Στρίβου δύου, πάν’ πηνήντα; – Ο μεγάλος απών των γιορταστικών ημερών …

Στρίβου δύου, πάν’ πηνήντα; – Ο μεγάλος απών των γιορταστικών ημερών …

Εν τάξει, μην τρομάζετε απο τον χρονικό απολογισμό …
60 τόσα χρόνια είναι , δεν είναι δα και αιώνας απο τότε, τέτοιες μέρες , που πήγα, για άλλη μιά χρονιά, με την μόνιμη παρέα , το κολλητάρι τον Πέτρο, για να τα ”πούμε”…..
Το τέλος της ”γύρας” μας άφησε με τις τσέπες ..φουσκωμένες !!!
Οι ειπράξεις της ήταν σε χαρτονομίσματα με τα πολλά μηδενικά που ο Μαρκεζίνης , τότε υπουργός Συντονισμού της κυβέρνησης Παπάγου, έκοψε στο πλαίσιο της μεγάλης νομισματικής μεταρρύθμισης του 1953 που άφησε εποχή …
Απο την πρωτοχρονιά του …54 όλοι έπρεπε να απαλλαγούν απο τις παλιές αξίες και να προμηθευτούν τα νέα νομίσματα και τραπεζογραμμάτια …
Έτσι και μείς…. δρόμο για τον μακαρίτη τον Τάκη Σφέτσα ( υπάλληλο της Τράπεζας της Ελλάδος στεγασμένον στο , τότε, Δημόσιο Ταμείο)- πάνω απο το ”Κλασσικό” για να μας τα αλλάξει και να μας δώσει τα .. νέα χρήματα …
Τα παλιά λεφτά -με τα εντυπωσιακά μηδενικά και τις …πομπώδεις ονομασίες – π.χ ”χίλιαι δραχμαί” και λοιπά -ο Μαρκεζίνης τα έκανε …ταπεινές αλλά σίγουρες δραχμούλες !!!!
Τα χέρια μας γέμισαν κέρματα !!!!
Τρέχοντας και για τον ”φόβο των..Ιουδαίων”( μεγαλύτερων παιδιών ) κατ’ ευθείαν στο σπίτι μου στα Στραταίικα ..
Αδειάσαμε τις τσέπες μας κι’ εκεί , μπροστά στα έκθαμβα παιδικά μάτια μας , αποκαλύφθηκε η νέα νομισματική πραγματικότητα !!!!
Πενηντάλεπτα, δραχμές, δίφραγκα, τάλληρα με την όψη του Παύλου απο την μιά όψη κι’ απο την άλλη τον βασιλικό θυρεό, φιλοτεχνημένα απο τον διάσημο,τότε, χαράκτη Β. Φαληρέα και το έτος κοπής 1954 …
Αστραποβολούσαν , φρεσκοκομμένα απο το μηχάνημα!!!
Τα περισσότερα στον κουμπαρά …
Ω, της ηδονής !!!
Να τα ακούς να κουδουνίζουν μέσα στην ”πήλινη …θυρίδα ” και να πετάς στους ουρανούς της παιδικής ικανοποίησης !!!!
Τα υπόλοιπα , στις … ανάγκες των ημερών ….
4-5 χρόνια , αργότερα,στην πρώιμη εφηβεία τα παιδικά λαχταρίσματα της βιτρίνας ούτε που μας άγγιζαν…
Κι’ όσο προχωρούσε η εφηβεία η κοινωνικοποίησή , μας έβγαζε περισσότερο στον δρόμο και στην εμπλοκή στον γιορταστικό …τζόγο- χαρτιά , ”πάρτα όλα” αλλά κυρίως …”ΣΤΡΙΦΤΟ”- και το προίόν της γύρας ,θυσία στον βωμό της ”λογικής” των ημερών ….
Το Στριφτό….
Τζογαδόρικο ..δρώμενο με σανίδι …την χωμάτινη επιφάνεια κάθε ανοιχτού χώρου, κατά προτίμηση σοκκακιών, μακριά απο τα αδιάκριτα μάτια της αστυνομίας – που το κυνηγούσε σχεδόν όσο και το χαρτοπαίγνιο- και που η συγκίνησή του και τα παιζόμενα ποσά , πολλές φορές έφταναν και τα χαρτιά !!!!
Όχι πως δεν παιζόταν και τις άλλες μέρες του χρόνου – απο τους μεγάλους , κυρίως- αλλά τέτοιες μέρες είχε την τιμητική του , παρέα με το 31 και μεγάλο μερίδιο στην κερδοσκοπική λογική και επιδίωξη τούτων των ημερών ….
Μεγάλη διευκόλυνση τα κέρματα του Σαντορινιού υπουργού στο Στριφτό , Βέβαια !!!
Μοναδικό …εργαλείο το νέο κέρμα …..
Μέχρι τότε την ανάγκη την κάλυπταν παλιά νομίσματα , εκτός κυκλοφορίας και αξίας με το κυριώτερο, εδώ σε μας, το πεντάδραχμο του ΦΟΊΝΙΚΑ …
Καλά, ήθελα νάξερα , εσείς οι νεώτεροι τι σουφρώνετε τα φρύδια σας απο περιέργεια, δεν σας έχουν μιλήσει οι πατεράδες σας , οι..παππούδες σας για το κυρίαρχο ,των γιορτών ,εξωτερικό παιχνίδι κέρδους ;
Αμέλεια , αδιαφορία;
Προσωπικά, εγώ παρ’ όλο που γυρίζω την πόλη , έχω κάποιες ..δεκαετίες να δώ να παίζεται στριφτό …..
Ίσως και να είναι ,πιά, θέμα ιστορικού ενδιαφέροντος…..
Τι, θα λέγατε, λοιπόν , να παίζαμε έστω και αφηγηματικά, στριφτό;
Λοιπόν τον χώρο τον έχουμε , κέρματα, πιά δόξα τω θεώ,κουδουνίζουν στην τσέπη μας- για ”χοντρά”.. ούτε λόγος- ελάτε εσείς οι τρείς – μπορούν και περισσότεροι αλλά για την οικονομία της περιγραφής- κι’ εγώ τέταρτος
Μπορούν, βέβαια, παίξουν και δύο και τρείς αλλά..λιγώτερο το .γούστο…
Άντε, ξεκινάμε…..
Κατά πρώτον το ..”πιτς”
Όχι τα πιτς της ..φόρμουλα1…
Ένα λιθαράκι , ευδιάκριτο και βάλτε το σε απόσταση 3 μετρων , περίπου …
Ώραία…
Τώρα βγάλτε και χρήματα…με ό,τι νόμισμα θέλετε παίζουμε κι’ αυτό θα είναι και το ποσό του πονταρίσματος – εξυπακούεται …
-”Κορώνα ή γράμματα ;”
Περίπου … Στην ντοπιολαλλιά μας είναι : Το πρόσωπο- σταυρός , τα γράμματα -…κοκκώνες..
Οπότε, εχουμε να κάνουμε με ”Σταυρούς και..κοκκώνες” ..εντάξει; το εμπεδώσατε;
Το βλέπετε το..πίτς.. όλοι σημαδεύουμε ώστε να ρίξουμε ΄πλησιέστερα στην πέτρα ..Εκείνος που θα την προσεγγίσει περισσότερο , ”στρίβει” πρώτος…Δίευρο; ε, μέρες που είναι….
Νικολάκη, στρίβεις πρώτος , μωρέ, ”καραματιά”( σημάδεμα ) το..”φίλησες” το πίτς!!!
Οι σταυροί είναι ..δικοί σου – του στρίβοντος- και οι κοκκώνες των άλλων…
Άπλωσε την παλάμη σου – ό,ποιο χέρι σε βολεύει- βάλε, ένα-ένα τα δίευρα πάνω στο μεσαίο δάχτυλο- απο την μέσα μεριά της παλάμης- κάτσε να σου δείξω….
Βάλε τώρα το μεγάλο δάχτυλο πάνω στα κέρματα , ίσα-ίσα να συγκρατιούνται καλά..Όχι ..πάτημα γιατί οι συμπαίκτες θα ζητήσουν διόρθωση και δεν γλυτώνεις απο την γκρίνια- λεφτά παίζουμε…
Με τα κέρματα και τα δάχτυλα , όπως σου έδειξα, αναπηδηματάκι, το χέρι – ”ξυραφιά”- και η παλάμη ανάστροφη για να επιτευχθεί το στρίψιμο των νομισμάτων στον αέρα , προτού προσγειωθούν στο χώμα …
Για κάνε μια δοκιμή…
Μμμμ ,
Το χέρι δεν έκανε την κανονική κίνηση, η παλάμη…”πλαδαρή” και δεν έκανε την σωστή αναστροφή και τα κέρματα έπεσαν άστριφτα , σαν βαρεμένα πουλιά!!!
Λοιπόν όπως έστριψες , οποιοσδήποτε απο τους συμπαίχτες, καθώς τα νομίσματα ήταν στον αέρα , έχει το δικαίωμα να τα..”κράξει”: ” Δεν πάνε ”, ζητώντας να ..ξαναστρίψεις…
Για κάνε ΄΄αλλη μια προσπάθεια…
Τα στριφτάρια έπεσαν μιά χαρά στο χώμα και…. ”Δύο – δύο” …Δύο σταυροί, δύο κοκκώνες..
Ξαναστρίβεις … ”τρία κι’ ένα ” – τρείς σταυροί και μιά κοκκώνα..- τυχερέ.. πάρε τους σταυρούς και βγαίνεις… στους τρείς μας έμεινε το ένα να το στρίψουμε βάζοντάς το πάνω στο ύψος του νυχιού του μεγάλου δαχτύλου και με την βοήθεια του μέσου τινάζοντάς το στον αέρα και παίρνοντας στροφές .
Αν, ο δεύτερος – κατά σειρά στο πιτς – φέρνει σταυρό, παίρνει το νόμισμα και οι ..άλλοι για τον
επόμενο ..”μπούλο”- νέο γύρο…
Πάλι, σημάδεμα το πίτς και ..Βασίλη, στρίβεις..
Αμάν , ρε παιδάκι μου, γκίνια με το πρώτο …
Τέσσερες κοκκώνες ….
Κώστα (επόμενος ) …

Αμάν …. τρείς κι’ ένας σταυρός…
Άντε, ο τρίτος..
Αχά..δύο σταυρούς , και μία….άντε να πάρω κι’ εγώ το στριφτάρι μου!!
Ε, εσύ που κοιτάς απ’ έξω, μπορείς και σύ να μετέχεις στο παιχνίδι… Πώς;
Να, ποντάρεις ό,σα συμφωνήσεις με τον ..στρίβοντα ..
Αν φέρει θετικό , γι’ αυτόν, σε κερδίζει , αλλοιώτικα, του τα πήρες…
Το ποντάρισμα είναι μεταξύ σας κι’ ακόμα, όταν τα στριφτάρια είναι στον αέρα , μ’ ένα..”δεν πάν’ τα δικά μας” ακυρώνεται ….
Λοιπόν , παίδες , αυτό είναι εν ολίγοις το ”στριφτό”…
Εγώ σας το έμαθα, αν σας κάνει ..”γκέλ” προχωράτε..
ΑΛΛΑ και για….”ιστορικούς” λόγους κι’ αφού ο…Τέλωνας …”παραμέλησε” να σας το πεί , θεώρησα ….υποχρέωση να σας το μάθω …
Άλλως τε δεν νοείται Καρβασαριώτης και να μην ξέρει- τουλάχιστον – στριφτό….
Παίζουνε και σ’ άλλα μέρη με βασικές παραλλαγές, όπως στο Αγρίνιο που το ονομάζουν ”ψηλό”
και το παίζουν απαραίτητα σε πεζοδρόμια ή σε πλακόστρωτα σημεία χωρίς να τα στρίβουν ..
Και στην Ναύπακτο, έχουν δύο παιχνίδια που τείνουν προς το παιχνίδι του στριφτού….
Α, να μην το ξεχάσω…
Έχει κι’ αυτό τις ..”ζαρβολιές” του..
Εκτός απο το πάτημα , που σας έλεγα παραπάνω , η μεγάλη προσπάθεια ..”απάτης” είναι το..”δίστριφο” !!!
Γιαυτό, ρωτήστε τους πατεράδες σας να σας πούνε πόσες φορές βρέθηκαν μάρτυρες , ακόμα και …
συμπλοκών εξ αιτίας του ..δίστριφου!!!
Άντε, μέρες που είναι.. καλό στρίψιμο και…” καλά.. κέρδα”(!!!) που λέει και μιά ψυχή…..

Θ.Κ

Καρβασαράς ( Ο ..Μήτσος ο χωροφύλακας… απηνής διώκτης του στριφτού…) 29/12/ του 17

ΥΓ
”Πλάτς κι’ τ’ άλλου”

Έντυπη έκδοση

2 Σχόλια

  1. Στυλιανός Νέστορας says:

    Συγχαίρω τον Συντάκτη αλλά πιο πολύ τον εκδότη που το Δημοσίευσε. Γιατί για μας τους παλιούς μας φέρνι ωραίες και νοστοαλγικές μνήμες. Είναι μια Νοσταλγία που λίγοι την νοιώθουν. Χρόνια σας Πολλά με πάντα πετυχημένες και στοχευμένες Δημσιεύσεις που τόσο πολύ έχουμε ανάγκη την σήμερον ημέραν. Καλή Χρονιά και πάντα με επιτυχίες η καλή έγκυρη εφηερίδα ατης Αμφιλοχιας μας. ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ Στυλ. Γεωργ. Νέστορας

  2. ΠΑΝΤΟΛΕΩΝ ΚΩΝ ΔΟΝΟΣ says:

    ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ ΧΡΟΝΙΑ ΣΟΥ ΠΟΛΛΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ
    ΑΛΑΝΕΣ ΠΟΥ ΠΑΙΖΑΜΕ ΣΤΡΙΦΤΟ
    ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΦΕΤΕΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑΠΑΘΟΔΩΡΟΥ
    ΚΑΙ ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΣΤΟΝ ΦΟΥΡΝΟ ΤΟΥ ΚΟΝΤΟΠΑΝΟΥ
    ΤΟΝ ΜΠΑΡΜΠΑ ΣΠΥΡΟ ΤΟΝ ΘΥΜΑΣΕ;;; ΤΟΝ ΠΑΙΔΟΝΟΜΟ
    ΠΟΥ ΦΩΝΑΖΑΜΕ ΜΠΑΡΜΠΑ ΣΠΥΡΟ ΚΟΥΛΟΧΕΡΙ ΜΕ ΤΟΝ ΒΟΥΡΔΟΛΑ
    ΣΤΟ ΧΕΡΙ
    ΩΡΑΙΕΣ ΕΠΟΧΕΣ ΠΟΥ ΣΒΥΣΑΝΕ ΜΕ ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ
    ΕΧΩ ΜΙΑ ΙΔΕΑ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΝΑ ΔΡΩΜΕΝΟ ΜΕ ΟΛΑ ΑΥΤΑ
    ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΜΑΣ ΠΑΙΓΝΙΔΙΑ ΟΠΩΣ ΤΙΣ ΒΑΒΕΣ Κ Τ Λ
    ΣΚΥΝΟΘΕΤΗ ΕΧΟΥΜΕ ΤΟΝ ΝΩΝΤΑ ΣΑΡΛΗ ΕΑΝ ΘΕΛΕΙ

Αφήστε ένα σχόλιο

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*