαλύτερη ευθύνη έχει ο πολίτης αν για τον ίδιο λόγο, δεν ψηφίζει στην κάλπη το κόμμα και πολιτικό που κατά την ορθή κρίση του είναι ο πιο ικανός και αξιόπιστος για προσφορά στο λαό, στα πλαίσια της νομιμότητας, ισότητας, αξιοκρατίας και δικαιοσύνης προς κάθε κατεύθυνση και αποδέκτη.
Ευθύνες έχουν οι πολίτες αν κάθονται στον καναπέ αδιάφοροι και αδρανείς για ό,τι παράνομο και παρανομούντες αδιακρίτως γνωρίζει κάποιος και δεν αντιδρά με νόμιμο και πρόσφορο τρόπο, επειδή δεν βλάπτει μόνο τον ίδιο, αλλά άλλους μεταξύ των οποίων είναι και ο ίδιος, ως συνδικαιούχος των εσόδων του κρατικού προϋπολογισμού, που επιβαρύνεται από παράνομες πράξεις ή παραλείψεις χωρίς τιμωρία και αποκατάσταση των ζημιών, ακόμα και από εκείνους που καταστρέφουν δημόσια περιουσία που ανήκει στο λαό.
Αντίθετα, δικάζουν εύκολα με τη φαντασία τους στα καφενεία κάποιους, σαν δικαστές που έχουν μπροστά τους τα στοιχεία της δικογραφίας και τους μάρτυρες.
Βαρύτερες ευθύνες έχουν αν δεν εκπληρώνουν πλήρως και έγκαιρα όλες τις κατά νόμον υποχρεώσεις τους και ιδιαίτερα τις φορολογικές, όταν μάλιστα δεν οφείλεται τούτο σε οικονομική αδυναμία, με συνέπεια τα ελλείποντα έσοδα να αναπληρώνουν οι νομοταγείς πολίτες, έμμεσα μέσω του κρατικού προϋπολογισμού και παράλληλα οι ίδιοι ως άνω που δεν πληρώνουν, διαμαρτύρονται συνήθως για ελλείψεις παροχής υπηρεσιών από το κράτος που απαιτούν δαπάνες στις οποίες δεν συμβάλλουν.
Ευθύνες υπάρχουν για κάθε μη σύννομη πράξη ή παράλειψη, ιδιαίτερα μάλιστα όταν ζητούν απαλλαγή από κυρώσεις που προβλέπει ο νόμος για παραβατικές συμπεριφορές.
Είναι αδιανόητο και παράλογο για ένα έξυπνο λαό να ενεργεί παράνομα ακόμα και σε βάρος της ζωής του και να συγκαταλέγεται μεταξύ των πρώτων στα βλαπτικά(κάπνισμα, τροχαία κλπ) και μεταξύ των τελευταίων στα επωφελή.
Ευθύνη έχουν και τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, όταν τη δύναμη που διαθέτουν στη διαμόρφωση της κοινής γνώμης, δεν την αξιοποιούν πάντοτε και στο βαθμό που πρέπει, προς το καλώς νοούμενο συμφέρον των αποδεκτών των υπηρεσιών τους, στο οποίο οδηγεί μόνο η ακριβής, ανόθευτη και διασταυρούμενη με την πραγματικότητα είδηση.
Ποιο κράτος θέλουμε και μας αξίζει και τι χρειάζεται και πρέπει να κάνουμε γι΄ αυτό.
Αυτό το κράτος που μας αξίζει πρέπει να έχει τα χαρακτηριστικά του ευνομούμενου Κράτους Δικαίου που ανήκει σε όλους , υπάρχει για όλους ισοδύναμα και δίκαια και το αποδεικνύει στην πράξη, ως προς τα δικαιώματα και υποχρεώσεις που αντιστοιχούν στο παίρνω, δίνω. Θεωρώ ότι αυτή είναι η απάντηση όλων πλην εκείνων που αγαπούν και ενδιαφέρονται μόνο για τον εαυτό τους.
Από την κατά τα άνω συνοπτική- δειγματοληπτική περιγραφή των αιτίων και υπαιτίων για τη δομή και λειτουργία του σημερινού κράτος, σε συνδυασμό με τις ευθύνες αυτών, προκύπτει η παθογένεια στο μεγαλείο της και η συνταγή περί των ληπτέων μέτρων για την ανατροπή των κακώς κειμένων και τα απαιτούμενα υλικά για την αναδόμηση του κράτους και την εύρυθμη λειτουργία αυτού.
Αυτά που απαιτούνται για την επιτυχία των ανωτέρω στόχων, είναι η πολιτική βούληση, και η αξιοποίηση και χρήση της ηλεκτρονικής τεχνολογίας. Χρήσιμη θα είναι και η συναίνεση και αποδοχή των υγιών σκεπτομένων.
Ευνοούμενο Κράτος Δικαίου θεωρείται εκείνο που έχει τα εξής χαρακτηριστικά :
α) λειτουργεί νοικοκυρεμένα – υποδειγματικά στα πλαίσια της νομιμότητας, ισότητας, διαφάνειας και δικαιοσύνης β) είναι αντιγραφειοκρατικό κατά το δυνατόν, ευέλικτο , λειτουργικό, αποτελεσματικό και εκπληρώνει την υψηλή αποστολή του, που είναι η ταχεία , απρόσκοπτη, χωρίς ανταλλάγματα ή διακρίσεις, παροχή το ταχύτερο δυνατό καλύτερων υπηρεσιών ποιοτικά και ποσοτικά στους πολίτες με το μικρότερο κατά το δυνατό κόστος , γ) κατανέμει τα δημόσια βάρη δίκαια και αναλογικά προς την υπαρκτή φορολογητέα ύλη εκάστου και εισπράττει τα έσοδα του με αξιόπιστο και αποτελεσματικό μηχανισμό και όργανα, δ)καταρτίζει και εφαρμόζει στην πράξη κατάλληλες πολιτικές και μέτρα, που συνδέουν με τον πιο πρόσφορο και δίκαιο τρόπο την αμοιβή με την εργασία και την απόδοση, καθώς και τον εξορθολογισμό των δαπανών σε σχέση με τις εκάστοτε δυνατότητες και την αναγκαιότητα αυτών, όταν και όπου πρέπει, ώστε και το τελευταίο ευρώ να φθάνει στον πραγματικά δικαιούχο και να αποφεύγονται οι σπατάλες , ε)προσλαμβάνει με αξιοκρατικό και διαφανή τρόπο το αναγκαίο προσωπικό , κατανεμημένο κατά υπηρεσία με βάση τις εκάστοτε ανάγκες αυτής και αξιολογούμενου για την εξέλιξή του με τον ίδιο ως άνω τρόπο και στ) εξασφαλίζει αξιόπιστο και αποτελεσματικό μηχανισμό και όργανα για την συστηματική παρακολούθηση εφαρμογής όλων των ανωτέρω και την τιμωρία των παραβατικών.
Η ανατροπή των κακώς κειμένων που δημιούργησαν τη σημερινή κατάσταση λειτουργίας του κράτους, απαιτεί ισχυρή πολιτική βούληση πλειόνων του ενός κομμάτων, γιατί τότε εξανεμίζεται το πολιτικό κόστος και ευκολότερα αποφασίζονται οι απαιτούμενες μεταβολές, μεταρρυθμίσεις και νέες ρυθμίσεις, με ευρύτερη απήχηση και αποδοχή από το κοινωνικό σύνολο, για την επιτυχία των στόχων και σκοπών.
Η όλη προσπάθεια πρέπει να ξεκινήσει με την κατάργηση, τροποποίηση των συνταγματικών διατάξεων ή θέσπιση νέων, τις οποίες η σημερινή πραγματικότητα και εμπειρία καθιστά αναγκαίες και αποτελούν οδηγό για την ασφαλή και αποτελεσματική πορεία του κοινού νομοθέτη.
Αυτές, μεταξύ άλλων είναι : Οι ρυθμίσεις που εξασφαλίζουν πολιτική και οικονομική σταθερότητα, ως αναγκαίες προϋποθέσεις για την αξιοπιστία της χώρας σε διεθνές επίπεδο, που προσελκύουν επενδύσεις μέσω των οποίων αυξάνεται η απασχόληση με αντίστοιχη μείωση της ανεργίας πληγής για τους οικονομικά ασθενέστερους και αυξάνεται το εθνικό προϊόν, δηλαδή την πίττα για τη διανομή της σε μεγαλύτερα κομμάτια.
Αναφέρω τα κατωτέρω χαρακτηριστικά παραδείγματα που αφορούν είτε την πολιτική και οικονομική σταθερότητα, είτε τη διάκριση των εξουσιών, είτε την ποιότητα της δημοκρατίας και των παρεχομένων υπηρεσιών στους πολίτες, που μαρτυρούν πόσο αναγκαία είναι η κατάργηση ή τροποποίηση ισχύουσας συνταγματικής διάταξης ή η θέσπιση νέας.
Η συνταγματική διάταξη που ορίζει τα της εκλογής του προέδρου της Δημοκρατίας, παρέχει τη δυνατότητα αξιοποίησης αυτής για πολιτική σκοπιμότητα, με συνέπεια τη βίαια διακοπή της θητείας της Βουλής.
Επίσης, αν ο πρόεδρος της Δημοκρατίας εκλεγόταν απευθείας από το εκλογικό σώμα και με αυξημένες αρμοδιότητες του προέδρου επιλεγμένες που ενισχύουν το κύρος του θεσμού και εξασφαλίζουν τη σταθερότητα λειτουργίας του κράτους, θα απέτρεπαν τους κινδύνους από πολιτικές μεταβολές ή σκοπιμότητες.
Η εκτεταμένη χρήση της συνταγματικής διάταξης για την έκδοση υπουργικών αποφάσεων της πολιτικής εξουσίας με νομοθετικό περιεχόμενο και χωρίς προσδιορισμό των συγκεκριμένων εξαιρετικών περιπτώσεων και προϋποθέσεων , δεν συνάδει με την αρχή της διάκρισης των εξουσιών.
Το ίδιο ισχύει για τον διορισμό από την πολιτική εξουσία των προέδρων των ανώτατων δικαστηρίων, αντί της εκλογής αυτών από εκλεκτορικό σώμα του χώρου της ή κατ΄άλλον τρόπον που ήθελε αποφασίσει ο ίδιος χώρος.
Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία και βαρύτητα στο χώρο της δικαιοσύνης, λόγω του σεβασμού στην ανεξαρτησία αυτής, για να αποδεικνύει στην πράξη ότι πράγματι είναι το φρούριο της Δημοκρατίας για την απονομή του δικαίου εκεί που ανήκει και την αποτελεσματική προστασία των αδικουμένων. Για τους ίδιους λόγους, πρέπει από αξιόπιστο μηχανισμό και όργανο να ελέγχεται η οποιαδήποτε παρέμβαση ή και όχληση στο έργο απονομής της δικαιοσύνης, από οποιονδήποτε και καθ΄ οιονδήποτε τρόπον και να τιμωρείται ο υπαίτιος.
Η πολιτική εξουσία πρέπει να περιορίζεται και να μεριμνά μόνο για την εξασφάλιση των υποδομών και προϋποθέσεων για την απρόσκοπτη απονομή της δικαιοσύνης στον εύθετο χρόνο και να υλοποιεί τις σχετικές περί τούτων προτάσεις της διοίκησης της δικαιοσύνης.
Με δεδομένο ότι η συνολική δράση του κράτους, πλην εκείνης που αφορούν τη νομοθετική και δικαστική λειτουργία, εκδηλώνεται μέσω της εν ευρεία εννοία δημοσίας διοίκησης, η οποία είναι εξαρτώμενη από την πολιτική- εκτελεστική – εξουσία, για να ανταποκριθεί επιτυχώς στην υψηλή αποστολή της, απαιτείται με συνταγματική διάταξη να απαλλαγεί από την εξάρτηση αυτή και να κατοχυρωθεί πλήρως η αυτοτέλεια αυτής στη διοίκηση και λειτουργία της.
Ο συνταγματικός νομοθέτης πρέπει να ορίζει τα της αυτοτέλειας της δημόσιας διοίκησης και της άρσης των αιτίων που την κατέστησαν ανάξια της αποστολής της, μεταξύ των οποίων η αναξιοκρατία στο διορισμό και εξέλιξη των υπαλλήλων της και οι καθοιονδήποτε τρόπο παρεμβάσεις. Για τον ίδιο λόγο πρέπει να αντικατασταθεί η συνταγματική διάταξη περί μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων , με άλλη που θα καθιστά ανέφικτη την απομάκρυνση υπαλλήλου για εξωυπηρεσιακούς λόγους, με πολιτική ή άλλη σκοπιμότητα.
Για τους αναφερόμενους ανωτέρω λόγους πρέπει να καταργηθεί και η συνταγματική διάταξη που στηρίζεται ο νόμος περί ευθύνης υπουργών.
Θεωρώ, ότι με συνταγματική διάταξη πρέπει να στερείται ο κοινός νομοθέτης της δυνατότητας αποφυλάκισης βαρυποινιτών εγκληματιών για την αποσυμφόρηση των φυλακών, οι οποίοι συνεχίζουν την εγκληματική τους δράση σε βάρος της κοινωνίας και δεν αποτρέπει άλλους υποψηφίους εγκληματίες.
Το πρόβλημα της αποσυμφόρησης των φυλακών μπορεί να αντιμετωπισθεί με την οικειοθελή μεταφορά ελαφροποινιτών για συγκεκριμένες κατηγορίες αδικημάτων, σε αγροτικές φυλακές, με κίνητρο τη μείωση των ποινών. Εξετασταίον, αν η μείωση της ποινής πρέπει να συνδεθεί και με την παροχή εργασίας υπέρ του δημοσίου, από τον φυλακισμένο στις αγροτικές φυλακές.
Αναγκαία είναι η ευρεία χρήση της ηλεκτρονικής τεχνολογίας.
Θεωρώ, ότι ήλθε η ώρα να αξιοποιηθούν οι απεριόριστες δυνατότητες που έχει η χρήση της ηλεκτρονικής τεχνολογίας, για το καλό της πατρίδας και του λαού της.
Και τούτο, γιατί καθίσταται απολύτως αναγκαία η χρήση της σημερινής τεχνολογίας, για την απόδοση του επιθυμητού αποτελέσματος των όποιων αποφάσεων, μεταβολών, μεταρρυθμίσεων, πολιτικών και μέτρων και επίτευξη του στόχου της δημιουργίας δηλαδή του κατά τα άνω ευνομούμενου Κράτος Δικαίου.
Η εφαρμοστέα μέθοδος πρέπει να ξεκινήσει με την απογραφή όλων των Ελλήνων σε ενιαίο μητρώο, με αποκλειστικά ατομικό κωδικό αριθμό εκάστου, ο οποίος θα είναι αναγκαίος για την διεκδίκηση οιουδήποτε δικαιώματος ή εκπλήρωση οιασδήποτε υποχρέωσης, ο οποίος κωδικός αριθμός μετά το θάνατο του φέροντος αυτόν, δεν θα μεταφέρεται σε άλλο άτομο.
Κατά τη γνώμη μου το μητρώο πρέπει να περιέχει κυρίως τα εξής στοιχεία:
Την ημερομηνία γέννησης του ατόμου, τον τόπο γέννησης, του δήμου του οποίου είναι δημότης, τον ατομικό κωδικό αριθμό του μητρώου και εκείνον του ή της συζύγου αν είναι έγγαμος και των τέκνων, τον τίτλο σπουδών και το έτος κτήσης και το εκπαιδευτήριο, που εργάζεται από πότε και ποιές οι ετήσιες καθαρές αποδοχές του από κάθε εργασία, με υποχρέωση του εργοδότη να αναγράφει στον τίτλο πληρωμής του δικαιούχου τον κωδικό αριθμό εγγραφής του στο ανωτέρω μητρώο, το ετήσιο καθαρό εισόδημα από κάθε πηγή προέλευσης χωριστά, τα περιουσιακά του στοιχεία σε ακίνητα ή κινητά, με αυστηρές κυρώσεις αστικές και ποινικές κατά του υποχρέου για παραλείψεις ή ανακριβή στοιχεία.
Σε κάθε εγγεγραμμένο στο μητρώο πρέπει να σημειώνεται ίδιο χαρακτηριστικό γνώρισμα προς διαπίστωση αν είναι υπόχρεος για υποβολή δήλωσης πόθεν έσχες, αν έχει καταδικασθεί για κάποιο εκ των αδικημάτων που αποτελεί κώλυμα διορισμού στο δημόσιο τομέα και αν έχει εκπληρώσει τις στρατιωτικές υποχρεώσεις του ή έχει απαλλαγεί τούτων νομίμως για τον ίδιο ως άνω λόγο, αν είναι άνεργος, από πότε και αν λαμβάνει επίδομα ανεργίας σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΑΕΔ, αν είναι πολύτεκνος και παίρνει επίδομα, αν είναι φτωχός ή πλούσιος με βάση τα όρια συνολικού εισοδήματος από κάθε πηγή που ορίζει ο νόμος και κάθε άλλο χαρακτηριστικό γνώρισμα που ήθελε χρειασθεί.
Η επιλογή του ασφαλέστερου και εγγυημένου τρόπου εγγραφής των στοιχείων στο μητρώο και των υπόχρεων προς τούτο ανά κατηγορία στοιχείων, καθώς και για κάθε μεταβολή ή προσθήκη στοιχείων ή εγγραφή ή διαγραφή κάποιου λόγω γέννησης ή θανάτου αντίστοιχα, αποτελεί κυρίαρχη νομοθετική ρύθμιση.
Το μητρώο πρέπει να συνοδεύει και το περιεχόμενο των σχετικών περί αυτού διατάξεων και εκείνων του νόμου περί προστασίας προσωπικών δεδομένων, με παράλληλη ενημέρωση περί τούτων, όλων των αρμοδίων που θα έχουν πρόσβαση στο μητρώο.
Αυτή είναι εγγυημένη μέθοδος για την επιτυχία κάθε στόχου, πολιτικής ή μέτρου, με πλήρη ενημέρωση επί των στοιχείων, που είναι αναγκαία για το απαιτούμενο κόστος και το εφικτό του στόχου.
Περιγράφω κατωτέρω συγκεκριμένα θεαματικά αποτελέσματα που δύνανται να επιτευχθούν με την κατά τα άνω χρήση της ηλεκτρονικής τεχνολογίας.
-Υποπολλαπλάσιο του σημερινού προσωπικού στο δημόσιο τομέα, θα είναι το απαιτούμενο εφεξής με μεγαλύτερη απόδοση ποιοτικά και ποσοτικά, με αντίστοιχο περιορισμό του κόστους του κράτους και απελευθέρωση σταδιακά δυνάμεων για απασχόληση με παραγωγική εργασία στον ιδιωτικό τομέα και κατ΄εξοχήν στον αγροτικό και κτηνοτροφικό τομέα με συγκριτικά πλεονεκτήματα στη χώρα μας σε συνδυασμό με ελκυστικές περί τούτο πολιτικές που θα ανατρέψουν τη σχέση του ισοζυγίου εισαγωγών- εξαγωγών. Καλός είναι ο αγώνας για την προστασία της ελληνικής φέτας, αλλά πρέπει να συνδυασθεί με την παραγωγή φέτας. Ίσως, η μη χρήση της ηλεκτρονικής τεχνολογίας να οφείλεται, στο ότι η χρήση αυτής θα πολλαπλασίαζε το παραγόμενο έργο και θα περιόριζε ως άνω το απαιτούμενο προσωπικό στο δημόσιο, πράγμα που δεν θα ήθελαν προφανώς οι πολιτικοί.
-Θεαματική θα είναι η αύξηση των εσόδων του κράτους που θα επιτρέψει τη βελτίωση της κοινωνικής πολιτικής με παράλληλη φορολογική ελάφρυνση των μέχρι σήμερα υπερφορολογούμενων, τα λεγόμενα υποζύγια.
-Η δυνατότητα παροχής των ανωτέρω αποτελεσμάτων, οφείλεται στο γεγονός ότι με το πάτημα ενός κουμπιού σε γραφείο, θα παρέχεται οποιαδήποτε χρήσιμη πληροφορία, για τον εντοπισμό του δικαιούχου συγκεκριμένης παροχής ή υποχρέου πληρωμής, μέσω αποτελεσματικού σχετικού μηχανισμού. Την επιτυχία των ανωτέρω στόχων, περιορισμού του κόστους λειτουργίας του κράτους και αύξησης των εσόδων αυτού, εγγυάται, αφενός η άμεση διάθεση των προς τούτο απαιτουμένων στοιχείων και αφετέρου η δυνατότητα διασταύρωσης των στοιχείων με τις πηγές προέλευσης αυτών. Με τον ίδιο ως άνω τρόπο και κατάλληλη νομοθέτηση θα σταματήσει η σοβαρή απώλεια εσόδων του κράτους, λόγω απόκρυψης εσόδων ελλήνων μέσω της λειτουργίας των off-shore εταιρειών.
Με την εφαρμογή της ηλεκτρονικής τεχνολογίας θα ανατραπούν τα κακώς κείμενα με ευνοϊκά αποτελέσματα ως κατωτέρω:
-Θα σταματήσει η καταβολή μισθών σ΄αυτούς που δεν χρειάζονται και αντίστροφα θα ενισχυθεί η ποιότητα και ποσότητα των παρεχομένων υπηρεσιών στους πολίτες.
-Θα σταματήσει η καταβολή συντάξεων σε μη δικαιούχους ακόμα και για αποβιώσαντες πριν είκοσι χρόνια.
– Θα σταματήσει η καταβολή επιδομάτων τυφλότητας σε ενεργεία οδηγούς ταξί.
-Θα σταματήσει η καταβολή ποσών για επιστροφή ΦΠΑ σε μαϊμού δικαιούχους, όπως σε μαϊμού αγρότη που εισέπραξε 20 εκατομμύρια ευρώ, για δήθεν πώληση αγροτικών προϊόντων, τα οποία αδυνατεί να παράγει ολόκληρος Νόμος.
-Θα σταματήσει η καταβολή οικονομικής ενίσχυσης φτωχών , σε εκείνους που έχουν από διάφορες πηγές πολλαπλάσιο εισόδημα από εκείνον που ορίσθηκε για τον χαρακτηρισμό φτωχού.
Πρόσφατο παράδειγμα σε βουλευτές.
– Θα σταματήσει η καταβολή επιδότησης σε μη δικαιούχους αγρότες και κτηνοτρόφους ή καταβολή ποσού μεγαλυτέρου του δικαιουμένου. Κτηνοτρόφος έπαιρνε μεγαλύτερη επιδότηση ή δάνειο από την τράπεζα σε σχέση με το ποσό που αντιστοιχούσε στα ζώα που είχε και πλήρωνε μικρότερο του αντιστοιχούντος για τα ίδια ζώα ποσό, για δικαιώματα βοσκής. Και τούτο γιατί δήλωνε προφανώς διάφορο αριθμό ζώων για την κάθε περίπτωση ή προέκυπτε ο αριθμός από πλαστή περί τούτου βεβαίωση.
-Θα σταματήσει η καταβολή κάθε επιδότησης, οικονομικής ενίσχυσης ή παροχής σε μη δικαιούχους ή η καταβολή ποσού πέραν του δικαιουμένου.
-Θα σταματήσει η πραγματοποίηση δαπάνης για μη σύννομη γενικά αιτία.
-Θα σταματήσει η κατάχρηση εκατομμυρίων ευρώ λόγω κατάχρησης εξουσίας ή διαχειριστικής ανωμαλίας, καθώς και κάθε σπατάλη.
-Γενικά, θα εξοικονομηθεί κάθε ευρώ που καταβάλλεται σήμερα για μη νόμιμη αιτία.
-Η νέα πραγματικότητα λειτουργίας του κράτους, θα έχει πέραν των ανωτέρω, ευεργετικά για το κοινωνικό σύνολο αποτελέσματα μεταξύ των οποίων τα εξής :
-Θα καταργηθεί η γραφειοκρατία και η ταλαιπωρία των πολιτών που προκαλούσε η προσκόμιση σωρείας δικαιολογητικών για τη διεκδίκηση δικαιωμάτων τους μεταξύ των οποίων εκείνα για το διορισμό τους στο δημόσιο, μέχρι την εκδήλωση ενδιαφέροντος για επενδύσεις.
-Αυτό θα απαλλάξει και το κράτος από τη σχετική δαπάνη που απαιτούσε η απασχόληση προσωπικού για την έκδοση πιστοποιητικών, κυρίως όμως θα απαλλάξει την κοινωνία από τις δυσμενείς επιπτώσεις που προκαλεί η διακίνηση και χρήση πλαστών πιστοποιητικών, ακόμα και πλαστών πανεπιστημιακών τίτλων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η προσκόμιση πλαστού πτυχίου Ιατρικής Σχολής πανεπιστημίου Ιταλίας και ο κομιστής του τίτλου χειρουργούσε ως γιατρός για δέκα χρόνια, με κίνδυνο τη ζωή των άτυχων ασθενών.
-Θα εξαφανίσει το ρουσφέτι, που αδικεί τους νόμιμους δικαιούχους του δικαιώματος και ταλαιπωρεί την κοινωνία από ανάξιους που είναι ανίκανοι για αυτό που θα κάνουν και πωλούν ενίοτε αυτό που δεν τους ανήκει.
-Τελικό συμπέρασμα όλων των ανωτέρω θα είναι << κάθε κατεργάρης στο πάγκο του>>, που λέει και ο λαός μας, που σημαίνει ότι ο καθένας θα παίρνει ακριβώς αυτό που δικαιούται κατά νόμον, χωρίς ταλαιπωρία και ανταλλάγματα, από ικανά, άξια και ηθικά όργανα του κράτους που θα του δίνουν αυτό που δικαιούται, έστω και αν δεν το γνωρίζει και θα τον ενημερώνουν υπεύθυνα και επαρκώς, αν είναι αδύνατη κατά νόμον η ικανοποίηση του αιτήματος.
-Τέλος θεωρώ, ότι η σημερινή συγκυρία απαιτεί για την οικοδόμηση ευνομούμενου Κράτους Δικαίου, την οικειοθελή αυτοεπιστράτευση κάποιων εκατοντάδων επιλέκτων που πραγματικά κοσμούνται με τα ουσιαστικά προσόντα του ακέραιου ήθους και ανιδιοτέλειας, την ορθή αντίληση περί δικαίου που υπηρετούν, τις ικανότητες και προπαντός τη θέληση και αποφασιστικότητα να προσφέρουν στο Έθνος και το Λαό, αυτό που αξίζει εμπνεόμενοι από τον πατριωτισμό που εκπέμπει το ακροτελεύτιο άρθρο του Συντάγματος.
Αυτό υλοποιείται στην πράξη με τη σύσταση από τους ανωτέρω ίδιου πολιτικού φορέα με τον προσήκοντα τίτλο, ανεπηρέαστο από τα σημερινά κόμματα και πολιτικούς, με θέληση να προσφέρουν αυτά που απαιτούνται σήμερα σε αντίθεση με εκείνους που δεν έπραξαν αυτά που υποσχέθηκαν για την καρέκλα.
Ελπίζω, ότι δεν θα διαψεύσουν τους εκλογείς που θα τους εμπιστευθούν μέσω της κάλπης και στη συνέχεια θα τους συμπαρασταθούν για να το αποδείξουν στην πράξη.
Σύνθημα μας πρέπει να είναι :<< Όλοι μαζί ενωμένοι μπορούμε και θέλουμε να κάνουμε την Ελληνική Δημοκρατία να ομοιάζει με εκείνη του Περικλέους (460π.Χ), που ήταν Ελληνική>>. Ο επιτάφιος του Περικλέους, ομιλία το 431π.Χ ήταν ύμνος υπέρ της Δημοκρατίας.
Εύχομαι και ελπίζω το αποτέλεσμα να είναι θετικό και να δικαιώσει τις προσπάθειες όλων κατά τη ρήση του Δημοσθένη << προς γαρ το τελευταίον εκβάν έκαστον των πριν υπαρξάντων κρίνεται>>, γιατί και αυτός ήταν Έλληνας.
8 Απρίλιου 2017
Ευθύμιος Ιωάννου Κακκαβάς
Πρώην Δ/ντής του Υπουργείου Εσωτερικών

Αφήστε ένα σχόλιο

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*